I SA/Po 361/12
PostanowienieWSA w Poznaniu2012-05-10
Skład orzekający: Katarzyna Wolna-Kubicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, który wydał postanowienie w pierwszej instancji, posiada legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu drugiej instancji uchylające to postanowienie?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu drugiej instancji. Legitymacja skargowa przysługuje podmiotowi, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, a nie organowi działającemu w ramach swoich kompetencji. Wniesienie skargi przez taki organ nadawałoby mu dwojakie uprawnienia: władcze i strony kwestionującej własne rozstrzygnięcie.Stan faktyczny
Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, które uchyliło postanowienie organu pierwszej instancji (Dyrektora ZUS) odmawiające uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że została ona wniesiona przez organ, który wydał postanowienie w pierwszej instancji. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. Inspektorat w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. Inspektorat w W. złożył skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. uchylające w całości postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. Inspektoratu w W. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego przeciwko dłużnikowi – "X." Sp. z o.o. i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga została wniesiona przez organ, który w toku postępowania wydał postanowienie w I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Z powołanej wyżej regulacji wynika jednoznacznie, iż legitymacja do złożenia skargi oparta jest na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Zaskarżone do sądu postanowienie (decyzja) może dotyczyć zatem tylko własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. Innymi słowy, osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Podkreślenia wymaga, że w świetle ugruntowanego już orzecznictwa sądowoadministracyjnego legitymacji skargowej nie mają organy, które orzekały w sprawie, i to niezależnie od tego, w której instancji (patrz: postanowienie NSA z 20 listopada 2007 r., sygn. akt I OSK 1648/07, wyrok NSA z 18 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 1211/06, wyrok NSA z 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, postanowienie NSA z 12 lipca 2002 r., sygn. akt III SA 393/01, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten uzasadniony jest faktem, że organ wydając decyzję (postanowienie) w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej rozpoznający sprawę, na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Nie ulega także wątpliwości, że dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ, który wydał w sprawie rozstrzygnięcie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: władcze - w zakresie rozstrzygnięcia sprawy, oraz uprawnienia strony kwestionującej owo rozstrzygnięcie (patrz: postanowienie NSA z 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK, postanowienie NSA z 1 września 2005 r., sygn. akt I OSK 788/05, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarga została wniesiona przez Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. Inspektoratu w W., czyli organ który wydał w I instancji postanowienie w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego przeciwko dłużnikowi – "X." Sp. z o.o. Wyłączenie możliwości korzystania z praw strony przez Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. Inspektoratu w W., działającego jako organ administracji publicznej, skutkuje brakiem legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Legitymacja skargowa w niniejszej sprawie przysługuje bowiem wyłącznie dłużnikowi – "X." Sp. z o.o., który w dniu [...] wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji i to właśnie jego obowiązków dotyczy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. Inspektoratu w W. z dnia [...] odmawiające uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 50 § 1 i art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło