I SA/Po 215/13
PostanowienieWSA w Poznaniu2013-06-19
Skład orzekający: Dominik Mączyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy możliwe jest wstrzymanie wykonania decyzji merytorycznej w toku postępowania dotyczącego odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji merytorycznej nie może być uwzględniony, gdyż sprawa dotycząca odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest odrębną sprawą materialnoprawną, nieposiadającą tożsamości podmiotowej i przedmiotowej z decyzją merytoryczną. Wobec braku tożsamości spraw, ochrona tymczasowa w postaci wstrzymania wykonania decyzji merytorycznej nie przysługuje.Stan faktyczny
Z. S. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. określającej zobowiązanie podatkowe małżonków G. i Z. S. Skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania tej decyzji merytorycznej, argumentując, że egzekucja zobowiązania spowoduje znaczne szkody dla jego rodziny.Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. określającej zobowiązanie podatkowe małżonków G. i Z. S.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...], [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...], nr [...], określającej małżonkom G. i Z. S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r.
Pismem z dnia [...] Z. S., reprezentowany przez radcę prawnego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P.
W petitum skargi wniósł także o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...], nr [...], określającej małżonkom G. i Z. S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie [...] zł. Argumentując to żądanie wskazał, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla niego i jego najbliższych. Podkreślił, że z załączonego do skargi oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że łączne miesięczne dochody jego rodziny wynoszą ok. [...] zł. Zaznaczył, że z sumy tej utrzymuje się czteroosobowa rodzina, w tym ciężko chory na [...] syn. Zdaniem skarżącego, przeprowadzenie egzekucji zobowiązania określonego w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...] sprawi, że jego rodzina zostanie pozbawiona jakichkolwiek środków na bieżące utrzymanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
(tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., - w skrócie: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, ale także inne akty, z tym jednak zastrzeżeniem, że muszą się one mieścić "w granicach tej samej sprawy". Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą akty (decyzje) wydane w I instancji oraz akty (decyzje) w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie zwyczajnym albo w trybie nadzwyczajnym, które to akty zostały wydane w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem była sprawa wskazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, C.H. Beck 2011, s. 340). Godzi się także zauważyć, iż w znaczeniu materialnoprawnym na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, co oznacza, że w postępowaniu organów obu instancji musi występować tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków (tożsamość podmiotowa) i tożsamość podstawy prawnej i faktycznej (tożsamość przedmiotowa).
Przenosząc poczynione wyżej rozważania na grunt badanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...], nr [...], określającej małżonkom G. i Z. S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie [...] zł, nie może być uwzględniony, gdyż skarżący wnioskiem tym chciał objąć akt, który znajduje się poza granicami niniejszej sprawy, rozumianej w sensie materialnym. Nie ulega bowiem żadnej wątpliwości, że sprawa objęta skargą dotyczy postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji "wymiarowej", zatem przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie procesowe, a przedmiotem decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A., tj. decyzji objętej wnioskiem o wstrzymanie – rozstrzygnięcie merytoryczne. Podkreślenia wymaga, że sprawy te - od strony materialnej - nie są tożsame pomimo, że pozostają ze sobą w związku podmiotowym; stwierdzić bowiem należy brak tożsamości w zakresie podstawy prawnej obu rozstrzygnięć (brak tożsamości przedmiotowej), a z kolei brak choćby jednego z elementów sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym, stoi na przeszkodzie uwzględnienia takiego wniosku (por. uchwała NSA z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99, postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło