I SA/Po 383/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Michał Ilski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 marca 2025 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 rok postanawia odrzucić skargę. Pismem z 6 maja 2025 r. skarżący wniósł skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Z uwagi na braki formalne skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 maja 2025 r. wezwano skarżącego do ich usunięcia (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi) poprzez podanie numeru PESEL, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia jak i nadesłanie 3 odpisów skargi dla uczestników postępowania. Wezwanie wystosowane na podstawie wskazanego zarządzenia doręczono skarżącemu 12 czerwca 2025 r. Do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie uzupełniono braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do postanowień art. 57 § 1 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane pismom w postępowaniu sądowym sprecyzowano m. in. w art. 46 powołanego ostatnio aktu. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku: gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z kolei z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jak stanowi zaś art. 215 § 1 powołanego aktu, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Na tle przytoczonych regulacji należy dodatkowo wskazać, że żaden przepis p.p.s.a. nie upoważnia, ani nie obliguje sądu administracyjnego do uzupełniania braków formalnych pism procesowych poprzez poszukiwanie ich i konwalidowanie na podstawie akt innych spraw sądowoadministracyjnych. Ustawodawca w art. 46 oraz art. 47 p.p.s.a. zobowiązał stronę do dochowywania wymogów formalnych pism procesowych, a ciężaru tego obowiązku nie można przerzucić na sąd administracyjny [por. postanowienie NSA z 27 maja 2025 r., III FZ 190/25 oraz powołane tam orzecznictwo]. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącemu 12 czerwca 2025 r. Powyższe oznacza, że termin na uzupełnienie braków upływał 20 czerwca 2025 r. z uwagi na fakt, że 19 czerwca 2025 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy. Skarżący w terminie do 20 czerwca 2025 r. nie uzupełnił braków formalnych skargi. W kontekście powyższego uchybienia należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Marginalnie tutejszy Sąd zauważa, że G. J. oraz M. P. również wnieśli skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Sprawa wywołana skargą wskazanych skarżących została zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygnaturą I SA/Po 382/25. Na dzień wydawania niniejszego orzeczenia we wskazanej ostatnio sprawie toczy się postępowanie ukierunkowane na uzupełnienie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.