I SA/Po 1739/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 04 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. oraz odsetek od nieuregulowanych w terminie należnych zaliczek na podatek dochodowy za miesiące: czerwiec, wrzesień 2015 r.; postanawia odrzucić skargę. Skarżący pismem złożonym w organie dnia 01 grudnia 2016 r. wniósł skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 grudnia 2016 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący pismem z dnia 06 stycznia 2017 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy tutejszego sądu postanowieniem z dnia 28 marca 2017 r., I SA/Po 1739/16 oddalił wniosek skarżącego w tym zakresie. Wywiedziony przez skarżącego sprzeciw od orzeczenia referendarza sądowego odrzucono postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 17 maja 2017 r., I SA/Po 1739/16. Wskazane ostatnio orzeczenie z uwagi na niewniesienie na nie zażalenia jest prawomocne począwszy od 06 czerwca 2017. Z uwagi na powyższe zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 01 czerwca 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 grudnia 2016 r., wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu od skargi doręczono skarżącemu dnia 07 czerwca 2017 r. (k. [...] akt sądowych), z uwagi na co termin na opłacenie skargi mijał z dniem 14 czerwca 2017 r. Jak wynika ze znajdującej się w aktach (k. [...] akt sądowych) informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego sądu, mimo wezwań nie uiszczono wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie jest złożenie w tym terminie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku pierwotne wezwanie do uiszczenia wpisu traci moc i powinno być powtórzone po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego [tak: postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2015 r., II OSK 66/15, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. W odpowiedzi na pierwsze z wezwań Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy – oznacza to, że z chwilą złożenia tego wniosku pierwsze z wezwań do uiszczenia wpisu sądowego utraciło moc. Jednak po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 01 czerwca 2017 r. doręczono skarżącemu w dniu 07 czerwca 2017 r. wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do opłacenia skargi. W terminie otwartym do opłacenia skargi nie uiszczono należnego wpisu sądowego, z uwagi na co skargę należało odrzucić. W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.