I SA/Po 364/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Skarżący L. K., reprezentowany przez adwokata, pismem z dnia [...] r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...]. W petitum skargi wniósł także o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 13 czerwca 2016 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia sprzeciwu skarżącego na powyższe orzeczenie, tut. Sąd postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza. Nie zgadzając się z tym orzeczeniem skarżący wniósł kolejny środek zaskarżenia (pismo z dnia 25 lipca 2016 r. zatytułowane zażalenie), który postanowieniem Sądu z dnia 13 września 2016 r., jako niedopuszczalny, został odrzucony. Zażalenie na to ostatnie postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2016 r., o sygn. akt II FZ 694/16. W związku z prawomocnym rozstrzygnięciem postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 stycznia 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 16 stycznia 2017 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 159 akt sąd.). W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek z dnia 17 stycznia 2017 r., w którym ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący, po prawomocnym zakończeniu postępowania zainicjowanego jego wnioskiem z dnia 11 lutego 2016 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 stycznia 2017 r. został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 16 stycznia 2017 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 159 akt sąd.), a zatem 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 23 stycznia 2017 r. W zakreślonym terminie wymagany wpis nie został uiszczony, natomiast skarżący, wnioskiem nadanym w dniu 17 stycznia 2017 r., ponownie wystąpił do Sądu o zwolnienie go od kosztów sądowych. Sąd zauważa, że ponowne złożenie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie wskazanym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostaje bez wpływu na bieg przewidzianego w P.p.s.a. terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Ze skutku prawnego, jakim jest prawomocność postanowienia Sądu z dnia 6 lipca 2016 r. odmawiającego stronie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, wynika obowiązek zapłaty przez stronę wymaganego wpisu od skargi oraz obowiązek sądu do wezwania do uiszczenia tej opłaty. Mając na względzie fakt, że w badanej sprawie wniosek skarżącego z dnia 11 lutego 2016 r. o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 6 lipca 2016 r., a termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w terminie zakreślonym w zarządzeniu z dnia 5 stycznia 2017 r., kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie mógł mieć wpływu na bieg terminu wskazanego w ww. zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wobec powyższego stwierdzić należy, że na skarżącym ciążył - wynikający z prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy - obowiązek uiszczenia wpisu od skargi. Po upływie wyznaczonego w zarządzeniu z dnia 5 stycznia 2017 r. terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu w niniejszej sprawie nie niweczą następcze czynności skarżącego w postaci kolejnego lub dalszych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1047/11, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym miejscu jeszcze raz należy wskazać, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy Sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby natomiast doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.