I SA/Po 2315/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2015 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r. postanawia: odrzucić zażalenie Skarżący pismem z dnia [...] listopada 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 05 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wniósł sprzeciw na to postanowienie, w wyniku którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] grudnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. W odpowiedzi, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 odrzucił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r. Skarżący na w/w postanowienie wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 08 września 2016 r., sygn. akt II FZ 499/16 oddalił zażalenie na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r. Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r. jest prawomocne od dnia 08 września 2016 r. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15, umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, wskazując w uzasadnieniu, iż postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na skutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 o odrzuceniu skargi. Skarżący wniósł od powyższego rozstrzygnięcia sprzeciw, w wyniku którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 26 października 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na wskazane postanowienie WSA w Poznaniu skarżący wniósł zażalenie pismem z dnia [...] listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Drugi ze wskazanych przepisów stosowany odpowiednio w odniesieniu do postępowania wywołanego zażaleniem skarżącego na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 – obliguje Sąd do odrzucenia rozpoznawanego zażalenia. Z uwagi na postanowienia art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a. Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 196/11, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przy tym zauważyć, że stosownie do postanowień art. 260 § 1 p.p.s.a. – w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie – rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z przytoczonego przepisu wynika, że rolą WSA jest merytoryczne rozpoznanie sprzeciwu, a więc definitywne rozstrzygnięcie kwestii z zakresu prawa pomocy będącej przedmiotem sprzeciwu (por. R. Hauser, M. Wierzbowski [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2015 – komentarz do art. 260 p.p.s.a, dostępny w bazie danych Legalis]. Aktualne brzmienie przytoczonego przepisu jest wynikiem wejścia w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Zaznaczyć również należy, że przepis art. 260 p.p.s.a., przed dniem wejścia w życie wskazanej powyżej ustawy stanowił, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Mając na uwadze aktualne brzmienie art. 260 p.p.s.a., należy stwierdzić, że w chwili obecnej na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do NSA. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżącemu nie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego tutejszego sądu z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 – umarzające postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy z uwagi na uprawomocnienie się orzeczenia o odrzuceniu skargi w przedmiotowej sprawie. Z uwagi na powyższe rozpoznawane zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.