I SA/Po 344/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu Miasta C. jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami naliczonymi jak dla zaległości podatkowych; postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu Miasta C. jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami naliczonymi jak dla zaległości podatkowych. Z kolei pismem z dnia [...] lipca 2014 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczącej zapłaty należności. Skarżąca podniosła, że w dniu [...] lipca 2014 r. otrzymała upomnienie - wezwanie do zapłaty należności od Burmistrza Miasta C., które załączyła do pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest zatem każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające m.in. na działaniu, zaniechaniu określonego działania. Zaskarżona decyzja jest tego typu decyzją, która nadaje się do wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa na stronie skarżącej. W ocenie Sądu, trudna sytuacja finansowa strony skarżącej uzasadnia uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pomimo faktu, iż skarżąca zaniechała obowiązku należytego uzasadnienia wniosku. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mógłby dla strony wywołać taki akt, zanim zostanie zbadany przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Okoliczności przemawiające za wstrzymaniem aktu powinna przedstawić w pierwszej kolejności wnioskująca strona, jednak sąd administracyjny zasadność jej wniosku bada z uwzględnieniem argumentów nie tylko w nim podniesionych, ale także w aspekcie całokształtu okoliczności sprawy. Sąd ma bowiem obowiązek uwzględniać z urzędu fakty przemawiające za uwzględnieniem lub odmową wstrzymania wykonania aktu lub czynności (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2006 r.; sygn. akt II OZ 1352/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; T. Woś, w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", red. T. Woś, Warszawa 2011, s. 436 oraz cyt. tam orzecznictwo i literaturę; M. Bogusz, Glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r. o sygn. akt II OZ 155/05, "Gdańskie Studia Prawnicze – Przegląd Orzecznictwa" 2006, nr 1, s. 12-15). W związku z powyższym należy zauważyć, że określona w zaskarżonej decyzji wysokość dotacji przypadającej do zwrotu ([...] zł wraz z odsetkami) może być uznana za bardzo wysoką w stosunku do dochodu skarżącej, na który składa się obecnie zasiłek dla bezrobotnych, co ustalono w toku postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 maja 2014 r. skarżąca została bowiem zwolniona od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niej radcę prawnego z urzędu w niniejszej sprawie. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika zatem jednoznacznie, iż ewentualna egzekucja rzeczywiście mogłaby pogorszyć sytuację materialną strony, co ma tym większe znaczenie, że skarżąca nie posiada żadnego majątku. W takiej sytuacji realizacja obowiązku wynikającego z zaskarżonego aktu mogłaby doprowadzić do niewątpliwie negatywnych następstw finansowych dla skarżącej. Z drugiej strony Sąd zauważa, że czasowe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie godzi ani w żaden interes indywidualny, ani też w interes społeczny. Biorąc zatem powyższe pod rozwagę oraz mając na uwadze skutki wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.