I SA/Po 307/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2018 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. odmówić zwrotu wpisu od skargi. Pismem z dnia 18 sierpnia 2016 r. A. G. i K. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W dniu 28 października 2016 r. skarżący uiścili wpis od skargi w kwocie [...]zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017 r., o sygn. akt I SA/Po 1385/16, uchylił zaskarżoną decyzję. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P., wyrokiem z dnia 23 stycznia 2018 r., o sygn. akt II FSK 1753/17, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę WSA w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 kwietnia 2018 r. wyznaczono termin kolejnej rozprawy na dzień 25 maja 2018 r. W piśmie procesowym z dnia 7 maja 2018 r., nadanym w dniu 10 maja 2018 r., skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika, oświadczyli, że cofają skargę i jednocześnie wnoszą o zwrot wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, o czym stanowi art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Należy podkreślić, że dopuszczalne jest cofnięcie skargi po uchyleniu przez NSA wyroku sądu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. W takiej sytuacji sprawa powraca do wojewódzkiego sądu administracyjnego ze wszystkimi konsekwencjami, jakie się z tym wiążą w zakresie czynności dyspozytywnych stron (B. Dauter, Komentarz do art. 60 P.p.s.a.; publ. LEX). W kontekście powyższych rozważań Sąd stwierdza, że pismem z dnia 7 maja 2018 r. skarżący oświadczyli, iż cofają skargę inicjującą postępowanie w niniejszej sprawie. Sąd rozpoznając złożone przez skarżących oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane powyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Sąd nie znalazł podstaw, aby zwrócić skarżącym uiszczony przez nich wpis od skargi. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku cofnięcia skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przez rozpoczęcie rozprawy w wojewódzkim sądzie administracyjnym rozumieć należy wywołanie sprawy, jest to bowiem pierwsza czynność podejmowana na posiedzeniu [art. 98 P.p.s.a. w zw. z § 46 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. u. z 2015 r., poz. 1177)]. Podkreślenia wymaga, że w rozpoznawanej sprawie przed cofnięciem skargi odbyły się już dwie rozprawy, na których wydano orzeczenia co do istoty sprawy. Z akt sądowych wynika bowiem, że sprawa, pierwotnie zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Po 1385/16, była rozpoznawana przed WSA w Poznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2017 r. Kolejna rozprawa odbyła się w dniu 23 stycznia 2017 r. przed NSA w Warszawie i wówczas wydano wyrok uchylający orzeczenie sądu pierwszej instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi. Powyższe nie niweczy jednak czynności dokonywanych poprzednio przez sąd pierwszej instancji, lecz jedynie pozbawia wydane orzeczenie skutków prawnych (por. postanowienia NSA: z dnia 1 marca 2018 r., o sygn. akt II FZ 821/17; z dnia 12 sierpnia 2016 r., o sygn. akt I GZ 464/16; z dnia 31 maja 2016 r., o sygn. akt II FZ 224/16 - dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Fakt nadania sprawie nowej sygnatury (I SA/Po 307/18) nie zmienia także okoliczności, że przedmiotem rozpoznania pozostaje nadal ta sama sprawa podatkowa, uprzednio rozpoznawana pod sygn. akt I SA/Po 1385/16, zainicjowana tą samą skargą z dnia 18 sierpnia 2016 r., która była przedmiotem rozpoznania przez WSA w Poznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2017 r. Zatem na obecnym etapie postępowania przed sądami administracyjnymi, kiedy odbyły się już rozprawy w niniejszej sprawie, brak jest podstaw do zwrotu skarżącym uiszczonego wpisu od skargi. Skarżący ponoszą zatem powyższe koszty zgodnie z zasadą wynikającą z art. 199 P.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w pkt 2 sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.