I SA/Po 192/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę Decyzją z dnia [...] czerwca 2010r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. określił Spółce z o. o. "A." w B. kwotę ostatecznego cła antydumpingowego odnoszącego soę do towarów objętych procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu. Powyższą decyzję utrzymał w mocy Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu wydając decyzję z dnia [...] października 2010r. Na tę ostatnią decyzję Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wyrokiem z dnia 11 maja 2011r. o sygn. III SA/Po 801/10 oddalono skargę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010r. Naczelnik Urzędu Celnego w Poznaniu, działając na podstawie m. in. art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust.1 pkt 1, art. 19 ust.7, art. 29 ust. 13, 15 i 16, art. 34 ust. 1 i 4, art. 37 ust.1 i 2 oraz art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), po zakończeniu postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z [...] sierpnia 2009r. w sprawie towarów objętych procedurą celną dopuszczenia do wolnego obrotu według zgłoszeń celnych i po uwzględnieniu rozstrzygnięcia zawartego w decyzji tego samego organu z dnia [...] czerwca 2010r. w sprawie określenia kwoty ostatecznego cła antydumpingowego, określił Spółce z o. o. "A." wysokość należnego podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu organ stwierdził, że niniejsza decyzja jest konsekwencją wydania przez organ decyzji w przedmiocie określenia kwot ostatecznego cła antydumpingowego. Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 13, ust. 15 i ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o: – należne cło, – prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, o ile elementy takie nie zostały już włączone do wartości celnej, – określone w odrębnych przepisach opłaty oraz inne należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać te należności z tytułu importu towarów Mając zatem na uwadze, iż w związku z określeniem kwoty cła antydumpingowego, należało ponownie dokonać obliczenia kwoty podatku w odniesieniu do importowanych towarów, zastosowanie ma art. 34 ust. 1 w/w ustawy, w myśl którego w przypadkach innych niż określone w art. 33 ust. 1-3 kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów określa naczelnik urzędu celnego w drodze decyzji. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do towarów klasyfikowanych do kodów TARIC obowiązywała stawka podatku w wysokości 22%. W związku z tym prawidłową wysokość kwot należnego podatku od towarów objętych procedurą celną dopuszczenia do wolnego obrotu wg przedmiotowych zgłoszeń celnych obliczono poprzez zastosowanie stawki 22%. W odwołaniu z [...] lipca 2010r. Spółka wniosła o uchylenie decyzji wskazując, iż jednocześnie wniosła odwołanie od decyzji tego samego organu w przedmiocie kwot ostatecznego cła antydumpingowego. Zdaniem strony uwzględnienie odwołania od decyzji w przedmiocie cła spowoduje, iż decyzja zaskarżona stanie się bezprzedmiotowa. Decyzją z dnia [...] stycznia 2011r. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zapisów w punkcie 2 sentencji, a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję w mocy. Organ wskazał, że decyzja podatkowa jest ściśle związana z decyzją wydaną w sprawie celnej i dzieli los tej ostatniej. W skardze z dnia [...] lutego 2011r. Spółka wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego w całości. Strona podniosła, że w sprawie celnej wniosła skargę do WSA, w której zarzuciła organom celnym błędną interpretację przepisów zastosowanych w sprawie. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest określenie podatku od towarów i usług związanego z koniecznością nałożenia na towar sprowadzony z M. cła antydumpingowego, które wchodzi w skład podstawy opodatkowania. Korekty wysokości kwot wynikających z długów celnych dokonał Naczelnik Urzędu Celnego w Poznaniu decyzją z dnia [...] czerwca 2010r. Postępowanie administracyjne w tej sprawie zakończyło się wydaniem decyzji przez Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu w dniu [...] października 2010r. Skargę na tę ostatnią decyzję WSA w Poznaniu oddalił w dniu 11 maja 2011r.. W skardze zarzuty strony odniosły się do treści i podstawy prawnej decyzji celnych. Strona nie kwestionowała natomiast zastosowanej stawki podatku od towarów i usług. Zdaniem Sądu ustalenia poczynione przez organy celne w zakresie obciążenia importera cłem antydumpingowym, w sposób bezpośredni wpłynęły na treść rozstrzygnięcia w sprawie podatkowej. Zatem dodatkowe cło wyliczone w decyzji celnej stanowi także element wchodzący w skład podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Tak więc korekta wysokości długu celnego dokonana przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. w decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2010r. miała niewątpliwie wpływ na prawidłowe ustalenie wysokości podatku od towarów i usług. Fakt obciążenia Strony dodatkowym cłem antydumpingowym wpłynął na naliczenie wyższej kwoty należności celnych, co w sposób bezpośredni spowodowało, iż pierwotnie podstawa podatku została obliczona w błędnej wysokości. W związku z powyższym mając na uwadze treść art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług z którego wynika, iż podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło oraz stan faktyczny w niniejszej sprawie, należy zauważyć, że organ prawidłowo uznał, iż elementem składowym podstawy opodatkowania powinno być należne cło antydumpingowe wyliczone w decyzji celnej utrzymanej w mocy ostateczną decyzją organu II instancji nr [...] z dnia [...] października 2010r. W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz, 1270 ze zm.)