I SA/Po 387/17

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-05-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Dominik Mączyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wniesione przez radcę prawnego, może zostać uznane za skuteczne, jeśli pełnomocnik nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu spółki, a udzielona prokura miała charakter łączny?
Ratio decidendi
Zażalenie zostało odrzucone, ponieważ pełnomocnik skarżącej, radca prawny, nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu spółki, mimo wezwania sądu. Pełnomocnictwo udzielone przez spółkę osobie, która nie była uprawniona do jej reprezentacji, nie mogło skutecznie ustanowić pełnomocnika procesowego. Dodatkowo, prokura udzielona innej osobie miała charakter łączny, co wymagało współdziałania co najmniej dwóch prokurentów dla skutecznego działania w imieniu spółki, co nie miało miejsca. W związku z tym, brak uzupełnienia braków formalnych skutkował odrzuceniem zażalenia.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał postanowienie odrzucające zażalenie na wcześniejsze postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna została odrzucona przez WSA postanowieniem z dnia 7 marca 2018 r. z powodu braków formalnych. Pełnomocnik skarżącej, radca prawny, został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w tym do złożenia pełnomocnictwa. Mimo złożenia dokumentów, sąd uznał, że pełnomocnictwo nie wykazało skutecznego umocowania do działania w imieniu spółki, zwłaszcza w kontekście prokury łącznej.
Rozstrzygnięcie
I. Odrzucono zażalenie; II. Zwrócono stronie skarżącej kwotę [...] zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od zażalenia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia z dnia 15 marca 2018 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 07 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Po 387/17 w sprawie ze skargi [...] w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r., nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów oraz odmowy umorzenia postepowania egzekucyjnego; postanawia I. odrzucić zażalenie; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł (słownie [...] złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od zażalenia. WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 26 października 2017 r., I SA/Po 387/17 oddalił skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P.. Po doręczeniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej (r. pr. J. P.) wniósł skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 07 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Po 387/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną. Na powyższe postanowienie w terminie otwartym do jego zaskarżenia wniesiono zażalenie z dnia [...] marca 2018 r. Mając na uwadze, że zażalenie to dotknięte było brakami formalnymi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] kwietnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącej (r. pr. J. P.) do uzupełnienia braków formalnych zażalenia (w terminie 7 dni) pod rygorem jego odrzucenia poprzez złożenie pełnomocnictwa do sporządzenia zażalenia lub do sporządzenia zażalenia oraz prowadzenia sprawy przed NSA oraz wezwano do uiszczenia wpisu sądowego. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącej (r. pr. J. P.) załączył kserokopię potwierdzenia uiszczonego wpisu od zażalenia oraz pełnomocnictwo z dnia [...] maja 2012 r. udzielone przez prezesa X. sp. z o. o. – [...] dla D. J. oraz pełnomocnictwo z dnia [...] kwietnia 2018 r. udzielone przez D. J. dla r. pr. J. P.. Do omawianego pisma dołączono odpis pełny z KRS, z którego wynika, że w okresie od [...] lipca 2004 r. do [...] stycznia 2016 r. W. C. H. był uprawniony do działania w imieniu skarżącej. Pełnomocnik skarżącej wskazał również, że D. J. może działać w imieniu skarżącej a jego umocowanie zostało już wykazane przy piśmie z dnia [...] stycznia 2018 r. Wskazano również, że D. J. ustanowił dalszego pełnomocnika w osobie r. pr. J. P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W świetle art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno m.in. czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Wymogi stawiane pismom procesowym sprecyzowano m.in. w art. 46 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Również w świetle art. 37 § 1 omawianej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Z powyższych przepisów wynika, że pełnomocnik spółki zobowiązany jest przedłożyć zarówno dokument pełnomocnictwa, jak i dokument, z którego będzie wynikał podmiot umocowany w spółce do udzielania pełnomocnictw [por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2013 r., II GSK 1541/13, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 35 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§ 1). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (§ 2). Odnosząc normy prawne wynikające z powyższych przepisów do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącej (r. pr. J. P.) mimo wezwania wystosowanego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] kwietnia 2018 r. nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu skarżącej. Z pełnomocnictwa z dnia [...] maja 2012 r. udzielonego w imieniu skarżącej przez [...] na rzecz D. J. nie wynika, aby wskazana ostatnio osoba należała do grona osób mogących być pełnomocnikami procesowymi w świetle art. 35 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe nie sposób przyjąć, że pełnomocnictwo z dnia [...] maja 2012 r. skutecznie ustanowiło D. J. pełnomocnikiem procesowym skarżącej. W tego rodzaju sytuacji należy również konsekwentnie stwierdzić, że niemożliwe jest uznanie skuteczności dalszego pełnomocnictwa z dnia [...] kwietnia 2018 r. udzielonego w imieniu skarżącej przez D. J. r. pr. J. P.. Należy w tym miejscu również wskazać, że ze znajdujących się w aktach sprawy wypisów z KRS wynika, że D. J. został ustanowiony prokurentem skarżącej, z tym jednak zastrzeżeniem, że udzielona wskazanej osobie prokura ma charakter prokury łącznej. Powyższe oznacza, że dla skutecznego działania w imieniu skarżącej konieczne jest współdziałanie co najmniej dwóch prokurentów, co jednak nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że pełnomocnik strony skarżącej w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych zażalenia nie uzupełnił ich. Stosownie do postanowień art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 197 § 2 i art. 178 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w pkt I. sentencji. Rozstrzygnięcia zawartego w pkt II. sentencji orzeczenia dokonano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło