I SA/Po 34/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutu za bezzasadny postanawia: odmówić wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W skardze z dnia [...] grudnia 2015 r. skarżący zawarł wniosek w wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu, gdyż prowadzona egzekucja naraża skarżącego na niepowetowaną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Wniosek nie mógł zostać uwzględniony, bowiem przepisy nie przewidują możliwości wstrzymania postępowania egzekucyjnego przez Sąd. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu, sąd ten może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Czynności egzekucyjne nie są objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. W związku z tym ich wstrzymanie przez sąd administracyjny na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest możliwe. Tytuł wykonawczy nie jest decyzją lub postanowieniem wymienionym w art. 61 § 2 punkt 1 P.p.s.a. Tytuł taki nie należy również do kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 61 § 2 punkt 2 P.p.s.a. Nie jest on także uchwałą organu jednostki samorządu terytorialnego, ani aktem terenowego organu administracji rządowej. Tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym stanowiącym dowód niewykonania określonego obowiązku (por. postanowienie NSA z dnia 01 sierpnia 2014 r. o sygn. akt II FSK 2295/14). Ponadto wyjaśnić należy, że na podstawie art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.) organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. Z powodu zatem braku odpowiedniej podstawy prawnej, Sąd nie ma kompetencji do wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt II FSK 1887/13 i z 10 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1358/13, sygn. akt II FZ 1358/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 973/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 1058/12, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2184/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Po 303/13 – powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1592/04, niepubl.). Wskazać także należy, że nawet w przypadku sformułowania przez skarżącego wniosku, stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. jako żądanie wstrzymania zaskarżonego postanowienia, a nie jak to uczyniono, żądanie wstrzymania postępowania egzekucyjnego, wniosek taki nie mógłby w przedmiotowej sprawie zostać uwzględniony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. może bowiem dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu rozstrzygnięcia odmownego, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania, to jest węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu. Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie dotyczy uznania zarzutu za bezzasadny. Nie nakłada więc na stronę skarżącą obowiązków i nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Skoro zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu, to żądanie wstrzymania jego wykonania nie mogłoby zostać uwzględnione. W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.