I SA/Po 2634/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek WSA Barbara Koś ( spr. ) Protokolant: sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2005r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] . Nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ B. Koś /-/ B. Sokołowska / -/T. M. Geremek Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w O. uznał - na podstawie art. 207 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 65 § 4 pkt 2, art. 65 § 7, art. 13 § 1, art. 23 § 7, art. 29 § 1, art. 70 § 1 i 2, art. 85 § 1 i art. 262 Kodeksu celnego - zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] dotyczące samochodu osobowego marki [...] zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu przez T. G. właściciela firmy "A", za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości towaru, wartości pozycji, wartości statystycznej i podstawy opłaty. W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, iż zakwestionował - na zasadzie art. 23 § 7 Kodeksu celnego - dołączony do przedmiotowego zgłoszenia celnego dowód zakupu pojazdu, gdyż istniały uzasadnione podstawy do zanegowania jego wiarygodności ze względu na podaną wysokość ceny transakcyjnej, która nie odzwierciedlała rzeczywistej wartości importowanego samochodu. Podana na dokumencie zakupu kwota 600,00 EUR odbiegała bowiem od wartości podobnych pojazdów sprzedawanych na Europejskim Obszarze Gospodarczym, które publikowane są w katalogu EurotaxSchwackeListe. Cena podana w tym katalogu, nr [...] to 3550,00 EUR. Ustalając wartość celną samochodu, zastosował przepis art. 29 § 1 Kodeksu Celnego ( tzw. metoda "ostatniej szansy" ), wskazując przyczyny, dla których nie jest możliwe ustalenie wartości używanego samochodu na podstawie przepisów art. 25-28 kodeksu celnego. Dyrektor Urzędu Celnego powołał się przy tym na opracowanie w formie Studium 1.1 Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej ( WCO ) dotyczące postępowania w kwestii ustalania wartości używanych samochodów, zgodnie z którym w razie zakwestionowania wiarygodności dokumentów organ celny stosuje metodę "ostatniej szansy", przy której może się oprzeć na katalogach lub wyspecjalizowanych czasopismach podających bieżące ceny na rynku kraju importu dla używanych samochodów. Za podstawę wyliczeń wartości celnej zgłoszonego pojazdu organ celny przyjął zatem jako wartość bazową - rynkową wartość pojazdu podaną w ogólnokrajowym katalogu "Eurotax", nr [...] tj. kwotę 13400,00 PLN. Po odjęciu od tej kwoty podatku VAT ( 22 % ) i podatku akcyzowego ( według stawki 3,1 % ) ustalono wartość celną samochodu w wysokości 10653,00 PLN. W związku z wydaniem powyższej decyzji organ I instancji zawiadomił T. G. pismem z dnia [...] o powstaniu obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego w kwocie 6722,00 PLN według stawki 63,1 % i podatku od towarów i usług w wysokości 3822,50 PLN według stawki 22 %. W odwołaniu T. G. wniósł o uchylenie powyższej decyzji oraz ustalenie należności celnych na podstawie faktury zakupu, czyli ceny faktycznie zapłaconej, zarzucając organowi I instancji błędne ustalenie wartości celnej towaru poprzez zakwestionowanie załączonych dokumentów oraz błąd przy odliczeniu podatku akcyzowego. Według strony odwołującej się przedmiotowa faktura eksportowa nr [...] z dnia [...] na kwotę 600,00 EUR była dokumentem oryginalnym. Dodatkowa strona przedłożyła ocenę techniczną pojazdu nr [...] sporządzoną przez rzeczoznawcę K. F., który opisał dokładnie usterki stwierdzone w pojeździe, a obniżające jego wartość. Przy ustalaniu wartości pojazdu w oparciu o art. 29 § 1 Kodeksu celnego odliczono od wartości rynkowej pojazdu podatek akcyzowy w stawce 3,1 %, a przy obliczaniu należności podatkowych uwzględniono stawkę 63,1 %. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] uchylił powyższą decyzję w części wskazującej jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego i w to miejsce wskazał art. 65 § 4 pkt 2 lit. b i c Kodeksu celnego, a w pozostałej części utrzymał ją w mocy. W uzasadnieniu podtrzymał stanowisko organu I instancji odnośnie znacznej różnicy między ceną zakupu zadeklarowaną, a ceną wskazywaną w specjalistycznych katalogach odnośnie podobnych pojazdów, co stanowiło słuszną podstawę do uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Wskazał, że w katalogu Eurotax Schwacke Listę nr [...] wydawanym przez zagraniczną firmę "EurotaxSchwacke", zawierającym notowania cenowe samochodów osobowych na rynku europejskim, przedmiotowy model auta wyceniono na 3550,00 EUR, co dodatkowo potwierdza zasadność zakwestionowania wartości zadeklarowanej przez stronę. Ponadto wyjaśnił, że w przypadku zakwestionowania wiarygodności dokumentów na podstawie art. 23 § 7 Kodesu celnego organ celny ustala wartość celną w sposób określony w art. 25 - 29 Kodeksu celnego ( art. 24 § 1 Kodeksu celnego). Przepisy obowiązujące w Polsce w przypadku zakwestionowania umowy sprzedaży ( faktury lub rachunku) dają organom celnym możliwość ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych sprzedanych wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie, co towary, dla których ustalana jest wartość celna ( art. 25 i 26 Kodeksu celnego).Zastosowanie tych metod w przypadku importu używanych pojazdów samochodowych Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej ( WCO- wyjaśnienia tegoż Komitetu w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. zostały opublikowane w formie załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.09.1999r. w sprawie wyjaśnień dotyczących wartości celnej - Dz. U. z 1999, nr 80, poz. 908 ) uznał za problematyczne. Niemożliwym jest bowiem znalezienie identycznych bądź podobnych używanych pojazdów samochodowych. Kolejna metoda ustalenia wartości celnej towaru - metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych ( art. 27 Kodeksu celnego) może znaleźć w zasadzie, zgodnie z opinią Technicznego Komitetu Ustalenia Wartości Celnej zastosowanie wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych. Dotyczy, bowiem sprzedaży towarów masowych, sprzedawanych na polskim obszarze celnym w największych zbiorczych ilościach i stanie, w jakim są towary, dla których ustalana jest wartość celna. Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej wypowiedział się również przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę wartości kalkulowanej ( art. 28 Kodeksu celnego). Używane pojazdy samochodowe nie są bowiem produkowane jako takie, dlatego też metoda ta oparta na koszcie produkcji importowanych towarów nie może być brana pod uwagę. Wartość celna używanych pojazdów samochodowych jest ustalana według metody "ostatniej szansy" ( art. 29 Kodeksu celnego). Przepis ten przewiduje, iż jeżeli wartość celna nie może być ustalana na podstawie przepisu art. 23, 25-28 ustawy jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu, Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. i przepisów działu III tytułu II Kodeksu celnego. Organ odwoławczy wskazał, że skoro w niniejszej sprawie z powodów opisanych wyżej nie było możliwe ustalenie wartości celnej na podstawie przepisów art. 23, 25-28 Kodeksu celnego, Dyrektor Urzędu Celnego prawidłowo zastosował art. 29 Kodeksu celnego. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r., w przypadku ustalania wartości celnej przywożonych używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę ostatniej szansy, istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających ceny rynkowe tych pojazdów na polskim obszarze celnym. W celu ustalenia wartości celnej z wykorzystaniem tej metody należy stosować specjalistyczne katalogi, w których wydawca zestawia średnie ceny pojazdów samochodowych ( osobowych, terenowych, dostawczych, ciężarowych) na podstawie ogólnopolskich badań rzeczoznawczych, prowadzonych w sposób fachowy przez specjalistów w dziedzinie motoryzacji. Mając powyższe na względzie, organ I instancji ustalił, iż średnia cena przedmiotowego pojazdu o ww. parametrach technicznych wynosiła w miesiącu importu 13400,00 zł. wg wydawnictwa EUROTAX- samochody osobowe nr [...]). Zgodnie z informacją wydawcy powołanego katalogu ceny w nim zawarte są średnie i jednocześnie zbliżone do cen transakcyjnych i odnoszą się do pojazdów używanych. Wartość tę pomniejszono o należności podatkowe pobierane w związku z importem towaru, uzyskując w ten sposób średnią cenę pojazdu o ww. parametrach importowanego na polski obszar celny. Tak ustalona cena mogła być zatem przyjęta za wartość celną auta na podstawie art. 29 Kodeksu celnego. W uzasadnieniu decyzji Dyrektora Izby Celnej podano ponadto, że ustalenie średniej ceny rynkowej pojazdu przy pomocy opinii biegłych stosuje się w sytuacjach wyjątkowych, tzn. wtedy gdy powyższe wydawnictwa nie uwzględniają cen danego typu pojazdu, a w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Zatem opinia rzeczoznawcy przedstawiona przez stronę nie była dla organu celnego wiążąca. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż opłacalność zakupu pojazdu za granicą, bądź jej brak jest indywidualną kwestią importera i nie może wpływać na ustalenie wartości celnej przedmiotowego pojazdu. Organ II instancji wskazał ponadto, że w sprawie korekty podatku właściwy jest urząd skarbowy. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego T. G. wnosił o uchylenie decyzji obu instancji, kwestionując trafność zastosowania w niniejszej sprawie przepisu art. 29 § 1 Kodeksu celnego, ze względu na brak wystarczającego materiału porównawczego. Skarżący zarzucał, że organy celne nie ustosunkowały się do przedstawionej opinii rzeczoznawcy przy ocenie wartości samochodu i nie umotywowały zajętego stanowiska. Wskazywał na rozbieżności w postępowaniu organów celnych w zakresie stosowania art. 23 § 7 kodeksu celnego. Zakwestionował też ponownie dokonanie odliczenia podatku akcyzowego jedynie w wysokości 3,1 % w sytuacji, gdy faktyczna stawka tego podatku wynosi 63,1 % oraz wskazywał na nie wyjaśnienie tej kwestii w uzasadnieniu decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) wojewódzki sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika zaś, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu wówczas gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, stwierdzi wady, będące przyczynami wznowienia postępowania bądź też stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie organ celny zakwestionował wiarygodność ceny transakcyjnej samochodu, podanej w fakturze zakupu ( 600,00 - ), uznając, po porównaniu jej z ceną podobnych pojazdów na europejskim obszarze gospodarczym, że jest ona znacznie zaniżona w stosunku do rzeczywistej jego wartości. W tej sytuacji organ celny był zobowiązany w ramach postępowania wszczętego przez przyjęcie zgłoszenia celnego dokonać weryfikacji dołączonych do niego dokumentów, w tym także faktury dokumentującej wartość transakcyjną towaru (art. 70 Kodeksu celnego). Za chybiony zatem uznać należy zarzut strony co do tego, że organ celny obowiązany był przeprowadzić odrębne postępowanie mające na celu ustalenie, czy istnieją uzasadnione podstawy do kwestionowania wartości transakcyjnej. Uznając więc za trafne te wywody decyzji, które dotyczą uprawnień organów celnych do odrzucenia wartości transakcyjnej towaru i nie uznania jej za wartość celną po jej zakwestionowaniu z uzasadnionych przyczyn ( co miało miejsce w niniejszej sprawie ), a wynikających z obowiązującego w ówczesnym stanie prawnym art. 23 § 7 ustawy dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny ( Dz. U. Nr23, poz.117 ze zm. ), podkreślić należy, że ustalenie wartości celnej towaru występującego w obrocie towarowym z zagranicą podlega ściśle określonemu postępowaniu. W myśl art. 24 § 1 Kodeksu celnego gdy nie jest możliwe przyjęcie wartości transakcyjnej ( art. 23 ) należy zastosować inną metodę wskazaną w Kodeksie celnym w artykułach 25-28 (ustalić wartość transakcyjną identycznych towarów, wartość transakcyjną podobnych towarów, cenę jednostkową towarów przywożonych, bądź identycznych lub podobnych sprzedawanych na polskim obszarze celnym w największych zbiorczych ilościach, wartość kalkulowaną ) z zachowaniem kolejności wynikającej z tych przepisów. W tym celu niezbędne jest jednak gromadzenie przez organy celne określonych materiałów i dowodów. Z uzasadnienia decyzji organów celnych obu instancji zdaje się wynikać, że w każdym przypadku zakwestionowania wartości transakcyjnej używanych pojazdów samochodowych jedyną metodą ustalania wartości celnej jest przewidziana w art. 29 Kodeksu celnego "metoda ostatniej szansy". Jest ona stosowana wówczas, gdy wartość celna towaru importowanego nie może być ustalona wg wcześniejszych metod i polega na ustaleniu wartości celnej na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym, z zastosowaniem środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. oraz Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. Na poparcie takiego stanowiska organy celne powołują się na postanowienia Studium 1.1 - Postępowanie wobec używanych samochodów, stanowiącego integralną część Wyjaśnień dotyczących wartości celnej ( rozp. Ministra Finansów z dnia 15 września 1999 r.- Dz. U. Nr 80, poz.908 ) i wskazują, że w ich świetle zastosowanie metod określonych w art. 25 i 26 uznano za problematyczne, a metoda określona w art. 27 Kodeksu celnego może znaleźć zastosowanie wyłącznie w przypadku importu do celów handlowych. Tymczasem w punkcie 11 Studium 1.1 wskazano, że problematyczne wydaje się zastosowanie tych pierwszych dwóch metod jedynie w przypadku używanych pojazdów samochodowych importowanych przez osoby fizyczne; natomiast w przypadku importu handlowego art. 2 i 3 ( odpowiednio 25 i 26 Kodeksu celnego ) mogłyby znaleźć zastosowanie. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu skarżący wyjaśnił, że od 1999 r. zajmuje się sprowadzaniem w celach handlowych używanych samochodów, które poddaje ewentualnej naprawie na życzenie klienta i wszystkie samochody objęte postępowaniem przed sądem były w takim celu sprowadzone. Do maja 2004 r. strona przechowywała pojazdy w składzie celnym aż do chwili znalezienia nabywcy, przeznaczenie samochodów winno być zatem znane organom celnym z urzędu. Zatem potraktowanie przez organy celne kolejnych zgłoszeń celnych jako pojedynczego importu na potrzeby własne sprowadzającej pojazd osoby fizycznej nastąpiło bez dokładnego wyjaśnienia tej istotnej dla rozstrzygnięcia okoliczności, co stanowi naruszenie art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej. Z postanowień punktu 24 Studium1.1 wynika, że również problem zbierania danych o faktach niezbędnych przy ustalaniu wartości transakcyjnej dotyczy zakupów czynionych przez osoby fizyczne, którym nie zawsze towarzyszy wystawienie faktury. Organy celne mają natomiast możliwość i obowiązek gromadzenia danych o cenach samochodów w przypadku importu handlowego, co nie powinno było nastręczać trudności przy masowości tego typu importu na polski obszar celny. Reasumując, odrzucenie przez organy celne metod określonych w art. 25-27 i zastosowanie metody "ostatniej szansy" nastąpiło przedwcześnie, bez dostatecznego wyjaśnienia istotnej dla rozstrzygnięcia okoliczności i przy błędnym zastosowaniu powołanych w decyzji postanowień Studium 1.1. Jednocześnie zauważyć należy, że nie jest wykluczone zastosowanie "metody ostatniej szansy" dla ustalenia wartości celnej używanych pojazdów samochodowych przy imporcie handlowym. Organy celne przed jej zastosowaniem obowiązane są jednak wszechstronnie rozważyć i uzasadnić niemożliwość ustalenia wartości celnej w oparciu o pozostałe, wcześniejsze metody, a stosując już art. 29 Kodeksu celnego winny uwzględnić postanowienia punktu 17 Studium 1.1, zgodnie z którym m.in: - wartość powinna być ustalana, dla celów Artykułu 7 w rozsądny sposób zgodny z zasadami i ogólnymi postanowieniami Porozumienia i art. VII GATT, na podstawie danych dostępnych w kraju importu; - zalecanymi metodami wyceny są metody określone w art. 1 do 6 włącznie, stosowane z rozsądną elastycznością i oparte w możliwie największym stopniu na wcześniej ustalonych wartościach celnych; - Porozumienie zaleca zasadę konsultacji pomiędzy administracją celną a importerem w celu ustalenia podstawy wyceny. W świetle postanowień punktu 23 Studium 1.1 przy stosowaniu katalogów lub wyspecjalizowanych czasopism podających bieżące ceny na rynku kraju importu, należy uwzględnić stan pojazdu i wszystkie elementy wpływające na jego wartość ( na przykład nadzwyczajne zużycie, naprawy, remonty, akcesoria ) w porównaniu z wartością typowego pojazdu służącego za punkt odniesienia. Dowolnie zatem organy celne odrzuciły przy ustalaniu wartości bazowej przedłożoną przez importera ocenę techniczną opisującą stan pojazdu, nie badając jego wpływu na tę wartość. Uzasadnione okazały się również zarzuty skarżącego w części dotyczącej zastosowanej stawki podatku akcyzowego przy ustalaniu wartości celnej samochodu. Zgodnie z przepisem art. 31 pkt 6 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ), obowiązującej w dacie dokonania zgłoszenia celnego, do wartości celnej nie wlicza się należności celnych przywozowych lub innych opłat pobieranych na polskim obszarze celnym z tytułu przywozu lub sprzedaży towarów, o ile koszty te można wyodrębnić z ceny faktycznie zapłaconej. Także w punkcie 23 Studium 1.1 podkreślono, że orientacyjne ceny katalogowe mogą obejmować opłaty i podatki importowe. Oznacza to, że organy celne ustalając wartość celną samochodu winny pomniejszyć jego wartość bazową między innymi o należności podatkowe pobierane w związku z jego importem. Bezsporne jest w sprawie, że przedmiotowy samochód o pojemności silnika poniżej 2000 cm3 wyprodukowany został w 1996r., w związku z czym, zgodnie § 7 ust. 2 obowiązującego w dacie importu ( i wydania decyzji ) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269) obciążał go podatek akcyzowy w stawce 63,1 % (por. zawiadomienie o powstaniu obowiązku podatkowego z dnia [...] ). Natomiast organ celny I instancji ustalając wartość celną odliczył podatek akcyzowy wyliczony według stawki 3,1 %, obowiązującej dla samochodów nowych, co zostało zaaprobowane przez organ odwoławczy. Powyższa praktyka, polegająca na obliczaniu wartości celnej samochodów osobowych przy zastosowaniu niższych stawek podatku akcyzowego, obowiązujących dla samochodów nowych, niezależnie od faktycznego roku produkcji danego pojazdu, jest niezgodna z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, tj. art. 31 pkt 6 Kodeksu celnego i § 7 ust. 2 obowiązującego w dacie wydania decyzji rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269). Zatem w ocenie Sądu organy celne dokonały naruszenia wyżej wymienionych przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik niniejszej sprawy - poprzez nieuzasadnione odliczenie podatku akcyzowego według stawki przewidzianej dla nowych samochodów tzn. 3,1 % , pomimo tego, że sporny pojazd był już produktem kilkuletnim, dla którego obowiązywała wyższa stawka akcyzy. Wskazać ponadto należy, że w decyzji organu odwoławczego nie odniesiono się do zarzutów podniesionych przez skarżącego w odwołaniu, dotyczących omawianej powyżej kwestii zastosowania zbyt niskiej stawki podatku akcyzowego dla obliczenia wartości celnej. Swoje stanowisko organ odwoławczy zaprezentował dopiero w odpowiedzi na skargę (por: k. 14-16 akt ) co stanowi naruszenie przepisów postępowania celnego to jest: art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego. Rozpatrując ponownie sprawę rzeczą organów celnych będzie uwzględnienie przedstawionych wyżej uwag, a także zmian stanu prawnego spowodowanych ustawami z dnia 19.03.2004r. - Prawo celne i Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne ( Dz. U. Nr 68, poz. 622, 623 ). Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a/ i c/, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmian.) /-/ B. Koś /-/ B. Sokołowska /-/T.M. Geremek K.P.