I SA/Po 23/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata KP o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za okres od kwietnia 2014 r. do marca 2017 r. wraz z odsetkami postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – adwokatowi KP tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. A pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Następnie skarżąca złożyła sporządzony w dniu [...] na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zmienił postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia [...] i przyznał skarżącej adwokata, jednocześnie zwolnił ją od kosztów sądowych. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata KP – pismo z dnia [...] [k. nr [...] akt sąd.]. Pismem z dnia [...], doręczonym w dniu [...] [k. nr [...] akt sądowych], Sąd powiadomił adwokata KP, że została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla strony skarżącej. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] na rozprawie stawiła się za stronę skarżącą jej pełnomocnik adwokat KP. Pełnomocnik wnosił i wywodził jak w skardze. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały uiszczone nawet w części. Starszy referendarz ustalił, że w dniu [...] pełnomocnik skarżącej adwokat KP akta sprawy sfotografowała, co wynika z "Kontrolki akt udostępnianych do wglądu w Wydziale Informacji Sądowej w Wydziale I – L.p. [...].". Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.), które obowiązuje od 2 listopada 2016 r. Przedmiotem zaskarżenia jest odmowa umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za okres od kwietnia 2014 r. do marca 2017 r. wraz z odsetkami. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wpis sądowy w niniejszej sprawie jest stały i wynosi [...]. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji: w innej sprawie 240,- zł. Na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu strony skarżącej, za które przysługuje wynagrodzenie, było reprezentowanie skarżącej przed sądem pierwszej instancji. Pełnomocnik skarżącej na rozprawie w dniu [...] wnosił i wywodził jak w skardze, wcześniej, t.j. w dniu [...] sfotografował akta sprawy. Pełnomocnik na rozprawie złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, że wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie zostało uiszczone nawet w części. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, czyli w wysokości [...]. W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi KP tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną przed sądem administracyjnym pierwszej instancji powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] ([...]) + [...] ([...]) podatek VAT. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c), § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.