I SA/Po 2315/15
PostanowienieWSA w Poznaniu2016-10-26
Skład orzekający: Ireneusz Fornalik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy powinno zostać umorzone, gdy skarga główna, dla której prawo pomocy było wnioskowane, została prawomocnie odrzucona?Ratio decidendi
Sąd uznał, że umorzenie postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy było prawidłowe. Podstawą do umorzenia jest fakt, że rozpoznanie wniosku o prawo pomocy stało się zbędne, ponieważ skarga główna, w związku z którą wniosek został złożony, została prawomocnie odrzucona. W takiej sytuacji nie ma już przedmiotu, dla którego prawo pomocy miałoby być udzielone.Stan faktyczny
Skarżący P.B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej. W toku postępowania skarżący wielokrotnie ubiegał się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ostatecznie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę, a postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny, stając się prawomocne. W konsekwencji, starszy referendarz sądowy umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, co skarżący zaskarżył sprzeciwem.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 28 września 2016 r. umarzające postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu skarżącego od postanowienia starszego referendarza z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 umarzającego postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2015 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Jak wskazał starszy referendarz sądowy w zaskarżonym postanowieniu, skarżący pismem z dnia [...] listopada 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł.
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 05 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżący pismem z dnia [...] lutego 2016 r. wniósł sprzeciw na to postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Skarżący pismem z dnia [...] marca 2016 r. wniósł zażalenie na w.w postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r. odrzucił zażalenie.
Skarżący pismem z dnia [...] marca 2016 r. wniósł zażalenie na w.w postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 09 maja 2016 r., sygn. akt II FZ 239/16 oddalił zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 14 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15.
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] maja 2016 r., pismem z dnia [...] maja 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] grudnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]- zł.
Skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy. Następnie złożył sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] lipca 2016 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 odrzucił skargę P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r.
Skarżący na ww. postanowienie wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 08 września 2016 r., sygn. akt II FZ 499/16 oddalił zażalenie na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r.
Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r. jest prawomocne od dnia 08 września 2016 r.
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15, umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, wskazując w uzasadnieniu, iż postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na skutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2315/15 o odrzuceniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 260 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "ppsa", w brzmieniu znajdującym zastosowanie do spraw,w których skargi wniesiono po dniu 14 sierpnia 2015 r.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Zgodnie z treścią art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W ocenie Sądu prawidłowe było rozstrzygnięcie starszego referendarza sądowego w postanowieniu z dnia 28 września 2016 r., który umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy wobec uprawomocnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r. o odrzuceniu skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 249a oraz art. 260 §1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło