I SA/Po 2389/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości [...] w upadłości likwidacyjnej w [...] w przedmiocie zwrotu pozostałej części nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z deklaracji VAT – 7 za lipiec 2009r. postanowia odrzucić skargę Dnia [...] lipca 2014r. skarżąca wezwała Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] do zwrotu bezpośrednio na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającego z deklaracji VAT-7 złożonej za miesiąc lipiec 2009r. w kwocie [...] zł . Z materiału dowodowego sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2014r. sygn. akt I SA/Po 128/14 uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] i poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] w przedmiocie zaliczenia zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym za miesiąc lipiec 2009r. na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za sierpień 2009r. i na poczet zaległości z tytułu VAT za wrzesień 2008r. W dniu [...] czerwca 2014r. prawomocny wyrok wpłynął do [...] Urzędu Skarbowego w [...]. Natomiast w dniu [...] czerwca 2014r. wyrok ten wraz z aktami administracyjnymi został doręczony Dyrektorowi Izby Skarbowej w [...]. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...] wydał w dniu [...] lipca 2014r. postanowienie nr [...] w sprawie zaliczenia zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc lipiec 2009r. z dnia [...] sierpnia 2009r. za 7/2009r. na wskazane w tym postanowieniu podatki i okresy oraz wskazujące kwotę [...] zł jako zwrot nadwyżki podatku na rachunek bankowy podatnika. Już dnia [...] lipca 2014r. został dokonany faktyczny zwrot w wysokości [...] zł na rachunek bankowy skarżącej. W dniu [...] października 2015r. syndyk w imieniu spółki wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia przepisów prawa , poprzez dokonanie zapłaty pozostałej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z deklaracji VAT-7 za miesiąc lipiec 2009r. wraz z należnymi odsetkami liczonymi od dnia [...] października 2009r. do dnia zapłaty włącznie. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...] w odpowiedzi wyjaśnił, że wydał w dniu [...] lipca 2014r. postanowienie nr [...], w którym zaliczył zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc lipiec 2009r. na zaległość podatkową w podatku od osób fizycznych za miesiąc sierpień 2009r. zgodnie z pismem spółki z dnia [...] września 2009r. a różnicę pomiędzy kwotą nadwyżki podatku naliczonego nad należnym określił jako kwotę nadwyżki podatku do zwrotu na rachunek bankowy podatnika. Ponieważ postanowienie to nie zostało zaskarżone stało się ostateczne i pozostaje wciąż w obrocie prawnym. Skarżąca w skardze wniosła o zasądzenie od Skarbu Państwa - Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] na swoją rzecz zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2009r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami liczonymi od dnia [...] października 2009r. do dnia zapłaty, a także o zasądzenie od organu podatkowego na swoją rzecz kosztów postępowania w tym z kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę [...] Urząd Skarbowy w [...] wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność, a w razie nieuwzględnienia wniosku - o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu z powodu niedopuszczalności jej wniesienia. Bezpodstawne jest żądanie zasądzenia od Skarbu Państwa - Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] na rzecz skarżącej kwoty zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2009r w kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami liczonymi od dnia [...] października 2009 do dnia zapłaty. Już samo żądanie "zasądzenia" , którego to orzeczenia przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.") nie przewidują, uzasadnia odrzucenie skargi. Skarżąca nie wyczerpała także środków zaskarżenia. W sprawie zostało wydane przecież postanowienie w sprawie zaliczenia zwrotu VAT, które nie zostało zaskarżone więc stało się ostateczne i pozostaje nadal w obrocie prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 lipca 2014r. sygn. akt II FSK 2051/12 wyjaśnił, że jeżeli w sprawie wydano postanowienie o zaliczeniu nadpłaty na poczet zaległości podatkowych podatnika, to z tego postanowienia powinno wynikać, w jaki sposób zaliczono nadpłatę i czy uwzględniono w zaliczaniu oprocentowanie i w jakiej wysokości. Jeżeli kwestia ta nie została w postanowieniu wyjaśniona bądź z jego treści nie wynikało, czy uwzględniono oprocentowanie i w jakiej wysokości, strona może podnieść taki zarzut w zażaleniu na postanowienie o zaliczeniu. Nietrafne jest w tym kontekście zaliczenie braku wypłaty odsetek, do czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, tj. czynność o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dodatkowo z dniem 15 sierpnia 2015r. weszła w życie zmiana ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , mocą której zostały wyłączone kognicji sądu akty lub czynności podjęte w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Nawet przy przyjęciu założenia, że skarżącej przysługiwało prawo do wniesienia skargi, jej wniesienie nie mogło być skuteczne. Skarżąca uchybiła bowiem czternastodniowemu terminowi do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Zostało ono wystosowane listem poleconym z dnia [...] października 2015r. tymczasem już [...] lipca 2014r. nastąpił faktyczny zwrot nadwyżki podatku. Z tych powodów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 , art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł , jak w sentencji postanowienia.