I SA/Po 247/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant sekretarz sądowy Monika Wiza po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 września 2013 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w [...] rzecz skarżącego kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej, na podstawie art. 217, art. 162, art. 163 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. dalej: O.p.) odmówił [...] (Podatnik, Strona, Skarżący) przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. w części dotyczącej: - zobowiązania w podatku od towarów i usług do wpłaty za miesiąc styczeń 2007 r. w wysokości [...] zł i miesiąc luty 2008 r. w wysokości [...] zł, - określenia podatku od towarów i usług do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług za miesiąc: styczeń 2007 r. w wysokości [...] zł, luty 2007 r. w wysokości [...] zł, marzec 2007 r. w wysokości [...] zł, październik 2007 r. w wysokości [...] zł, listopad 2007 r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że Strona nie dopełniła zasadniczego warunku przywrócenia terminu, tj. nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nastąpiło bez jej winy. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. zostało doręczone, na adres podany przez [...], pełnoletniemu domownikowi, tj. żonie adresata [...], która podjęła się oddania pisma adresatowi - co bezspornie wynika z potwierdzenia odbioru korespondencji. Powyższy sposób doręczenia przedmiotowego postanowienia jest zgodny z dyspozycją art. 149 O.p., w którym stwierdzono, iż w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. A zatem przepis ten w sposób jasny i czytelny reguluje sposób doręczania pism w przypadku nieobecności adresata. Uznać zatem należy, iż pismo to zostało skutecznie doręczone przez organ podatkowy, za pośrednictwem Poczty Polskiej Podatnikowi. Osobnym jest, że przedmiotowe postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] zostało skutecznie doręczone Stronie w dniu [...] listopada 2012 r. Zgodnie z zawartym w orzeczeniu pouczeniem Stronie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia. W tych okolicznościach termin ten upływał w dniu [...] listopada 2012 r., podczas gdy urlop wypoczynkowy Strony rozpoczynał się dopiero w dniu [...] listopada 2012 r. Obiektywny miernik staranności Strony postępowania przejawiającej dbałość o własne interesy wymagał, aby Podatnik, po otrzymaniu postanowienia i zapoznaniu się z jego treścią złożył zażalenie, w terminie wskazanym w pouczeniu tego postanowienia. Strona jednakże tego nie uczyniła. Tym samym uznać należy, że zaistniała zwłoka w złożeniu zażalenia w terminie była wynikiem zaniedbania przez Stronę swoich obowiązków, którego konsekwencje obciążają Stronę i czynią niemożliwym przywrócenie uchybionego terminu. Pełnomocnik [...] złożył skargę na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie: 1) art. 162 O.p. poprzez odmowne załatwienie wniosku [...] o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] listopada 2012 roku w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 roku, mimo że Strona uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia nastąpiło bez winy [...]; 2) art. 122 O.p. poprzez niepodjęcie niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy; 3) art. 188 O.p. poprzez odmowę przeprowadzenia dowodów przesłuchania w charakterze świadka [...] na okoliczność nie przekazania [...] informacji o fakcie odbioru zaskarżonego postanowienia oraz o jego treści oraz przesłuchania w charakterze strony [...], na okoliczność dowiedzenia się przez Podatnika o fakcie wysłania mu zaskarżonego postanowienia oraz o jego treści, po powrocie do Polski w dniu [...] grudnia 2012 roku, mimo że wskazane okoliczności miały istotne znaczenie dla sprawy. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonych postanowień w całości. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z ostrożności proceduralnej. Jak wskazywano w uzasadnieniu zażalenia z dnia [...] grudnia 2012 roku postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] listopada 2012 roku, wysłane bezpośrednio do Podatnika na adres: ul. [...], [...], nie zostało prawidłowo doręczone, w związku z czym nie może wywoływać skutków prawnych i nie rozpoczął biegu termin do jego zaskarżenia. W dniu [...] stycznia 2013 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, w sprawie o nr [...] wydał postanowienie, w którym odmówił przeprowadzenia dowodów przesłuchania w charakterze świadka [...] na okoliczność nie przekazania [...] informacji o fakcie odbioru zaskarżonego postanowienia oraz o jego treści oraz przesłuchania w charakterze strony [...], na okoliczność dowiedzenia się przez Podatnika o fakcie wysłania mu zaskarżonego postanowienia oraz o jego treści, po powrocie do Polski w dniu [...] grudnia 2012 roku. Następnie w dniu [...] stycznia 2013 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, w sprawie o nr [...] wydał postanowienie, w którym odmownie załatwił wniosek [...] o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] listopada 2012 roku w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 roku. W uzasadnieniu zarzutu, odnoszącego się do postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2013 roku (nr [...]) naruszenia art. 188 O.p. poprzez odmowę przeprowadzenia dowodów przesłuchania w charakterze świadka [...] na okoliczność nie przekazania [...] informacji o fakcie odbioru zaskarżonego postanowienia oraz o jego treści oraz przesłuchania w charakterze strony [...], na okoliczność dowiedzenia się przez Stronę o fakcie wysłania mu zaskarżonego postanowienia oraz o jego treści, po powrocie do Polski w dniu [...] grudnia 2012 roku, mimo że (wskazane okoliczności miały istotne znaczenie dla sprawy, pełnomocnik wskazał, że powołane we wnioskach dowodowych okoliczności świadczą o braku zawinienia ze strony [...]. Są to zatem okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu. Organ podatkowy II instancji odmówił przeprowadzenia wskazanych dowodów w sposób bezpodstawny. W uzasadnieniu zarzutów, odnoszących się do postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2013 roku (nr [...]), a dotyczących naruszenia art. 162 O.p. i art. 122 O.p. pełnomocnik podniósł, że w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazano na to, że Strona w okresie od dnia [...] listopada 2012 roku do dnia [...] grudnia 2012 roku przebywała za granicą na urlopie wypoczynkowym a zatem nie mogła odbierać korespondencji kierowanej na adres ul. [...], [...]. Zaskarżone postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...], skierowane na adres: ul. [...], [...], zostało odebrane przez [...] (byłą żonę Podatnika). [...] nie przekazała Podatnikowi informacji o fakcie odbioru przedmiotowego pisma oraz o jego treści. W związku z powyższym Podatnik o fakcie wysłania mu zaskarżonego postanowienia dowiedział się w dopiero po powrocie do Polski w dniu [...] grudnia 2012 roku. Wskazane okoliczności i powołane przez Podatnika dowody uprawdopodabniają, że ewentualne naruszenie terminu do złożenia zażalenia nie nastąpiło z winy [...]. Pełnomocnik podniósł, że organ podatkowy II instancji poprzez odmówienie, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 roku, przeprowadzenia dowodów z przesłuchania w charakterze świadka [...] na okoliczność nie przekazania [...] informacji o fakcie odbioru zaskarżonego postanowienia oraz o jego treści oraz przesłuchania w charakterze strony [...], na okoliczność dowiedzenia się przez Podatnika o fakcie wysłania mu zaskarżonego postanowienia oraz o jego treści, po powrocie do Polski w dniu [...] grudnia 2012 roku naruszył również art. 122 O.p. albowiem nie podjął niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, iż postępowanie w niniejszej sprawie jest związane z postępowaniem w sprawie o stwierdzenie uchybienia terminu, rozstrzygniętej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 września 2013r w sprawie o sygn. I SA / Po 248/13. W tej ostatniej, w wyniku rozpoznania skargi pełnomocnika Skarżącego, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd stwierdził, iż nie doszło do skutecznego doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności a tym samym to postanowienie nie weszło do obiegu prawnego. Skoro postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nie weszło do obiegu prawnego, to nie doszło do uchybienia terminowi do złożenia zażalenia na to postanowienie. Mając to na uwadze Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 200 i 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).