I SA/Po 1724/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za lipiec i październik 2011 r. oraz odmowy zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za ww. miesiące postanawia odrzucić skargę. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r., nr [...], odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za lipiec i październik 2011 r. i odmawiającą zwrotu na rachunek bankowy podatnika nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za ww. miesiące. Decyzja organu odwoławczego, zawierająca prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty jej doręczenia, została doręczona skarżącej w dniu 19 października 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 78 akt adm.). Gmina [...], reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła skargę w dniu 18 listopada 2016 r. (data nadania, koperta, k. 17 akt sąd.) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Po wpłynięciu skargi do Sądu w dniu 21 listopada 2016 r. (prezentata Biura Podawczego Sądu na skardze, k. 4 akt sąd.), Przewodniczący Wydziału I zarządził zarejestrowanie skargi w Dzienniku Korespondencji Ogólnej i przekazanie jej, zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), do Dyrektora Izby Skarbowej celem nadania sprawie biegu. Skarga wraz z pismem stanowiącym wykonanie zarządzenia została przekazana Dyrektorowi Izby Skarbowej dnia 21 listopada 2016 r. (k. 31 akt sąd.), o czym poinformowano pełnomocnika skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. szczególny tryb wnoszenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Skarga wniesiona z naruszeniem powyższych wymogów nie podlega odrzuceniu a limine, ale przekazaniu właściwemu organowi, zgodnie z trybem określonym w powołanym przepisie. Wówczas za datę wniesienia skargi przyjmuje się dzień nadania skargi do właściwego organu przez Sąd (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 254/09, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, decyzja Dyrektora Izby Skarbowej wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 19 października 2016 r. Podkreślenia wymaga, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem organu, w analizowanej sprawie, zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. upływał z dniem 18 listopada 2016 r. Należy jednak zauważyć, że skarga wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji, została wniesiona w dniu 18 listopada 2016 r. (data nadania, koperta, k. 17 akt sąd.) bezpośrednio do Sądu, a przekazanie jej do Dyrektora Izby Skarbowej nastąpiło w dniu jej wpływu do Sądu, tj. dnia 21 listopada 2016 r. (k. 31 akt sąd.). Jak już wyżej wyjaśniono, datę tę należało uznać za datę wniesienia skargi, a to oznacza, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., albowiem w ocenie Sądu upłynął on bezskutecznie z dniem 18 listopada 2016 r. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.