I SA/Po 397/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie WSA Małgorzata Bejgerowska WSA Karol Pawlicki (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Paulina Budzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. sprawy ze skargi K.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za okresy maj- czerwiec, sierpień-październik 2001r., grudzień 2002r., styczeń-lipiec, wrzesień 2003r. i umorzenia odsetek za zwłokę oraz odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu pobranych zaliczek od wynagrodzeń pracowników za okres kwiecień-grudzień 2001r. postanawia: I. umorzyć postępowanie II. przyznać od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu r. pr. [...] kwotę [...] zł ([...]zł) uwzględniając podatek od towarów i usług w wysokości [...] ([...] zł) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2011 r. organ odwoławczy uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia zaległości na raty oraz umorzenia odsetek za zwłokę i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Na rozprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W tych okolicznościach orzeczono jak w punkcie 1 sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w/w ustawy. Jednocześnie na podstawie art. 250 wskazanej ustawy oraz § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) orzeczono jak w punkcie 2 sentencji.