I SA/Po 288/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Janusz Ruszyński(spr) Sędziowie WSA Barbara Koś as.sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za m-ce II, IV-V, VII-XII 1999 r. 1. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w części dotyczącej określenia zaległości w podatku od towarów i usług za luty, kwiecień, maj, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 1999 r. 2. w pozostałej części skargę oddala. /-/K.Pawlicki /-/J.Ruszyński /-/B.Koś Na wstępie należy stwierdzić, że skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2002 r. cofnął skargę w części dotyczącej określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu, zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości za miesiące: luty, kwiecień, maj, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 1999 r. W tym zakresie należało postępowanie umorzyć na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30.08.2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1241). Przechodząc do uzasadnienia merytorycznej części wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niesporne winno być (bo przyznaje to skarżący w skardze), że skarżący kupował trumny w postaci: zbite dno i wieko w stanie surowym lub pomalowane farbą plus lakier bez okuć i bez wybicia materiałem, uprzednio wyszlifowane i oheblowane - (cytat ze skargi). Niesporne winno być też to, że sprzedawcy wyżej opisanego wyrobu w fakturach sprzedaży wykazywali stawkę 22 % podatku VAT określając w fakturach przedmiot opodatkowania jako półprodukt stolarski nie określając go bardziej szczegółowo. Niesporne winno być wreszcie to, że skarżący opisane wyżej wyroby sprzedawał zagranicę korzystając z preferencyjnej O % stawki podatku od towarów i usług na podstawie art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Skarżący na podstawie faktur wystawionych przez sprzedawców dokonywał odliczeń podatku naliczonego w nich określonego i występował do urzędu skarbowego o zwrot podatku naliczonego. Podstawowe znaczenie w sprawie ma zaklasyfikowanie przedmiotu opodatkowania opisanego wyżej. Półwyrobami stolarskimi według pozycji 1745 Systematycznego wykazu wyrobów są różnego rodzaju obudowy stolarskie różnego przeznaczenia, wyrobu stolarskie dla różnych przemysłów. Do półwyrobów stolarskich pozostałych zalicza się też półwyrób stolarski pozostały osobno nie wymieniony. Półwyrobem jest rzecz, która nie może spełniać samodzielnej funkcji. Z tego punktu widzenia zbite dno i wieko w stanie surowym lub pomalowane farbą podkładową plus lakier bez okuć i bez wybicia materiałem pełni funkcję trumny i nie może być traktowane jako półwyrób stolarski. Z tego powodu wystawca faktury sprzedając towar skarżącemu stosował niewłaściwą stawkę podatkową. Sprzedaż trumien jest zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie § 73 pkt. 1 lit. "i" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.12.1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 156 poz. 1024 ze zm.). Na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy sprzedający trumny skarżącemu są zobowiązani do zapłacenia kwoty podatku ujętego w fakturach nawet w przypadku, gdy sprzedaż została zwolniona od podatku. Odpowiedzi wymaga pytanie jakie w takiej sytuacji są prawa i obowiązki otrzymującego fakturę wystawioną na podstawie art. 33 zawierającą podatek mimo, że sprzedaż wyrobu (towaru) została zwolniona od podatku. Skoro w myśl art. 33 ustawy wykazana w fakturze stawka i kwota podatku jest w istocie nienależna nie zwalnia wystawcy faktury od obowiązku zapłacenia podatku w kwocie w niej wykazanej, to w świetle art. 19 ust. 1 i 2 ustawy uprawniającego nabywcę towarów do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w otrzymanej fakturze oraz w świetle art. 32 ustawy, określającego niezbędne cechy (warunki) takiej faktury uzasadnione jest stwierdzenie, że zastosowanie niewłaściwej stawki podatku pozbawia wystawioną fakturę waloru dokumentu uprawniającego do dokonania odliczenia wskazanej w niej kwoty podatku od podatku należnego względnie zwrotu różnicy podatku. Potwierdza to treść § 54 ust. 4 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.12.1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z treścią tego przepisu w przypadku, gdy wystawiono faktury, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy - faktury te nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. Nieuzasadniony okazał się też zarzut naruszenia zasady zaufania do organów statystycznych. Niesporne winno być, że skarżący dopiero w 2001 roku, a więc po latach podatkowych 1998, 1999 i 2000 objętych zaskarżonymi decyzjami zwrócił się do Urzędu Statystycznego o wyjaśnienie wątpliwości klasyfikacyjnych. Informacje statystycznych organów sprzed roku 2001 adresowane były do innych podmiotów. Skarżący mógłby powoływać się na treść pisma Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego w K. skierowanego w dniu [...].03.1995 r. do Spółdzielni Inwalidów "[...]" w S. o ile wykazałby odpowiednimi dowodami, że wszedł w posiadanie tego pisma przed rokiem 2000. Należy jednak zwrócić uwagę na opis przedmiotu do zaklasyfikowania. Opisano je jako elementy trumien tzn. spody oraz wieka w różnym stopniu zaawansowania. Skarżący w piśmie z [...].10.2001 r. opisywał przedmiot klasyfikacji jako: "trumna w postaci zbite dno i wieko w stanie surowym bez pomalowania, wybicia, uchwytów; trumna w postaci - zbite dno i wieko, pomalowana farbą podkładową bez wybicia w środku, uchwytów. Sam skarżący określa więc wyrób jako trumnę, która w SWW jest odrębnie od półwyrobów stolarskich klasyfikowana. W tych okolicznościach nieuzasadnione okazało się powoływanie skarżącego na działanie w zaufaniu do organów statystycznych w latach 1998-2000 r. To, że w toku kontroli skarbowych przeprowadzonych przed rokiem 1998 nie kwestionowano wadliwie stosowanej klasyfikacji statystycznej i jej skutków w sferze rozliczenia podatku VAT nie może mieć znaczenia w sprawie dotyczącej określenia zaległości podatkowej i nie może mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem decyzji opartej na należycie zastosowanych przepisach. Kwestia ponoszenia przez podatników ujemnych skutków błędnych interpretacji organów Państwa, nie korygowanie błędnie stosowanych stawek podatkowych może być podstawą oceny w ewentualnym postępowaniu o umorzenie w trybie art. 67 Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze powyższe w części dotyczącej rozstrzygnięcia merytorycznego skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/K.Pawlicki /-/J.Ruszyński /-/B.Koś LF