I SA/Po 2299/03

WyrokWSA w Poznaniu2005-10-21

Skład orzekający: Janusz Ruszyński, Gabriela Gorzan, Maciej Jaśniewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy małżonkowie mogą zmienić sposób opodatkowania dochodów z łącznego na indywidualny po upływie terminu do złożenia zeznania podatkowego, jeśli pierwotnie złożyli zeznanie o łącznym opodatkowaniu?
Ratio decidendi
Małżonkowie nie mogą zmienić sposobu opodatkowania dochodów z łącznego na indywidualny po upływie terminu do złożenia zeznania podatkowego, jeśli pierwotnie złożyli zeznanie o łącznym opodatkowaniu. Wybór sposobu opodatkowania dokonany w ustawowym terminie jest wiążący i nie podlega zmianie poprzez złożenie korekty deklaracji, która służy jedynie do poprawienia błędów w pierwotnym rozliczeniu.
Stan faktyczny
Małżonkowie A. i J. F. złożyli wspólne zeznanie podatkowe za rok 2001, wybierając opodatkowanie łączne. Następnie złożyli wniosek o stwierdzenie nadpłaty, powołując się na zaniechanie poboru podatku. Organy podatkowe umorzyły postępowanie, stwierdzając, że nadpłata została już zwrócona. Po wydaniu ostatecznej decyzji, małżonkowie złożyli korekty zeznań, domagając się odrębnego opodatkowania. Organy odmówiły stwierdzenia nadpłaty w oparciu o te korekty, uznając, że zmiana sposobu opodatkowania po terminie jest niedopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie NSA Gabriela Gorzan /spr./ as.sąd. WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant: st.sekr.sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu w dniu 21 października 2005 r. sprawy ze skargi A. F., J. F. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. oddala skargę. /-/ M. Jaśniewicz /-/ J. Ruszyński /-/ G. Gorzan Małżonkowie A. i J. F. złożyli dnia [...] kwietnia 2002r. wspólne zeznanie o wysokości dochodu za rok 2001, PIT-37, w którym wykazali dochód męża w kwocie [...] zł, w tym z wynagrodzenia ze stosunku pracy w wysokości [...] zł, dochód żony w wysokości [...] zł., odliczenia od dochodu z tytułu składek na ubezpieczenie męża w wysokości [...] zł. oraz z tytułu wydatków mieszkaniowych w wysokości [...] zł., odliczenia od podatku z tytułu składki na ubezpieczenie zdrowotne męża w kwocie [...] zł. oraz z tytułu wydatków mieszkaniowych w roku podatkowym w kwocie [...] zł., kwotę pobranych zaliczek [...] zł., podatek należny [...] , nadpłata [...] zł. Dane co do wysokości dochodu ze stosunku pracy podatnika , pobranych zaliczek na podatek dochodowy oraz składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne były zgodne z informacją PIT- 11 pochodzącą od płatnika . W dniu [...] sierpnia 2002r. podatnik złożył wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001 w kwocie [...] zł. wraz z korektą deklaracji PIT- 37 oraz korektą informacji płatnika PIT - 11. We wniosku wskazał , że wykazane w poprzednim zeznaniu podatkowym przychody A. F. ze stosunku pracy w kwocie [...] zł. na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2002r.w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od niektórych dochodów ( przychodów ) oraz zwolnienia niektórych grup płatników z obowiązku pobrania podatku (Dz.U. Nr 46, poz. 435) objęte są za rok 2001 zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób fizycznych , co potwierdzają załączone zaświadczenie Fundacji "A" z dnia [...] czerwca 2002r oraz korekta informacji PIT-11 tego płatnika . W korekcie zeznania o wysokości dochodu za rok 2001 PIT-37 małżonkowie A. i J. F. podali ,że dochód męża wynosi[...] zł. , dochód żony [...] zł, wydatki mieszkaniowe do odliczenia od dochodu wynoszą [...] zł , a w roku podatkowym [...]zł , dochód i podatek należny po odliczeniach [...] , ulgi mieszkaniowe do odliczenia od podatku w latach następnych [...] zł, nadpłata [...] zł. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Urząd Skarbowy na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej umorzył postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r. stwierdzając w uzasadnieniu , że objęta wnioskiem nadpłata w kwocie [...] zł. została podatnikom zwrócona . Jednocześnie wyjaśniono szczegółowo sposób wyliczenia zobowiązania podatkowego małżonków F. za rok 2001 po uwzględnieniu zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2002r (Dz. U. Nr 46, poz. 435) , wyliczono ,że podatek należny wynosi [...], a nadpłata , którą zwrócono , wynikająca z zeznania podatkowego , wynosi [...] zł., a więc kwotę , wskazaną we wniosku . Ulgi mieszkaniowe do odliczenia od podatku w latach następnych wynoszą [...] zł. Po rozpoznaniu odwołania A. F. od powyższej decyzji Izba Skarbowa decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił ,że zgodnie z art. 45 ust.6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000r. Nr 14 , poz. 176 ze zm. ) podatek wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok , chyba że urząd skarbowy wyda decyzję , w której określi inną wysokość podatku. Zatem powołany art. 45 ust. 6 ustawy podatkowej stanowi podstawę prawną do wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego za dany rok podatkowy tylko w przypadku , gdy określa się w niej inną wysokość podatku niż wynikająca z zeznania podatkowego. Natomiast w sytuacji , gdy urząd skarbowy uzna ,że zobowiązanie podatkowe powstało w wysokości zeznanej przez podatnika , tj. że nie istnieje przedmiot sprawy podlegający regulacji w decyzji wydanej na podstawie art. 45 ust. 6 w/w ustawy , wszczęte postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w uwagi na bezprzedmiotowość. W przedmiotowej sprawie przedmiotem rozbieżności jest kwota ulgi mieszkaniowej /[...] zł / przypadająca do odliczenia od dochodu w latach następnych . Niemożliwa do odliczenia w roku podatkowym , z uwagi na brak dochodu , ulga nie wpływa na wysokość należnego za rok podatkowy podatku. Zatem nie istnieje przedmiot sprawy podlegający regulacji w decyzji wydanej na podstawie art. 45 ust. 6 w/w ustawy i w konsekwencji wszczęte postępowanie prawidłowo umorzono. Zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych zarządzone przez Ministra Finansów w trybie art. 22 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.- Ordynacja podatkowa / Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm. / wywiera skutek taki , że organ podatkowy nie będzie się domagał zapłaty podatku wynikającego ze zobowiązania podatkowego . Zaniechanie poboru podatku nie jest jednak równoznaczne z zakwalifikowaniem określonych w cyt. rozporządzeniu Ministra Finansów przychodów / dochodów / do zwolnień przedmiotowych , o których mowa w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych / Dz. U. Nr 14 z 2000r. poz. 176 z późn. zm. /. Zaniechanie dotyczy późniejszej fazy rozwoju stosunku podatkowo prawnego , bo istniejącego już zobowiązania podatkowego. W danej sprawie ,uwzględniając łączne opodatkowanie małżonków J. i A. F. kwotę zaniechanego podatku należy określić tak, jak to zrobił Urząd Skarbowy w takiej proporcji , w jakiej dochód, którego dotyczy zaniechanie pozostaje do łącznego dochodu małżonków . Ponieważ dochód objęty zaniechaniem wynosi [...] zł / po uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodów / zatem stanowi on 97,21 % łącznego dochodu małżonków wynoszącego [...] zł. Wobec tego kwota zaniechanego podatku obliczona od podatku obliczonego przez małżonków czyli od kwoty [...] zł wynosi również 97,21% tj. [...] zł. W rezultacie podatek stanowi kwotę [...] zł. Po odjęciu od tej kwoty składek zdrowotnych, podatek wynosi "[...]" , a zatem cała ulga mieszkaniowa odliczana od podatku /czyli [...] zł/ pozostaje do odliczenia w latach następnych . Nadpłatę w tej sytuacji stanowi kwota pobranych przez płatników zaliczek / [...] zł/ , która została podatnikom w dniu[...] września 2002r. zwrócona w całości , w oparciu o złożone w dniu [...] kwietnia 2002r. zeznanie podatkowe. Nie pozostaje więc do odliczenia od dochodu w latach następnych ulga mieszkaniowa w kwocie [...] zł jaką obliczyli państwo F. w korekcie zeznania podatkowego bowiem na jej pokrycie wystarcza dochód nieprawidłowo przez podatników pominięty . Powyższe jest następstwem dokonanego przez podatników wyboru sposobu korzystania z ulgi mieszkaniowej . Powyższej decyzji ostatecznej podatnicy nie zaskarżyli do sądu administracyjnego. W dniu [...] stycznia 2003r. A. F. i J. F. złożyli korekty zeznania podatkowego za rok 2001, w których wyrazili wolę odrębnego opodatkowania (indywidualnie) podatkiem dochodowym od osób fizycznych . A. F. w korekcie tej wskazał dochód ze stosunku pracy [...] zł, po odliczeniach od dochodu składki na ubezpieczenie społeczne dochód wynosi [...] zł , podatek po odliczeniach [...] ,nadpłata [...] zł , natomiast J. F. wykazała dochód po odliczeniach [...] zł. , odliczenia od dochodu wydatków mieszkaniowych [...] zł. , a do odliczenia od dochodu w latach następnych [...] zł oraz kwotę [...] zł. ulgi mieszkaniowej do odliczenia od podatku w latach następnych , podatek należny [...] i nadpłata [...] zł. Jednocześnie w piśmie z dnia [...] stycznia 2003r. podatnicy oświadczyli ,że rezygnują ze wspólnego opodatkowania dochodów za rok 2001 i każdy składa odrębne, skorygowane zeznanie PIT-37 za rok 2001, a w dniu [...] lutego 2003r. do protokołu w Izbie Skarbowej złożono oświadczenie ,że strony nie wnoszą o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Izby Skarbowej z dnia [...] lecz żądają wszczęcia nowego postępowania w przedmiocie nadpłaty w zakresie wskazanym przez każdego z małżonków w złożonych aktualnie korektach deklaracji podatkowych. Urząd Skarbowy decyzją z dnia [...] Nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych A. i J. F. za rok 2001 . W uzasadnieniu decyzji przytoczono kolejno podjęte przez skarżących działania i wydane decyzje przez organy podatkowe, a następnie w odniesieniu do złożonych w styczniu 2003r. korekt deklaracji podatkowych mających spowodować opodatkowanie odrębnie każdego z małżonków stwierdzono ,że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje zmiany sposobu opodatkowania dochodów po upływie terminu przewidzianego w art. 45 ust. 1 ustawy do złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym , tj. po 30 kwietnia następnego roku . W tym terminie natomiast małżonkowie F. wyrazili wolę wspólnego opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zeznaniu PIT-37, podpisując stosowny wniosek w nim zawarty, a następnie zeznanie to co do wysokości podstawy opodatkowania oraz ulg skorygowali dnia [...] sierpnia 2002r., zachowując taki sam sposób opodatkowania . W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wnieśli o uchylenie decyzji organu I instancji i ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem skorygowanych przez nich zeznań PIT-37, złożonych [...] stycznia 2003r. W ocenie skarżących ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie reguluje zakresu i trybu dokonywania zmian i korekt w składanych zeznaniach podatkowych. Także ustawa Ordynacja podatkowa nie zawiera zakresu zmiany sposobu opodatkowania dochodów małżonków z łącznego na indywidualne lub odwrotnie po upływie ustawowego terminu złożenia zeznania , tj. po 30 kwietnia następnego roku . Decyzją z dnia [...] Nr [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu podatkowego I instancji . Przywołano treść art. 72 §1 Ordynacji podatkowej , w myśl którego za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku lub pobranego przez płatnika nienależnie czy też w wysokości wyższej od należnej , jak również kwotę zobowiązania podatkowego zapłaconego przez płatnika ,inkasenta , osobę trzecią lub spadkobiercę, gdy w decyzji o ich odpowiedzialności określono je nienależnie lub w wysokości większej , od należnej. Świadczenie podatkowe jest wtedy nadpłacone , gdy podatnik , zobowiązany do jego uiszczenia zapłaci faktycznie kwotę wyższą , od należnej , natomiast świadczenie jest uiszczone nienależnie wówczas, gdy podatnik dokonał zapłaty kwoty podatku, mimo ,że nie był do tego zobowiązany . Podatek należny za 2001 rok w niniejszej sprawie podatnicy wyliczyli we wspólnym zeznaniu podatkowym , jako "[...]" zaś wysokość nadpłaty na kwotę [...] zł. , uznaną przez organy podatkowe za prawidłową , odpowiadającą w całości zaliczkowo pobranemu od obu małżonków w roku podatkowym 2001 podatkowi dochodowemu od osób fizycznych i zwróconą podatnikom w całości . W tym stanie rzeczy odmowa stwierdzenia nadpłaty jest prawidłowa , bowiem nie istnieje nadpłata w kwocie wyższej , niż wykazana , jako nadpłata przez podatników i uiszczona zaliczkowo kwota podatku dochodowego w roku 2001, w całości podatnikom zwrócona przed wydaniem decyzji . Gdy chodzi natomiast o zagadnienie zmiany po dniu 30 kwietnia roku następnego sposobu opodatkowania małżonków wyjaśniono, że przepis art. 45 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm. ) zobowiązuje podatników do samoobliczenia podatku . Obliczony i przedstawiony w zeznaniu podatek dochodowy jest podatkiem należnym za dany rok, chyba ,że urząd skarbowy w drodze decyzji określi inną wysokość podatku ( przepis art. 45 ust. 6 ustawy )albo gdy podatnik w związku z żądaniem stwierdzenia nadpłaty sam skoryguje swoje zeznanie. Organ podatkowy jest zobowiązany , stosownie do przepisu art. 21 § 3 oraz zgodnie z treścią art. 45 ust. 6 wyżej wymienionej ustawy o podatku dochodowym , do wydania decyzji deklaratoryjnej , która koryguje wysokość podatku wyłącznie w sytuacji , gdy podatek ten jest przez podatnika ( podatników ) wykazany w zeznaniu podatkowym nieprawidłowo. Z kolei podatnicy mogą skorygować swoje zeznanie podatkowe po upływie terminu do jego złożenie w sytuacji , gdy w zeznaniu tym za dany rok wykazali zobowiązanie podatkowe nienależnie lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej. Odstępstwo od zasady odrębnego opodatkowania małżonków od osiąganych przez nich dochodów ( art. 6 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ) jest realizowane w sposób , określony w art. 45 ust.1 wymienionej ustawy .Żaden przepis obowiązującego prawa podatkowego nie przewiduje możliwości zmiany , po upływie terminu do złożenia zeznania podatkowego, sposobu opodatkowania małżonków z łącznego rozliczenia na indywidualny. Dlatego uznać należy , że z woli ustawodawcy , możliwość takiej zamiany została uzależniona od konieczności dokonania jej w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. W skardze na powyższa decyzję skarżący wnieśli o jej uchylenie , jako niezgodnej z prawem. Zarzucono naruszenie art. 72 § 1 pkt 1 w zw. z punktem 2 tego artykułu Ordynacji podatkowej , a nadto bezzasadną odmowę podatnikom prawa wyboru takiego sposobu rozliczenia podatku dochodowego za 2001r., który byłby dla nich najbardziej korzystny właśnie z uwagi na wysokość i sposób realizacji w latach następnych kwoty wydatków mieszkaniowych odliczanych od dochodu i ulgi mieszkaniowej przysługującej w latach następnych odliczanej od podatku . Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje; Skarga nie jest uzasadniona. Poza sporem w sprawie pozostaje , co wymaga zwrócenia uwagi na wstępie , że po złożeniu przez skarżących zeznania rocznego o wysokości osiągniętego dochodu za rok 2001 organ podatkowy zwrócił im w całości wykazaną w zeznaniu nadpłatę w kwocie [...] zł . , a więc każdemu tyle , ile zaliczkowo w ciągu roku na poczet podatku dochodowego zapłacił . Kwota bowiem podatku dochodowego należnego za 2001r. wynosiła "[...]" Z chwilą zwrotu podatnikowi wykazanej w zeznaniu nadpłaty , gdy decyzja co do jej określenia w wyższej kwocie nie została wydana , nadpłata przestała istnieć . Podatnicy odzyskali ją , bez decyzji stwierdzającej nadpłatę. Za prawidłowe dlatego należy uznać stanowisko organów podatkowych , że nie można wnosić o stwierdzenie nadpłaty ani stwierdzić decyzją istnienie nadpłaty , gdy nadpłata w chwili złożenia wniosku nie istnieje , a taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Również poza sporem w sprawie pozostaje , że skarżący , jako małżonkowie spełniający warunki określone w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych , w terminie wskazanym w art. 45 ust. 1 cytowanej ustawy złożyli zeznanie roczne o wysokości osiągniętego dochodu za rok 2001, w którym zawarli wniosek o opodatkowanie łączne dochodów. Złożenie przez małżonków wniosku o wspólne opodatkowanie wywołuje skutki trwałe po obu stronach stosunku zobowiązaniowego. Ze strony organu podatkowego możliwe jest jedynie rozłączne opodatkowanie małżonków w drodze decyzji wydanej w trybie art. 45 ust.6 ustawy podatkowej tylko z tej przyczyny , iż nie spełnili małżonkowie przepisanych warunków do łącznego opodatkowania, natomiast ze strony podatników trwałość ta oznacza ,iż nie jest możliwe następnie wycofanie złożonej wspólnie deklaracji podatkowej i żądanie dokonania innego sposobu opodatkowania i to nawet w przypadku późniejszego ustania związku małżeńskiego (vide wyrok NSA z dnia 16 grudnia 1998r. III SA 978/97 "Temida" Lex Sopot 2001 nr 36907). Na dokonanie bowiem wyboru sposobu opodatkowania przez małżonków ustawodawca przewidział określony czas (termin) , bez prawa do jego przywrócenia , co wynika z treści art. 6 ust. 2 i art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych .Wbrew odmiennemu stanowisku skarżących z powyższego uregulowania prawa materialnego nie można w sposób uprawniony i zasadny wyprowadzać wniosku , że prawo wyboru sposobu opodatkowania przez małżonków nie jest powyższym terminem ograniczone i jego realizacja może nastąpić dowolnie tak długo , jak długo możliwe jest złożenie korekty deklaracji . Drogą korekty deklaracji (zeznania) następuje poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu , dotyczącego wysokości wykazanego w nim uprzednio zobowiązania podatkowego , wysokości wykazanej uprzednio nadpłaty lub zwrotu podatku ( art. 81a § 1 Ordynacji podatkowej. W kategoriach sprostowania błędu w powyższym rozumieniu nie można rozpatrywać zmiany wniosku małżonków złożonego w trybie art. 6 ust.2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych . Z tych względów korekty zeznania o wysokości osiągniętego dochodu przez skarżących za rok 2001, złożone w styczniu 2003 roku, przez A. i J. F. zmierzające do uchylenia dokonanego w ustawowym terminie wyboru wspólnego opodatkowania i wprowadzenia odrębnego opodatkowania ich dochodów za rok 2001, organy podatkowe prawidłowo uznały za prawnie nieskuteczne , odmawiając stwierdzenia nadpłat oddzielnie na rzecz każdego z małżonków , w korektach tych uwidocznionych . Sumę tych nadpłat zwrócono wcześniej obojgu małżonkom , jako jednemu podatnikowi . Natomiast do wydania decyzji administracyjnej określającej prawa podatnika do ulgi z tytułu na przykład wydatków mieszkaniowych , jeżeli nie łączy się to z określeniem wysokości podatku w sposób odmienny , niż w złożonym zeznaniu podatkowym , nie ma podstaw prawnych , tak samo , jak do określenia w drodze decyzji podatkowej sposobu rozliczenia ulg mieszkaniowych w następnych latach podatkowych . Podatek dochodowy od osób fizycznych podlega odrębnemu rozliczeniu za każdy rok podatkowy . Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), należało skargę oddalić. /-/ M. Jaśniewicz /-/ J. Ruszyński /-/ G. Gorzan AA

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło