I SA/Po 386/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej G. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Po 386/15, odrzucającego skargę G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 2008 r., styczeń, luty, wrzesień, październik i listopad 2009 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz umorzenia postępowania w części dotyczącej orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia, czerwiec, lipiec i od września do listopada 2008 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Po 386/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę G. K. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...]. Odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 22 czerwca 2015 r. (druki zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 39 akt sąd.). Pismem z dnia 29 czerwca 2015 r., złożonym w biurze podawczym Sądu w dniu 14 lipca 2015 r., skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem tut. Sądu, sporządzoną osobiście skargę kasacyjną. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy WSA w Poznaniu oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia sprzeciwu skarżącego na powyższe orzeczenie, tut. Sąd postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2015 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Następnie zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt I FZ 378/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.). Podkreślenia jednak wymaga, że możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została ograniczona w art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza bowiem tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także - po myśli § 2 art. 175 P.p.s.a. - inne wskazane ustawą osoby, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Ponadto przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się także gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Z kolei, z mocy § 3 art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, jak również przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Stosownie zaś do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podkreślenia wymaga, że skarżący w treści skargi kasacyjnej z dnia 29 czerwca 2015 r. wskazał, że nie należy do określonego w art. 175 P.p.s.a. kręgu podmiotów uprawnionych do sporządzania skargi kasacyjnej. Jednocześnie, aby spełnić zadość wymogowi określonemu w ww. przepisie skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym m.in. ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, który w jego imieniu sporządziłby i wniósł skargę kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z dnia 28 maja 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 386/15, odrzucającego skargę. Prawomocnym postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r. o sygn. akt I FZ 378/15, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym m.in. ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że sporządzona przez skarżącego osobiście skarga kasacyjna z dnia 29 czerwca 2015 r. nie spełnia wymogu wynikającego z art. 175 P.p.s.a., a to przesądza o uznaniu jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.