I SA/Po 2315/15

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-09-28

Skład orzekający: Violetta Mielcarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy powinno zostać umorzone, gdy skarga, do której dotyczyło prawo pomocy, została odrzucona i stała się prawomocna?
Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy powinno zostać umorzone, gdy stało się ono zbędne. W sytuacji, gdy skarga została odrzucona i uprawomocniła się, cel wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zanika, co uzasadnia umorzenie postępowania w tym zakresie.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającą odroczenia zapłaty zaległości podatkowej. Wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Po serii postanowień WSA i NSA dotyczących prawa pomocy i odrzucenia skargi, skarga została ostatecznie odrzucona postanowieniem WSA, które stało się prawomocne. W związku z tym, sąd uznał, że postępowanie w przedmiocie prawa pomocy stało się zbędne.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku PB o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi PB na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r. postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Skarżący PB pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...]. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 05 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł sprzeciw na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł zażalenie na w.w postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r. odrzucił zażalenie. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł zażalenie na w.w postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 09 maja 2016 r., sygn. akt II FZ 239/16 oddalił zażalenie na postanowienie WSA z dnia 14 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...], pismem z dnia [...] wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł o przyznanie prawa pomocy. Następnie złożył sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 odrzucił skargę PB na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r. Skarżący na w.w postanowienie wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 08 września 2016 r., sygn. akt II FZ 499/16 oddalił zażalenie na w.w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2016 r. Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r. jest prawomocne od dnia 08 września 2016 r. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie starszego referendarza sądowego postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na skutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 o odrzuceniu skargi, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło