I SA/Po 436/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa F. – L. S.A. w Z. na decyzję Izby Skarbowej w Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1995 r. postanawia: na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podjąć zawieszone postępowanie. /-/ Karol Pawlicki Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Po 436/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi "A" S.A. w Z. G. na decyzję Izby Skarbowej w Z. G. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1995 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uzasadniając motywy swojego rozstrzygnięcia, podkreślił, że przedmiotem kontroli sądowej w rozpatrywanej sprawie jest decyzja Izby Skarbowej w Z. G. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1995 r. Zaskarżona decyzja została wydana nie tylko w wyniku złożonego przez skarżącą odwołania. Główną przyczyną jej wydania było przyjęcie przez organ podatkowy, że uprzednia decyzja, tj. decyzja Izby Skarbowej w Z. G. z dnia [...] określająca spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 1995 r., była nieważna, co stwierdził Minister Finansów decyzją z dnia [...]. Sąd następnie wskazał, że decyzją z dnia [...] Minister Finansów stwierdził wygaśnięcie ww. decyzji Ministra Finansów z dnia [...]. Wskutek wniesionego odwołania, Minister Finansów decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]. W wyniku wniesionej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzja z dnia [...] została uchylona wyrokiem z dnia 17 lipca 2009 r. o sygn. III SA/Wa 1047/09. Orzeczenie to nie jest prawomocne. W ocenie Sądu I instancji, dopiero prawomocne zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi na decyzję z dnia [...] pozwoli odpowiedzieć na pytanie, która z decyzji określających wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za lipiec 1995 r. znajduje się w obrocie prawnym, tj. decyzja z dnia [...], czy też późniejsza decyzja z dnia [...]. Właśnie ze względu na konieczność rozstrzygnięcia tej kwestii postanowieniem z dnia 16 lipca 2009 r. o sygn. akt I SA/Po 1664/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi na decyzję Izby Skarbowej w Z. G. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1995 r. Sąd I instancji stwierdził, że odpowiedź na to pytanie, jest istotna również w rozpatrywanej sprawie i będzie możliwa dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie skargi na decyzję z dnia [...], która została uchylona ww. nieprawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z 17 lipca 2009 r. oraz zakończeniu postępowania ze skargi na decyzję Izby Skarbowej w Z. G. z dnia [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień, które zostało zawieszone ww. postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 lipca 2009 r. Sąd podkreślił, że przed rozpatrzeniem zarzutów wynikających ze skargi na decyzję z dnia [...] sąd powinien zbadać, czy sprawa zobowiązania podatkowego za grudzień 1995 r. nie została już ostatecznie rozstrzygnięta decyzją z [...] wydaną za ten sam okres. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie sądu o zawieszeniu postępowania, zarzucając mu naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 141 § 4 i art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a"). Strona podniosła, że WSA unika merytorycznego rozpoznania sprawy, co przedłuża czas oczekiwania strony na rozstrzygnięcie. Dyrektor Izby Skarbowej również wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA, twierdząc, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 125 § 1 pkt 1 i art. 170 p.p.s.a. Organ przedstawił wielotorowy przebieg postępowań dotyczących kwestii zobowiązania podatkowego spółki w podatku od towarów i usług za lipiec 1995 r. Zdaniem organu WSA posiadał pełną i wystarczającą wiedzę i dowody co do stanu faktycznego i prawnego sprawy do jej merytorycznego rozstrzygnięcia, a ponadto był związany prawomocnymi orzeczeniami WSA i NSA oraz Sądu Najwyższego. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o przeprowadzenie rozprawy w niniejszej sprawie z uwagi na merytoryczny charakter tej sprawy i na wniesienie zażaleń na postanowienie o zawieszeniu postępowania przez obie strony. Spółka w swoim piśmie procesowym wniosła o nieuwzględnienie wniosku organu. Pismem z dnia 6 listopada 2009 r. skarżąca Spółka cofnęła wniesione zażalenie. Kolejnym pismem również z dnia 06 listopada 2009 r. skarżąca Spółka wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania Postanowieniem z dnia 9 listopada 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej w Z. G. i "A" S.A. w Z. G.. W uzasadnieniu postanowienia NSA zgodził się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że sytuacja, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, wymaga wyjaśnienia, która decyzja wymiarowa w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1995 r. pozostaje w obrocie prawnym. W ocenie NSA konieczne jest zatem, aby przed merytorycznym rozpoznaniem niniejszej sprawy doszło do prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi na decyzję Ministra Finansów z [...] utrzymującą w mocy decyzję z [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji z [...], stwierdzającej nieważność decyzji Izby Skarbowej w Z. G. z dnia [...]. Ewentualne wygaśnięcie decyzji z dnia [...] będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Z tego właśnie względu NSA zgodził się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że zawieszenie postępowania było konieczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Jak wynika z ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2009 r. dla merytorycznego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy konieczne było prawomocne rozstrzygnięcie postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi na decyzję Ministra Finansów z [...] utrzymującą w mocy decyzję z [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji z [...], stwierdzającej nieważność decyzji Izby Skarbowej w Z. G. z dnia [...]. Postępowanie sądowoadministacyjne ze skargi na decyzję Ministra Finansów z [...] zostało prawomocnie zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06 listopada 2009 r. o sygn. I FSK 1761/09, którym NSA oddalił skargę kasacyjną Ministra Finansów wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2009 r. o sygn. akt III SA/Wa 1047/09. W uzasadnieniu powyższego wyroku NSA stwierdził m.in., że nie zachodzi bezprzedmiotowość decyzji Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...]. W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił również, że decyzja z dnia [...] stanowiła podstawę do ukształtowania kolejnych stosunków materialno-procesowych strony, gdyż Izba Skarbowa w Z. G. decyzjami z dnia [...] i [...] oraz [...] od nr [...] do nr [...] orzekła wobec "A" S.A. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 1995 r. Stwierdziła przy tym, że wskutek decyzji Ministra Finansów z dnia [...] nr [...], miała obowiązek rozpatrzyć odwołania "A" S.A. z dnia 5 października 2000 r. od decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego w Z. G. z dnia [...]. Co istotne, decyzje te pozostają dalej w obrocie prawnym, gdyż "A" S.A. wniosła skargi na ww. decyzje Izby Skarbowej w Z. G. z dnia [...] i [...] oraz [...] z których sprawy zawisły przed Naczelnym Sądzie Administracyjnym Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu, a obecnie przed WSA w Poznaniu pod sygnaturami akt I SA/Po 431-436/09. Skoro zatem sporna decyzja stanowi element stanu prawnego spraw załatwionych powyższymi decyzjami, tym bardziej nie można stwierdzić jej bezprzedmiotowości. Ponadto skoro wydanie ww. decyzji z dnia [...] i [...] oraz [...] było skutkiem prawnym decyzji z dnia [...], jej przedmiot został już w całości zrealizowany poprzez ich wydanie, a wykonanie decyzji w całości wyklucza odniesienie do niej pojęcia bezprzedmiotowości, bo w wyniku wykonania tej decyzji i wydania w jej następstwie kolejnych decyzji doszło do powstania nowego stanu prawnego. Zatem Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku z dnia 06 listopada 2009 r. o sygn. akt I FSK 1761/09 przesądził, że w obrocie prawnym znajduje się decyzja Ministra Finansów z [...] stwierdzająca nieważność decyzji Izby Skarbowej w Z. G. z dnia [...], określających spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 1995 r. Przedmiotem kontroli sądowej w rozpatrywanej sprawie jest decyzja Izby Skarbowej w Z. G. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1995 r. Zaskarżona decyzja została wydana nie tylko w wyniku złożonego przez skarżącą odwołania. Główną przyczyną jej wydania było przyjęcie przez organ podatkowy, że uprzednia decyzja, tj. decyzja Izby Skarbowej w Z. G. z dnia [...] Nr [...] określająca spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1995 r., była nieważna, co stwierdził Minister Finansów decyzją Nr [...] z dnia [...]. Stwierdzenie zatem przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 06 listopada 2009 r. o sygn. akt I FSK 1761/09, że w obrocie prawnym znajduje się decyzja Ministra Finansów z [...] rozstrzyga, która z decyzji określających zobowiązanie podatkowe za grudzień 1995 r. znajduje się w obrocie prawnym. Skoro decyzja Ministra Finansów z dnia [...] wyeliminowała decyzję Izby Skarbowej w Z. G. z [...], to w obrocie prawnym pozostaje zaskarżona decyzja tego samego organu z dnia [...]. W konsekwencji kontroli sądowej podlega zaskarżona decyzja z dnia [...]. /-/ K.Pawlicki