I SA/Po 1897/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie NSA Jerzy Małecki as. sąd. Karol Pawlicki (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi H.S. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu żądanej kwoty podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2000 roku oddala skargę. /-/ K. Pawlicki /-/ S. Zapalska /-/ J. Małecki Decyzją z dnia [...] r. Pierwszy Urząd Skarbowy w K. odmówił H.S.- właścicielowi Zakładu Pracy Chronionej "A" – Przedsiębiorstwo Wielobranżowe- częściowego zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2000 r. Jako podstawę materialnoprawną odmowy powołano art. 14a ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 08 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że na podstawie czynności sprawdzających ustalono, iż w dniu złożenia wniosku podatnik zalegał z płatnością podatku od towarów i usług za październik 2000 r. i dlatego nie można było zwrócić wpłaconej kwoty podatku. W odwołaniu od powyższej decyzji podano, że dopóki sprawa związana ze stwierdzeniem nadpłaty w podatku od towarów i usług za marzec 2000 r., rozpatrywana przez Izbę Skarbową, nie zostanie prawomocnie zakończona, to organ podatkowy I instancji nie ma podstaw do stwierdzenia, że w dniu złożenia wniosku o zwrot kwoty [...] zł tytułem podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r., podatnik zalegał z płatnością podatku za październik 2000 r. Zdaniem odwołującego się zaległość powstanie dopiero wtedy, gdy jego odwołanie w tamtej sprawie zostanie rozpoznane odmownie. Skoro zaś do chwili wniesienia odwołania w niniejszej sprawie brak rozstrzygnięcia w omawianej wyżej sprawie, to organ nie może ustalać istnienia zaległości podatkowej. Decyzją z dnia [...] r. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że w chwili obecnej toczy się postępowanie w związku z uchyleniem decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za marzec 2000 r. Na powyższą decyzję skargę do Ośrodka Zamiejscowego Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł H.S. W uzasadnieniu podatnik zwrócił uwagę, że od prawie 2 lat toczy się inne postępowanie podatkowe w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług. Jednocześnie skarżący wyjaśnił, że organy podatkowe nie wzięły pod uwagę jego sugestii, aby zawiesić postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty. Z kolei pismem z dnia [...] lipca 2002 r. skarżący poinformował, że decyzją z dnia [...] r. Pierwszy Urząd Skarbowy w K. stwierdził nadpłatę w podatku od towarów i usług za marzec 2000 r. Pismem procesowym z dnia [...] sierpnia 2004 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał zarzuty skargi i poinformował, że decyzją z dnia [...] r. Izba Skarbowa uwzględniła żądanie podatnika, określając wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za styczeń 2000 r. Organ odwoławczy odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W przedstawionej sprawie skarga okazała się bezzasadna. Istota sporu między podatnikiem- właścicielem zakładu pracy chronionej a organami podatkowymi sprowadza się do wykładni przepisu art. 14a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania o odmowie zwrotu żądanej kwoty podatku. Jak to wskazano w zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 10 ust. 1 i art. 26 ustawy o podatku od towarów i usług z 1993 r., podatnicy byli zobowiązani do składania deklaracji, obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne. Z kolei skorzystanie z prawa do zwrotu wpłaconej kwoty podatku, o którym mowa była w art. 14a ust. 1 ustawy, ograniczone było zastrzeżeniem zawartym w powyższym art. 14a ust. 7 pkt 2. Zgodnie z tym przepisem prawo do zwrotu nie przysługuje , jeżeli w dniu złożenia wniosku o dokonanie zwrotu określonej kwoty, występują zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa. Należy przy tym zwrócić uwagę, że z brzmienia przepisów nie wynika, aby tego rodzaju zaległość była stwierdzona ostateczną bądź prawomocną decyzją organu podatkowego. Wystarczy- w świetle brzmienia powyższego przepisu- aby istniała jakakolwiek zaległość stwierdzona w dacie złożenia wniosku (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2001 r., sygn. III SA 3144/00, opubl. ONSA z 2003 r., nr 1, poz. 22; z dnia 26 listopada 2003 r., sygn. III SA 262/02, opubl. "Monitor Podatkowy" z 2004 r., nr 2, poz. 36). Wobec powyższego stwierdzenie strony skarżącej, iż w przedstawionej sprawie nie wystąpiłaby zaległość podatkowa, gdyby postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty za miesiąc marzec 2000 r. zostało zakończone decyzją odmawiającą istnienie tej nadpłaty, nie znajduje oparcie w przepisach prawnych obowiązujących w chwili wydania zaskarżonej decyzji. W tych okolicznościach, wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). /-/ K. Pawlicki /-/ S. Zapalska /-/ J. Małecki MK