I SA/Po 2061/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie NSA Sylwia Zapalska(spr) NSA Gabriela Gorzan Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2004 r. sprawy ze skargi Spółdzielni "A" w S. na decyzję Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2000 rok o d d a l a s k a r g ę /-/G.Gorzan /-/Wł.Zygmont /-/S.Zapalskla Spółdzielnia "A" w S. została założona [...]r., posiada osobowość prawną i działa w sposób przewidziany w ustawie z dnia 16 września 1992 r. Prawo spółdzielcze (Dz.U. Nr 30, poz. 210 z późn.zm.) oraz przedmiotem działalności Spółdzielni jest zawodowa i społeczna rehabilitacja osób niepełnosprawnych przez pracę w prowadzonym wspólnie przedsiębiorstwie w ramach układu zwartego i w systemie nakładczym oraz prowadzenie wszelkiej innej działalności gospodarczej stwarzającej warunki dla rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Na podstawie upoważnienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...]r. w Spółdzielni "A" w dniach od [...] do [...]r. (z przerwami) została przeprowadzona przez Inspektora Kontroli Skarbowej kontrola w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług za lata 1999, 2000 i od stycznia do czerwca 2001 r. które zostały omówione w protokole kontroli z dnia [...]r. (k. 5 do 53 akt podatkowych tom I). Po przeprowadzonej kontroli Inspektor Kontroli Skarbowej wydał decyzję [...]r. o nr [...] i określił za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2000 r. nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym do wpłaty na konto Urzędu Skarbowego, zaległości podatkowe za te miesiące i odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych. W uzasadnieniu decyzji Inspektor powołał się na dokumenty źródłowe i ustalił, że przedmiotem działalności gospodarczej Spółdzielni w 2000 r. było usługowe szycie odzieży roboczej z materiałów zleceniodawcy, osiąganie przychodów z dzierżawy budynków i lokali wykorzystywanych na działalność gospodarczą. Powyższa sprzedaż przez spółdzielnię została opodatkowana stawką VAT-22 %. Spółdzielnia nie świadczyła usług szycia odzieży bezpośrednio dla kontrahenta zagranicznego, ale szyła odzież roboczą z materiału powierzonego przez zleceniodawcę, na podstawie umów zawartych z 1) Przedsiębiorstwem "B" SA w S., 2) Przedsiębiorstwem "C" Z.N. w S. i 3) Przedsiębiorstwem "D". Ponadto Inspektor podniósł, że Spółdzielnia "A" od dnia [...]r. otrzymała Status Zakładu Pracy Chronionej, Spółdzielnia nie skorzystała z mocy przepisów art. 14 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, tj. z możliwości wyboru zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, stając się podatnikiem tego podatku. W wyniku dokonanej zmiany od 1 stycznia 2000 r. zapisem art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. z 1999 r. Nr 95, poz. 1100) zmieniony został art. 14a ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Zgodnie z art. 14a ust. 1 w/w ustawy spółdzielnia posiadająca status Zakładu Pracy Chronionej przekazuje nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym na rachunek urzędu skarbowego. Zgodnie z art. 14a ust. 1 w/w ustawy spółdzielni przysługuje możliwość wystąpienia o częściowy lub całkowity zwrot nadpłaconego podatku w zależności od ilości i stopnia niepełnosprawności zatrudnionych pracowników. Spółdzielnia "A" w 2000 r. wystąpiła w każdym miesiącu z wnioskiem do Urzędu Skarbowego o zwrot podatku VAT należnego na podstawie art. 14a ust. 5 ustawy o VAT. Spółdzielnia spełniała warunki niezbędne do uzyskania zwrotu wpłaconego podatku VAT określone szczegółowo w art. 14a ust. 3 ustawy o VAT. Od decyzji organu I instancji odwołała się Spółdzielnia "A" (k. 147 do 153 akt podatkowych tom I), która zarzuciła: 1) obrazę przepisów § 60 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na stwierdzeniu, iż podatnik zgodnie z tymi przepisami był zobowiązany do posiadania dokumentów o jakich mowa w tych przepisach, 2) naruszenie przepisów art. 122 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa w związku z art. 31 ustawy z dnia 28.09.1991 r. o kontroli skarbowej poprzez nie podjęcie w toku prowadzonego postępowania kontrolnego, wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z przesłuchania wnioskowanych przez podatnika świadków, 3) obrazę podstawowych zasad postępowania podatkowego wyrażonych w art. 120 oraz art. 121 ust. 1 ustawy z dnia 29. 08.1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez oparcie zaskarżonego orzeczenia na "obserwacji praktyk podmiotów gospodarczych na terenie miasta S.", zamiast na przepisach prawa obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej", 4) możliwość naruszenia w trakcie kontroli art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej poprzez niesamodzielne prowadzenie kontroli przez Inspektora Kontroli Skarbowej w związku ze stwierdzeniem Inspektora Kontroli Skarbowej, iż efekt kontroli nie mógł być inny, gdyż kontrolę wykonano na zlecenie innej instytucji, oraz domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie. Izba Skarbowa uwzględniła wniesione odwołanie i decyzją z [...]r. o odpowiednim numerze powołując między innymi jako podstawę prawną art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, uchyliła zaskarżoną decyzję w całości i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyraził pogląd, iż nie wystarczy w uzasadnieniu decyzji stwierdzić w sposób ogólnikowy, że w wyniku powiązania faktur zakupu usług szycia odzieży roboczej przez kontrahentów Spółdzielni "A" z fakturami sprzedaży eksportowej i specyfikacjami załączonymi do tych faktur i stwierdzenie, że zakupione usługi były w całości sprzedane na eksport. Również stwierdzenie, że asortyment towaru, jak też jego ilość wyszczególniona w fakturach sprzedaży jest zgodna z dokumentami SAD, kiedy w całym materiale dowodowym brak jest dowodów, które stanowią podstawę dokumentacyjną do stwierdzenia, iż towary te zostały wywiezione z powrotem do kontrahenta zagranicznego. Jeżeli Spółdzielnia nie była w posiadaniu dowodów, o których mowa w § 60 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 § 60 w/w rozporządzenia, przedstawiających szczegółowe rozliczenie tych usług zgodnie z dokumentami celnym i stwierdzającymi powrotny wywóz towarów za granicę oraz kopie dokumentów celnych, to należało zebrać te dowody, ażeby ocenić, czy usługi świadczone przez Spółdzielnię "A" z powierzonego materiału na podstawie zawartych umów uznaje się za eksport usług zgodnie z w/w przepisami. Natomiast argumenty strony skarżącej nie można uznać za zasługujące na uwzględnienie, iż nie wiedziała, że towary te przeznaczone są na eksport. Należy zatem uzupełnić materiał dowodowy o dokumenty i dokonać ponownej oceny zebranego materiału dowodowego. Powyższą decyzję Izby Skarbowej zaskarżył pełnomocnik Spółdzielni "A" do Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Poznaniu skargą opartą na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 ust. 2 pkt 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia pomimo nie wystąpienia wymaganych przesłanek wynikających z art. 240 i 477 Ordynacji podatkowej, a tym samym istnienia warunków do wydania decyzji w oparciu o art. 233 § 1 ust. 1 lub 2 lit."a" tej ustawy, oraz naruszenie art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sposób naruszający zasadę zaufania podatników do organów podatkowych. W konsekwencji domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania na rzecz skarżącej. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa nie znajduje podstaw do zmiany swego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi, oraz podkreśla, że decyzja organu odwoławczego została wydana na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, a nie jak zauważa pełnomocnik na podstawie art. 233 § 1 ust. 2 lit."b" Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. (Dz.U. nr 153, poz. 1269) - prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania i nie tylko samej decyzji, ale także procedowania organu przed jej wydaniem. Na wstępie należy podkreślić, że pełnomocnik skarżącej Spółdzielni "A" w S. na rozprawie w dniu [...]r. cofnął zarzut naruszenia art. 233 § 1 pkt 2"b", a zarzucił naruszenie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie zachodzi zarzut naruszenia art. 233 § 2 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej bowiem zarzuty te nie zostały poparte konkretnymi faktami i jako gołosłowne nie mogą odnieść skutku. Organ odwoławczy postąpił stosownie do art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej - uchylił decyzję organu I instancji, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy wymaga uzupełnienia materiału dowodowego wskazanego w sposób szczegółowy na stronie 9 decyzji organu II instancji. Decyzja organu I instancji została w całości uchylona i tym samym organ ten jest zobowiązany do ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego i wyjaśnienia wszelkich okoliczności niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, przy czynnym udziale Spółdzielni "A" i uwzględnieniu przedłożonych i wskazanych przez nią dowodów. Od tej decyzji przysługiwać będzie stronie stosowne odwołanie z którego może skorzystać jeżeli uzna, że została ona wydana z naruszeniem prawa i nie uwzględnia przedłożonych przez nią dokumentów, zebranego materiału dowodowego lub materiał ten okaże się niepełny. Obecnie brak zatem podstaw, aby zakładać, że nowa decyzja organu I instancji nie uwzględni stanowiska skarżącej przedstawionego w skardze, bowiem założenie takie jest przedwczesne. Wszelkie podniesione w skardze zarzuty skarżąca będzie mogła przedstawić w ponownym postępowaniu. Z tych przyczyn Sąd wniesioną skargę oddalił zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekając jak w sentencji wyroku. /-/G.Gorzan /-/Wł.Zygmont /-/S.Zapalska LF