I SA/Po 216/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...], [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...], nr [...], określającej małżonkom G. i Z. S. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za 2010 r. Pismem z dnia [...] Z. S., reprezentowany przez radcę prawnego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. W petitum skargi wniósł także o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...], nr [...], określającej małżonkom G. i Z. S. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za 2010 r. w kwocie [...] zł. Argumentując to żądanie wskazał, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla niego i jego najbliższych. Podkreślił, że z załączonego do skargi oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że łączne miesięczne dochody jego rodziny wynoszą ok. [...] zł. Zaznaczył, że z sumy tej utrzymuje się czteroosobowa rodzina, w tym ciężko chory na [...] syn. Zdaniem skarżącego, przeprowadzenie egzekucji zobowiązania określonego w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...] sprawi, że jego rodzina zostanie pozbawiona jakichkolwiek środków na bieżące utrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., - w skrócie: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, ale także inne akty, z tym jednak zastrzeżeniem, że muszą się one mieścić "w granicach tej samej sprawy". Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą akty (decyzje) wydane w I instancji oraz akty (decyzje) w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie zwyczajnym albo w trybie nadzwyczajnym, które to akty zostały wydane w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem była sprawa wskazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, C.H. Beck 2011, s. 340). Godzi się także zauważyć, iż w znaczeniu materialnoprawnym na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, co oznacza, że w postępowaniu organów obu instancji musi występować tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków (tożsamość podmiotowa) i tożsamość podstawy prawnej i faktycznej (tożsamość przedmiotowa). Przenosząc poczynione wyżej rozważania na grunt badanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...], nr [...], określającej małżonkom G. i Z. S. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za 2010 r. w kwocie [...] zł, nie może być uwzględniony, gdyż skarżący wnioskiem tym chciał objąć akt, który znajduje się poza granicami niniejszej sprawy, rozumianej w sensie materialnym. Nie ulega bowiem żadnej wątpliwości, że sprawa objęta skargą dotyczy postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji "wymiarowej", zatem przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie procesowe, a przedmiotem decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A., tj. decyzji objętej wnioskiem o wstrzymanie – rozstrzygnięcie merytoryczne. Podkreślenia wymaga, że sprawy te - od strony materialnej - nie są tożsame pomimo, że pozostają ze sobą w związku podmiotowym; stwierdzić bowiem należy brak tożsamości w zakresie podstawy prawnej obu rozstrzygnięć (brak tożsamości przedmiotowej), a z kolei brak choćby jednego z elementów sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym, stoi na przeszkodzie uwzględnienia takiego wniosku (por. uchwała NSA z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99, postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.