I SA/Po 381/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2011 r. sprawy ze skargi S. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok 2005 oddala skargę Decyzją z dnia (...) listopada 2010r. Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w P. na podstawie art. 207 i art. 258 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm. dalej zwanej: O.p.), art. 25 ust. 1 pkt 5, art. 36 ust. 1, ust. 7 oraz art. 40 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) stwierdził wygaśnięcie decyzji nr (...) z dnia (...) kwietnia 2005r. ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok 2005, z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej przez S.A. . W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, iż S.A. prowadził od (...) sierpnia 2002r. do (...) stycznia 2009r. działalność gospodarczą w zakresie usług fotograficznych z miejscem wykonywania K. ul. S. (...) . W związku z wnioskiem podatnika z dnia (...) sierpnia 2002r. w sprawie opodatkowania w formie karty podatkowej, w dniu (...) kwietnia 2005r. została wydana decyzja nr (...) w sprawie ustalenia wysokości karty podatkowej na rok 2005, w której ustalono miesięczną stawkę w wysokości (...)zł., bez zatrudnienia pracowników, z uwzględnieniem prowadzenia działalności w miejscowości o liczbie mieszkańców powyżej 50 tysięcy. W złożonej dnia (...) sierpnia 2002r. deklaracji PIT-16 w sprawie opodatkowania w formie karty podatkowej podatnik w części wniosku dotyczącej informacji o działalności prowadzonej przez małżonka oświadczył, że "nie dotyczy". W dniu (...) maja 2010r. od Naczelnika Urzędu Skarbowego P. wpłynęła do tutejszego Urzędu Skarbowego informacja o prowadzonej działalności gospodarczej przez J. A. (żonę podatnika od (...) września 2002r.) w okresie od (...) marca 2002r, do (...) marca 2009r. w zakresie usług fotograficznych, z której przychody w/w opodatkowała zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej. Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23 podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej jeżeli małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie. W myśl art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. a) i ust. 7 w/w ustawy podatnicy opodatkowani w formie karty podatkowej są obowiązani zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego, a powodują utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej - podatnik o wykonywaniu przez małżonkę działalności w zakresie usług fotograficznych nie poinformował Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. . W związku z powyższym Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w P. wszczął postępowanie podatkowe w sprawie wygaśnięcia decyzji nr (...) z dnia (...) kwietnia 2005r. ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok 2005, z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej przez S.A. . Po przeprowadzonej analizie zebranego materiału dowodowego organ I instancji stwierdził, iż podatnik naruszył art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. a) i ust. 7 w/w ustawy, poprzez nie powiadomienie w ustawowym terminie o zaistniałych zmianach tj. o równoczesnym prowadzeniu przez małżonkę J. A. działalności gospodarczej w tym samym zakresie co podatnik-usługi fotograficzne. Spowodowało, to iż organ podatkowy nie mając wiedzy o przeszkodach do korzystania przez podatnika ze zryczałtowanej formy opodatkowania wydał decyzję w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na rok 2005. Ustawodawca jednoznacznie wskazał, iż warunkiem opodatkowania podatnika w formie karty podatkowej wymienionym w art. 25 ust. 1 pkt 5 w/w ustawy jest nieprowadzenie działalności w takim samym zakresie jak małżonek podatnika. Jednakże małżonka podatnika J. A. prowadziła działalność gospodarczą w takim samym zakresie tj. usługi fotograficzne, przez co podatnik nie zachował warunków do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej. Zgodnie z art. 40 ust. 1 pkt 3 w/w ustawy w przypadku gdy podatnik nie zawiadomi naczelnika urzędu skarbowego w ustawowym terminie, o zmianach powodujących utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej albo mających wpływ na podwyższenie wysokości podatku dochodowego w formie karty podatkowej, naczelnik urzędu skarbowego stwierdza wygaśnięcie decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 1. w/w ustawy. Zgodnie z art. 40 ust. 2 pkt 1 w/w ustawy, podatnik jest obowiązany płacić podatek dochodowy na ogólnych zasadach za cały rok podatkowy. S.A. odwołał się od tej decyzji, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania decyzji zarzucił naruszenie art. 25 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz. U. n 144, poz. 930 ze zm. dalej zwanej ustawą). Jego zdaniem ratio legis art. 25 ust. 1 pkt. 5 ustawy sprowadza się do założenia, że zakazane jest opodatkowanie w formie karty podatkowej obu małżonków, którzy prowadzą działalność gospodarczą w takim samym zakresie. Podatnik zachowuje natomiast prawo do opodatkowania w formie karty podatkowej w sytuacji gdy za dany rok małżonek podatnika prowadził wprawdzie podobną działalność, która jednak opodatkowana została na zasadach ogólnych. S.A. podniósł, że za rok 2005 małżonka podatnika J. A. opodatkowana została na zasadach ogólnych - tj. wg skali podatkowej, na podstawie książki przychodów i rozchodów. Początkowo bowiem - oboje małżonkowie byli opodatkowani na rok 2005 w formie karty podatkowej. Jednak małżonka podatnika skorygowała deklaracje podatkowe, w tym deklarację za rok 2005 - a to na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia (...) stycznia 2010r., sygn. akt I SA/Po 979/09, ze skargi J. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia (...) września 2009r. nr w przedmiocie odmowy opodatkowania w formie karty podatkowej na rok 2009. Powyższe spowodowało - że początkowa sprzeczność z art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy została usunięta i na dzień wydania zaskarżonej decyzji, małżonka podatnika była już opodatkowana na rok 2005 na zasadach ogólnych (podobnie jak za wszystkie pozostałe lata - tj. 2006 - 2009, na skutek korekt złożonych po uprawomocnieniu się cyt. wyżej wyroku WSA w Poznaniu). W konsekwencji za rok 2005, małżonek podatnika nie korzystał już zatem z przywileju opodatkowania w formie karty podatkowej, a działalność w zakresie usług fotograficznych opodatkowaną w formie karty podatkowej prowadził wyłącznie podatnik - tj. S.A. . Nadto podatnik podniósł, że uzyskał od organu - urzędnika Urzędu Skarbowego P. w P. jednoznaczną informację, iż opodatkowanie małżonki - J. A. na zasadach ogólnych za wszystkie lata - w tym także za rok 2005 spowoduje całkowite zakończenie sprawy i nie pozostanie w sprzeczności z możliwością opodatkowania podatnika za te lata w formie karty podatkowej. Strona odwołująca jest zatem zdania, że art. 25 ust. 1 pkt. 5 ustawy dotyczy działalności gospodarczej prowadzonej przez małżonka podatnika w tym samym zakresie opodatkowanej także w formie karty podatkowej. W przypadku podatnika – taki stan faktyczny nie zachodzi. Decyzją Dyrektora Izby skarbowej w P. , na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. S.A. wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu podniósł, iż doszło do naruszenia: 1. prawa materialnego tj. art. 25 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz. U. n 144, poz. 930 ze im.) poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w/w przepisu polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że Skarżący nie spełnił warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej na rok 2005 w sytuacji, gdy małżonka podatnika prowadziła w tym czasie działalność opodatkowaną na zasadach ogólnych i nie korzystała z przywileju opodatkowania swoich dochodów na zasadach karty podatkowej; 2. prawa materialnego tj. art. 34 ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz. U. n 144, poz. 930 ze zm.) poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w/w przepisu polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że małżonka Skarżącego prowadziła działalność w tym samym zakresie co Skarżący w rozumieniu art. 25 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w sytuacji gdy działalność prowadzona przez małżonkę podatnika opodatkowana była na zasadach ogólnych i nie korzystała z przywileju opodatkowania swoich dochodów na zasadach karty podatkowej; 3. art. 216 i art. 188 w zw. z art. 120 i art. 121 §1 O.p. poprzez bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych postanowieniem z dnia (...) marca 201 Ir. w sytuacji gdy przeprowadzenie wnioskowanych dowodów miało w ocenie strony doprowadzić do ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, co w konsekwencji doprowadziło także do naruszenia zasady praworządności i zaufania do organów podatkowych; 4. naruszenie art. 121 §2 O.p. poprzez naruszenie zasady informowania podatnika o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem postępowania oraz zasady przekonywania podatnika i zaufania do organów podatkowych. Skarżący przytoczył argumenty zawarte w odwołaniu, a nadto powołał się na wyrok WSA w Poznaniu z dnia (...) stycznia 2010r., sygn. I SA/Po 979/09. Jego zdaniem z przytoczonego fragmentu uzasadnienia cytowanego wyroku wynika, że argumentacja Sądu w dotychczasowym orzecznictwie jest zgodna z poglądem prezentowanym przez Skarżącego w niniejszej sprawie, albowiem rozstrzygając sprawę na gruncie stanu faktycznego, w którym oboje małżonkowie (skarżący oraz J. A.) prowadzili działalność w tym samym przedmiocie Sąd odróżnił sytuację, w której oboje małżonkowie jednocześnie są opodatkowani podatkiem zryczałtowanym w formie karty podatkowej, co rodzi określone przez prawo konsekwencje dla małżonka, który później rozpoczął prowadzenie działalności w postaci stwierdzenia przez organ podatkowy wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej w danym roku od sytuacji gdy tylko jeden z małżonków opodatkowany jest w formie karty podatkowej a drugi na zasadach ogólnych. Ta druga sytuacja zdaniem Skarżącego jest dopuszczalna i nie może stanowić podstawy do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej za dany rok podatkowy. Z uwagi na powyższe Skarżący jest zdania, że organ naruszył art. 25 ust. 1 pkt. 5 i art. 34 ustawy błędnie przyjmując, że Skarżący nie spełnił warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej na rok 2005. Przyjęcie poglądu przeciwnego prowadziłoby do trudno akceptowalnych wniosków. Oto dla obejścia powołanych wyżej przepisów wystarczające byłoby określenie przez jednego z małżonków szerszego zakresu działalności gospodarczej. Cel ustawodawcy w ocenie Skarżącego pozostaje zatem sprzeczny z poglądem prezentowanym przez organy podatkowe. Nadto Skarżący podnosi, że uzyskał od organu - urzędnika Urzędu Skarbowego P. w P. jednoznaczną informację, iż opodatkowanie małżonki - J. A. na zasadach ogólnych za wszystkie lata - w tym także za rok 2005 spowoduje całkowite zakończenie sprawy i nie pozostanie w sprzeczności z możliwością opodatkowania podatnika za te lata w formie karty podatkowej. Po czym następnie w wyniku wszczęcia postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją organy wyraziły odmienny pogląd. Powyższe narusza zasadę informowania podatnika o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem postępowania, która wina cechować się konsekwentnością udzielanych podatnikowi informacji. Strona ma bowiem prawo działać w zaufaniu do organu, zaś zadaniem organu jest pogłębianie tegoż zaufania i działanie na korzyść strony (tu - podatnika) w każdym przypadku wątpliwym czy niejednoznacznym, z jakim z pewnością mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. W powyższym kontekście Skarżący uważa nadto, że organ, który wydał zaskarżoną decyzję naruszył art. 216 w zw. z art. 188 O.p. odmawiając przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadków wnioskowanych w piśmie z dnia (...) lutego 2011r. Dowody miały bowiem zmierzać do ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy - w związku z zarzucanym naruszeniem przez organy podatkowe zasady zaufania i informowania podatnika o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem postępowania. Za pośrednictwem wnioskowanych dowodów podatnik zmierzał do wykazania naruszenia przez organ podatkowy w/w zasad co mogło mieć wpływ na wynik postępowania. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i ustosunkowując się do zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu sprowadza się do kwestii związanych ze stwierdzeniem wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej za 2005 rok Skarżącemu świadczącemu usługi fotograficzne w sytuacji, gdy żona podatnika prowadziła działalność gospodarczą w tym samym zakresie. Ustawa z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne określa zasady i warunki opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej w formie karty podatkowej. Opłacanie zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej, przez podatników prowadzących działalność gospodarczą, może mieć miejsce jedynie przy spełnieniu wszystkich warunków zawartych w przepisie art. 25 ww. ustawy w sytuacji, gdy: 1. złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie, 2. we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli, 3. przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób nie zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne, 4. nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej, 5. małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie, 6. nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym. Zatem jednym z warunków określonych w przepisie art. 25 jest to, aby małżonek podatnika nie prowadził działalności w tym samym zakresie. Z akt analizowanej sprawy wynika, że od dnia (...) marca 1999r. S.A. prowadził działalność gospodarczą w zakresie usług fotograficznych z siedzibą w Z., ul. K. (...) (następnie w K., os. I. (...) oraz K. ul. S. (...)). Jako sposób opodatkowania wybrał zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych opłacany w formie karty podatkowej. J. A. (będąca od (...) września 2002r. żoną podatnika), prowadziła działalność gospodarczą w zakresie usług fotograficznych również opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych opłacanym w formie karty podatkowej. Właściwe organy podatkowe, nie posiadając wiedzy o przeszkodach do korzystania przez podatników ze zryczałtowanej formy opodatkowania tj. wiedzy o równoczesnym prowadzeniu przez podatnika i jego żonę działalności gospodarczej w zakresie usług fotograficznych, w kolejnych latach podatkowych wydawały decyzje w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na dany rok podatkowy zarówno w stosunku do S.A. jak i jego żony J. A.. Następnie, w związku z utratą warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej i niezgłoszeniem tego faktu organowi podatkowemu w ustawowym terminie 7 dni od powstania okoliczności powodujących zmiany, Naczelnik Urzędu Skarbowego P. wydał w stosunku do J. A. decyzje stwierdzające wygaśnięcie decyzji w sprawie ustalenia wysokości karty podatkowej za lata 2004-2008. Powodem utraty warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej było równoczesne prowadzenie działalności gospodarczej w tym samym zakresie tj. w zakresie usług fotograficznych przez małżonka S.A. . Ponadto w stosunku do J. A. Naczelnik Urzędu Skarbowego P. prowadził postępowanie zakończone decyzją z dnia (...) czerwca 2009r. Nr (...) odmawiającą opodatkowania w formie karty podatkowej w 2009r. w związku z prowadzeniem przez małżonka działalności w tym samym zakresie. W trakcie toczącego się postępowania ustalono, iż J. A. po wydaniu decyzji stwierdzających wygaśnięcie decyzji w sprawie ustalenia wysokości karty podatkowej za lata 2004-2008 złożyła korekty zeznań podatkowych PIT-36 za lata 2006, 2007, 2008 i 2009. Ustalono ponadto, iż z uwagi na to, iż w latach 2004, 2005 J. A. miała zawieszoną działalność gospodarczą i nie osiągała innych dochodów odstąpiono od żądania korekt zeznań za lata 2004-2005. Podkreślenia wymaga jednak, że w błędzie pozostaje Skarżący uważając w niniejszej sprawie, że zachowuje prawo do opodatkowania w formie karty podatkowej w sytuacji, gdy za dany rok małżonek podatnika prowadzi działalność, która opodatkowana została na zasadach ogólnych. Owo opodatkowanie na zasadach ogólnych nastąpiło na skutek wszczętego postępowania, które w rezultacie do tej formy opodatkowania doprowadziło. Nie było zatem świadomym i zamierzonym działaniem małżonki podatnika. Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na wynik sprawy. Sąd nie podziela trafności zarzutu naruszenia art. 216 i art. 188 O.p. poprzez bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych w sytuacji, gdy przeprowadzenie wnioskowanych dowodów miało w ocenie strony doprowadzić do ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady praworządności i zaufania do organów podatkowych. Wyjaśnić należy, że korzystając z uprawnień wynikających z przepisu art. 200 § 1 O.p. w piśmie z dnia (...) lutego 2011r. Skarżący wniósł o przesłuchanie w charakterze świadków J. A. i M. T. na okoliczność ustalenia, czy w sprawie zachodziły przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w P. z dnia (...) kwietnia 2005r. Nr (...) ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok 2005r., a nie jak wskazuje strona na ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Dyrektor Izby Skarbowej w P. na podstawie art. 216 O.p., w związku z art. 188 O.p. po rozpatrzeniu wniosku strony postanowieniem z dnia (...) marca 2011r. Nr (...) odmówił przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadków. Stosownie do przepisu art. 188 O.p. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy chyba, że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Z powyższego wynika, że skuteczność prawna żądania, o którym mowa w przytoczonym przepisie, uzależniona jest od stwierdzenia, że przedmiotem dowodu - którego przeprowadzenia żąda strona - jest okoliczność mająca znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (dotycząca przedmiotu sprawy), a jednocześnie okoliczność ta nie została już ustalona innym dowodem. Stan faktyczny niniejszej sprawy został wyczerpująco ustalony na podstawie zebranego materiału dowodowego. Wbrew twierdzeniom Skarżącego, Dyrektor Izby Skarbowej w P. prowadził postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W myśl przepisu art. 120 O.p. działał na podstawie przepisów prawa oraz ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zgodnie z wymogami zawartymi w art. 122 i art. 187 O.p. Poza sporem pozostawało bowiem, iż w dniu (...) września 2002r. Skarżący zawarł związek małżeński z J. A. i od tego dnia oboje małżonkowie prowadzili działalność gospodarczą w tym samym zakresie tj. usługi fotograficzne opodatkowane w formie karty podatkowej. Poza sporem pozostawało także, iż podatnik o tym fakcie nie zawiadomił właściwego organu podatkowego. Powyższe zatem wymagało wyłącznie oceny w kontekście obowiązujących przepisów prawa podatkowego. W związku z powyższym stosownie do treści przepisu art. 188 O.p. brak było podstaw do uwzględnienia wniosku strony o przeprowadzenie dowodów z przesłuchań J. A. oraz M. T. Nie można również zgodzić się z zarzutami w zakresie naruszenia art. 121§ 2 O.p. poprzez nie informowanie strony o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem postępowania oraz zasady przekonywania podatnika. Analiza niniejszej sprawy wykazała, iż w toku postępowania podjęto wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Skarżący mógł brać czynny udział w każdym stadium postępowania podatkowego, składać wnioski i wyjaśnienia. Miał zagwarantowaną możliwość wypowiedzenia się co do zgromadzonych materiałów i dowodów w sprawie. Z możliwości tych jednak nie skorzystał. Uczynił to dopiero na końcowym etapie postępowania odwoławczego wnosząc o przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków, których przeprowadzenie, jak wskazano wyżej, z uwagi na niebudzący wątpliwości stan faktyczny sprawy pozostawało bez wpływu na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w P. . Odnosząc się do zarzutu dotyczącego udzielenia przez pracownika Urzędu Skarbowego P. błędnej informacji, z której miało wynikać, iż opodatkowanie małżonki J. A. na zasadach ogólnych nie pozostaje w sprzeczności z możliwością opodatkowania Strony w formie karty podatkowej zauważyć należy, iż postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok 2005r. S. A. zgodnie z właściwością miejscową prowadził Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w P. , a nie Naczelnik Urzędu Skarbowego P. Natomiast w myśl przepisu art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielić niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Przepis ten przewiduje udzielanie informacji niezbędnych, a w sytuacji wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości co do formy opodatkowania Podatnika miał możliwość wystąpienia z wnioskiem o pisemną interpretację przepisów prawa, przedstawiając przedmiot niniejszej sprawy. Tylko takie stanowisko organu podatkowego byłoby wiążące w sprawie. Fakt, że ocena organów dokonana w niniejszej sprawie nie jest zgodna z oczekiwaniami podatnika, nie świadczy o tym, że doszło do naruszenia zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. kk