I SA/Po 2412/15
WyrokWSA w Poznaniu2016-06-22
Skład orzekający: Ireneusz Fornalik, Włodzimierz Zygmont, Józef Maleszewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odsetki za opóźnienie w zapłacie ceny za zbyte akcje pracownicze powinny zostać zakwalifikowane jako przychód z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych (art. 10 ust. 1 pkt 7 updof), czy jako przychód z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 updof)?Ratio decidendi
Odsetki za opóźnienie w zapłacie ceny za zbyte akcje pracownicze należy kwalifikować jako przychód z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 updof), a nie jako przychód z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych (art. 10 ust. 1 pkt 7 updof). Wynika to z faktu, że odsetki za opóźnienie powstają z mocy ustawy, a nie czynności prawnej, i stanowią samodzielny dług, niezależny od długu głównego. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a updof, określający przychód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, nie obejmuje odsetek za opóźnienie.Stan faktyczny
Skarżący domagali się stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. wraz z odsetkami, kwestionując sposób zakwalifikowania przez organy podatkowe otrzymanych odsetek za opóźnienie w zapłacie za zbyte akcje pracownicze. Organy podatkowe uznały te odsetki za przychód z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 updof), podczas gdy skarżący twierdzili, że powinny być one traktowane jako przychód z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych (art. 10 ust. 1 pkt 7 updof).Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Protokolant ref. staż. Natalia Puchalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. (PIT-36) wraz z odsetkami oddala skargę.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] odmówił [...] i [...] (dalej zwanymi skarżącymi lub podatnikami) stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. wraz z odsetkami.
Organ podatkowy I instancji wyjaśnił, że skarżący złożyli wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w PIT-36 w kwocie [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami za okres od dnia wpływu środków na konto Urzędu Skarbowego do dnia zapłaty na wskazane konto bankowe.
Organ podatkowy I instancji na podstawie informacji PIT-8C wystawionej przez [...] S.A. ustalił, że skarżący [...] uzyskał w 2010 r. przychód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w kwocie [...] zł oraz przychód w kwocie [...] zł z tytułu odsetek za zwłokę w zapłacie za akcje pracownicze [...] S.A. (dalej: [...] S.A.).
Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy ustalono, że skarżący w trybie ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 118 poz. 561 z późn. zm.) nabył 187 akcji imiennych [...] S.A. Następnie w dniu [...] grudnia 2001 r. pomiędzy skarżącym a [...] S.A. – reprezentowaną przez [...] Sp. z o.o. doszło do zawarcia umowy sprzedaży 120 akcji oznaczonych numerami od [...] do [...], za łączną cenę [...] zł. Na poczet łącznej ceny sprzedaży akcji został zaliczony zadatek w kwocie [...] zł. Pozostała część ceny sprzedaży akcji miała zostać uregulowana w terminie nie dłuższym niż do dnia 30 czerwca 2002 r. W dniu 6 stycznia 2002 r. skarżący zawarł z [...] S.A. umowę sprzedaży pozostałych 67 akcji oznaczonych numerami od [...] do [...], za łączną cenę [...] zł. Umowa ta ze względu na ziszczenie się zawartego w § 8 warunku zawieszającego uległa rozwiązaniu z dniem 16 stycznia 2002 r. Akcje objęte tą umową podatnik zbył w 2008 r. na rzecz spółki [...] S.A., zawierając w dniu 10 lipca 2008 r. umowę sprzedaży.
W związku z brakiem zapłaty pozostałej ceny sprzedaży akcji w związku z umową z dnia 10 grudnia 2001 r., tj. kwoty [...] zł skarżący wystąpił do Sądu Rejonowego dla [...] w [...] przeciwko [...] S.A z powództwem o zapłatę. Wyrokiem tego Sądu z dnia [...] października 2007 r. o sygn. akt [...] zasądzono na rzecz powoda kwotę [...] zł wraz ustawowymi odsetkami i kosztami procesu.
Organ ustalił, że w dniu [...] listopada 2010 r. skarżący zawarł ze spółką [...] S.A. umowę przelewu wierzytelności, której przedmiotem była pozostająca do zapłaty wierzytelność związana z umową sprzedaży na rzecz [...] akcji zwykłych, imiennych serii A [...]. Zgodnie z umową skarżący przelał na [...] wierzytelność w stosunku do [...] S.A. wraz z ustawowymi odsetkami i wszelkimi kosztami. [...] nie stawał się przez to stroną umowy sprzedaży akcji.
Organ I instancji wyjaśnił, że spółka [...] S.A. wystawiła informację PIT-8C dla skarżącego, w której wykazano przychód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w kwocie [...] zł oraz przychód w kwocie [...] zł z tytułu zapłaty odsetek za zwłokę. Kwota przychodu z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych została przez skarżącego wykazana w zeznaniu za 2010 r. PIT-38, kwota odsetek została przy tym wykazana w zeznaniu PIT-36 za 2010 r. jako przychód z innych źródeł. W korekcie zeznania PIT-36 przedłożonej w związku z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty nie wykazano do opodatkowania ww. kwoty odsetek.
Organ ustalił, że w 2007 r. [...] S.A. i [...] S.A. (obecnie [...] S.A.) zawarły porozumienie, na mocy którego ta ostatnia spółka była zobowiązana do dokonania płatności wynikających z należności za akcje pracownicze. W wyniku zapłaty całkowitej należności [...] S.A. stawał się właścicielem akcji i był zobowiązany do wystawienia informacji PIT-8C.
Organ podatkowy wskazał, że z zeznania podatkowego PIT-36 za rok 2010 wynikał podatek należny w kwocie [...] zł, natomiast z korekty zeznania podatkowego w kwocie [...] zł. Różnica stanowi zatem kwotę [...] zł.
W odniesieniu do tak przedstawionego przedmiotu sporu Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wyjaśnił, że chociaż odsetki są świadczeniem ubocznym bo warunkiem powstania uprawnienia do nich jest istnienie długu głównego i jego wymagalność, to roszczenie o nie ma charakter samoistny. Podstawą wypłaty odsetek nie jest przy tym tytuł prawny w postaci umowy sprzedaży akcji, lecz opóźnienie w terminowej wypłacie świadczenia. Organ podatkowy I instancji stwierdził również, że w niniejszej sprawie przychód z tytułu odsetek od zwłoki w zapłacie za akcje [...] S.A. nie ma cech i elementów, które kwalifikowałyby go do źródła przychodów o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do źródła kapitały pieniężne i prawa majątkowe. Rozciągnięcie ww. przepisu na odsetki wynikające ze zwłoki w płatnościach za zbycie papierów wartościowych jest stosowaniem analogii, która jest niedopuszczalna przy interpretacji przepisów prawa podatkowego. Wyjaśniono przy tym, że w razie niemożności jednoznacznego zaliczenia danego przychodu do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód ten należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy. Zdaniem organu podatkowego I instancji użyte w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowanie "w szczególności" wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w treści tego przepisu. O przychodzie podatkowym z innych źródeł w ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Mając na uwadze powyższe rozważania organ podatkowy I instancji stwierdził, ze otrzymane odsetki od zwłoki w zapłacie za akcje pracownicze stanowiły przychód z innych źródeł w 2010 r., zgodnie z wystawioną przez [...] S.A. informacją PIT-8C, który to należało wykazać w zeznaniu podatkowym za 2010 r. Mając na uwadze, że w sprawie nie doszło do powstania nadpłaty wskazano, że brak było podstawy prawnej do wypłaty odsetek za okres od dnia wpływy środków na konto Urzędu Skarbowego do dnia zapłaty.
Skarżący wnieśli odwołanie od powyższej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] zarzucając naruszenie:
1) prawa materialnego, tj. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – poprzez uznanie, że zasądzone przez Sąd odsetki za zwłokę stanowią "przychód z innych źródeł" – art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy mimo ewidentnego braku stosownego zapisu ustawowego – przez co w ocenie podatnika dokonano niedopuszczalnej wykładni rozszerzającej;
2) art. 21 ust. 1 lit. 3 b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez jego niezastosowanie.
Po rozpoznaniu odwołania skarżących Dyrektor Izby Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W motywach swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że użyte w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowanie "w szczególności" wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w treści tego przepisu. Stwierdzono przy tym, że roszczenie o odsetki ma charakter samoistny, a podstawą ich wypłaty nie jest sam tytuł prawny, lecz opóźnienie w terminowej wypłacie świadczenia. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej fakt, że zapłata odsetek nastąpiła w związku z nieterminowym wykonaniem przez [...] S.A. umowy sprzedaży akcji [...] S.A. nie nadaje spornemu przysporzeniu charakteru przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 107 ust. 1 pkt 7 ustawy, gdyż odsetki te miały charakter rekompensaty za niewłaściwą realizację umowy. Ponieważ przedmiotowego przychodu nie można zaliczyć do przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym do przychodów z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych, a jednocześnie nie korzysta on ze zwolnienia z opodatkowania – za prawidłowe organ podatkowy II instancji uznał zakwalifikowanie go do przychodów z innych źródeł. Stwierdził wobec powyższego, że nadpłata nie wystąpiła. Zdaniem organu strona nie przedłożyła żadnych dowodów na okoliczność, że odsetki ustawowe mają charakter odszkodowawczy.
Skarżący złożyli skargę na powyższą decyzję. Przedmiotowej decyzji zarzucili naruszenie prawa materialnego, tj. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – poprzez uznanie, że osiągnięty przez skarżących przychód nosi znamiona, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdzili, że zastrzeżenia budzi przyjęty przez organ podatkowy pogląd w kwestii zaliczenia przychodu w postaci odsetek ustawowych do źródła o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazali, że charakter prawny zasądzonych w wyroku odsetek, i ich ścisłe powiązanie z należnością główną wskazuje, że dochody te można zaliczyć do dochodów z praw majątkowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 t.j.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) dalej jako: p.p.s.a., sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wzruszenie skarżonej decyzji następuje m.in. w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiot sporu w poddanej sądowej kontroli sprawie stanowi zakwalifikowanie przez organy podatkowe przychodu skarżącego z tytułu otrzymanych odsetek za opóźnienie w zapłacie za zbyte akcje pracownicze do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 t.j. ze zm. – dalej w skrócie "u.p.d.o.f.").
Na wstępie podkreślić należy, że okoliczności faktyczne badanej sprawy są bezsporne, natomiast rozbieżności między stronami dotyczą tylko i wyłącznie kwestii zakwalifikowania odsetek zasądzonych na rzecz skarżącego w wyroku Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z dnia [...] września 2006 r., sygn. akt [...] z tytułu nieterminowego wykonania przez [...] S.A. umowy z dnia [...] grudnia 2001 r. sprzedaży akcji spółki [...] S.A. Podstawą do zasądzenia odsetek ustawowych na rzecz skarżącego stał się przepis art. 481 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121 t.j. ze zm., dalej: k.c.). W ocenie organów podatkowych dochód uzyskany z tytułu tych odsetek należy zakwalifikować, jako dochód uzyskany z innego źródła, tj. dochód wymieniony w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. Innego zdania są skarżący, którzy twierdzą, że dochód osiągnięty z tytułu odsetek za opóźnienie w płatności należności głównej powinien zostać określony na tej samej podstawie prawnej, co dochód z tytułu samej należności głównej, a więc zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f., jako dochód z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f., źródłami przychodów są m.in.: kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (pkt 7) oraz inne źródła (pkt 9). Z kolei zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2016 r.) za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.
W ww. przepisie ustawodawca ustanowił zatem otwarty katalog przychodów z innych źródeł, zaś wymienione kategorie przychodów stanowią jedynie przykłady.
Jednocześnie wskazać należy, że ustawodawca w niektórych przypadkach uregulował kwestię opodatkowania odsetek za opóźnienie w realizacji świadczenia. I tak zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 2 u.p.d.o.f. do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się: kwot naliczonych lecz nie otrzymanych odsetek od należności. Wnioskując a contrario, otrzymane odsetki od należności stanowią przychód ze źródła – działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.). Ustawodawca nie ma zatem wątpliwości, że odsetki od należności zalicza się co do zasady do źródła – działalność gospodarcza, a powołany przepis tylko modyfikuje moment zaliczenia tych odsetek do przychodów z kwot należnych do faktycznie otrzymanych.
Z kolei w myśl art. 21 ust. 1 pkt 95 u.p.d.o.f. zwalnia się od podatku odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1. Podobnie można zatem wnosić, że ustawodawca zakwalifikował w tym przypadku odsetki za nieterminową wypłatę wynagrodzenia do źródła przychodów ze stosunku pracy (art. 10 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f.), zwalniając je jednocześnie z opodatkowania.
Przyjęcie koncepcji, że odsetki dzielą podatkowo los należności głównej zapobiegłoby również sytuacji, w której odsetki są opodatkowane w innej formie niż należność główna. Tak byłoby w sytuacji dochodów opodatkowanych na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, ze zm.). Z kolei w świetle art. 21 ust. 1 pkt 95 u.p.d.o.f. można stwierdzić, że z uwagi na brak wyraźnego uregulowania w cytowanej ustawie (za wyjątkiem przychodów opodatkowanych ryczałtem ewidencjonowanym osiąganych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej - w związku z odesłaniem w art. 6 ust. 1 ustawy do art. 14 u.p.d.o.f.), odsetki za opóźnienie w zapłacie podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, a więc zakwalifikować je należy do innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.).
W orzecznictwie sądowym pojawiły się rozbieżności co do tego, czy w przypadkach, w których przepis prawa podatkowego materialnego zwalnia z opodatkowania jakieś kwoty przychodu, zwolnieniu podlegają też odsetki z tytułu opóźnienia dłużnika w wypłacie tych kwot.
Podkreślenia wymaga, że w uchwale z dnia 6 czerwca 2016 r. o sygn. akt II FPS 2/16 (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie stwierdził, że odsetki za nieterminowe uiszczenie ceny za zbyte akcje powinny zostać zaliczone do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W uzasadnieniu ww. uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że odsetki za opóźnienie w zapłacie powstają z mocy ustawy, a nie czynności prawnej, a czynność prawna, zobowiązująca do spełnienia świadczenia w określonym terminie jest zdarzeniem jedynie pośrednio mającym wpływ na ich powstanie. Po powstaniu odsetki stają się długiem samodzielnym, niezależnym od długu głównego. Skoro bezpośrednią podstawą powstania roszczenia o zapłatę odsetek za opóźnienie za zbyte odpłatnie akcje, udziały, papiery wartościowe jest przepis ustawy (art. 481 § 1 k.c.), to przychód z tytułu odsetek nie stanowi przychodu, o którym mowa w art.17 ust.1 pkt 6 lit. a u.p.d.o.f. Z mocy art. 17 ust. 2 w zw. z art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodem jest bowiem cena akcji, udziałów czy papierów wartościowych określona w umowie i pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Wysokość przychodu uwzględnianego w podstawie opodatkowania wynikać ma w tym przypadku z dwustronnej czynności prawnej (lub, w wypadkach wskazanych w art. 19 ust. 1 zd. 2, określenia przez organ podatkowy wartości rynkowej). Jak wskazano wyżej, strony nie muszą się umawiać o to, że w razie opóźnienia w spełnieniu świadczenia wzajemnego wierzyciel będzie mógł żądać odsetek za opóźnienie. Możliwość ich żądania wynika wprost z przepisu ustawy. Strony mogą co najwyżej umówić się o stopę odsetek, przyjmuje się także, (choć niejednolicie), że mogą wyłączyć naliczanie odsetek. Określenie wysokości kwoty z tytułu odsetek w umowie jest niemożliwe - w dacie jej zawierania nie można założyć, że dłużnik opóźni się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego i nie można określić okresu opóźnienia. Skoro ustawodawca ograniczył pojęcie przychodu z odpłatnego zbycia akcji, udziałów i papierów wartościowych do pojęcia ceny nabycia określonej w umowie, to nie ma podstaw do rozszerzania pojęcia przychodu o ewentualne odsetki za opóźnienie w zapłacie. Przepis ustawy podatkowej ma w tym przypadku bezwzględne pierwszeństwo przed regułami wynikającymi z przepisów Kodeksu cywilnego. Ponadto, także w prawie cywilnym, odsetki za opóźnienie, jeśli już powstaną, odrywają się od długu głównego i przedawniają się według odrębnych reguł. Wygaśnięcie długu głównego nie powoduje także jednoczesnego wygaśnięcia długu ubocznego. Wynik wykładni systemowej zewnętrznej potwierdza zatem wynik wykładni literalnej i systemowej wewnętrznej, że odsetki za opóźnienie w zapłacie ceny za akcje, udziały i papiery wartościowe nie są przychodem ze źródła kapitały pieniężne.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przypisanie odsetek za opóźnienie w zapłacie ceny za akcje, udziały lub papiery wartościowe do źródła, o którym mowa w art.10 ust.1 pkt 9 u.p.d.o.f. powoduje, że przychodem są wyłącznie odsetki otrzymane, zgodnie z zasadą wynikającą z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.
Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela tezy przytoczonej uchwały i nie znajduje podstaw do odstąpienia od stanowiska w niej wyrażonego. Przepis art. 269 § 1 p.p.s.a.) statuuje ogólną moc wiążącą uchwał Naczelnego Sądu Administracyjnego, której istota sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby, albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi.
Podzielając tezy powołanej powyżej uchwały, Sąd zauważa, że aby prawidłowo zakwalifikować przychód uzyskany z tytułu odsetek na gruncie prawa podatkowego należy określić jakie jest źródło wspomnianego przychodu. Z jednej strony mamy zatem jako źródło przychodu np. sprzedaż akcji czy zbycie nieruchomości, z drugiej strony takim źródłem jest nieterminowe spełnienie świadczenia. Odsetki nie stanowią przychodu przykładowo ze zbycia akcji czy nieruchomości, gdyż ich źródłem nie jest to zbycie, lecz jest nim opóźnienie dłużnika jako zdarzenie sui generis istotne prawnie. Z przepisów Kodeksu cywilnego wynika natomiast uprawnienie do żądania odsetek za opóźnienie dłużnika. Odsetki odrywają się zatem od roszczenia głównego, w tym przypadku roszczenie o zapłatę odsetek z tytułu opóźnienia staje się roszczeniem, które może być dochodzone obok roszczenia o zapłatę ceny zbycia akcji. Odsetki ustawowe nie stają się integralną częścią ceny zbycia akcji.
W przedmiotowej sprawie organy podatkowe prawidłowo zakwalifikowały więc przychód uzyskany z tytułu odsetek za opóźnienie w zapłacie należności za sprzedane akcje jako przychód z innego źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.). Zbycie wierzytelności z tytułu umowy sprzedaży akcji na rzecz innej spółki nie miało natomiast wpływu na kwalifikację z jakiego źródła przychód stanowią odsetki za opóźnienie.
Mając na względzie powyższe za nieuzasadnione należy uznać podniesione w skardze zarzuty. Organ nie uchybił również normom wynikającym z przepisów prawa procesowego, dokonał kompleksowego wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy i w konsekwencji trafnie uznał, że wniosek skarżących o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w PIT-36 wraz z odsetkami jest niezasadny .
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło