I SA/Po 461/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędziowie NSA Janusz Ruszyński WSA Katarzyna Wolna - Kubicka Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] Nr [...] ; II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w P. na rzecz skarżącej spółki "A" sp. z o.o. w J. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. stwierdza, że decyzje wymienione w punkcie I nie podlegają wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/ K. Wolna - Kubicka /-/ K. Nikodem /-/ J. Ruszyński Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...]05.2007 roku nr [...] wydaną na podstawie art. 207, art. 53 §3, art. 54 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa w zw. z art. 69 ust. 1 pkt. 1, oraz art. 51, art. 65 ust. 1, ust. 5 i 6 oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 roku Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 222), art. 20 ust. 1, art. 29, art. 78 ust. 1 i 3, 201 ust. 1 pkt. a, ust. 2 i 3 w zw. z art. 214 ust. 1, 220 ust. 1 i 222 ust. 1 lit. a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/93 z 12 października 1992 roku ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE L 302 z 19.10.1992 r.), art. 212 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 roku ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/93 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE L 253 z 11.10.1993 r. ze zm.) oraz art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004 roku ustanawiającego środki przejściowe w sektorze cukru w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz. U. WEL 9/8 z dnia 14.01.2004 r.) - dalej rozporządzenie Komisji (WE) nr 60/2004, określił niezaksięgowaną kwotę cła w stosunku do towaru (bułeczki, torciki kokosowe z czekoladą, ciastka - makaroniki) objętego procedurą zgłoszenia do obrotu według zgłoszenia celnego. W uzasadnieniu decyzji Naczelnik Urzędu Celnego wskazał, że towar zgłoszony przez importera w spornym zgłoszeniu celnym z dnia 7 maja 2004 r. i zaklasyfikowany do kodów 19059030 00, 19059060 00, 19053119 00 został jako towar o statusie wspólnotowym i zwolniony z cła. Po dokonaniu kontroli organ celny uznał, że zwolnienie celne zostało dokonane niezgodnie z regulacjami zawartymi w rozporządzeniu Komisji WE nr 60/2004, z uwagi na brak załączenie do zgłoszenia dokumentów świadczących o nieubieganiu się przez eksportera o dotację z Unii Europejskiej. Strona, w ocenie organu celnego, nie udokumentowała skutecznie faktu, iż przedmiotowy towar nie korzystał z żadnych dotacji. Nadesłane przez stronę kserokopie zgłoszeń celnych wywozowych wraz z załącznikami oraz oświadczenia dostawców informujące, że nie ubiegali się oni o dotacje z Unii Europejskiej nie spełniają wymagań przewidzianych przez art. 5 ust.1 w/w rozporządzenia. "L." Sp. z o.o. złożyła odwołanie od decyzji. Decyzją z dnia [...]marca 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Określenie decyzją organu celnego niezaksięgowanej kwoty cła pociągnęło za sobą wszczęcie postępowania w zakresie podatku VAT. Decyzją z dnia [...]czerwca 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego nr [...] określił kwotę podatku w wysokości [...]zł, uznając, że kwota podatku określona przez podatnika w zgłoszeniu celnym nie została prawidłowo obliczona, ponieważ do opodatkowania przyjęto błędną podstawę opodatkowania, bez należnego cła. Od powyższej decyzji "L." sp. z o.o. złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania celnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Celnego pod numerem [...]. Strona zarzuciła organowi podatkowemu: 1. naruszenie art. 33 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7 i art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wskutek niezasadnego ustalenia i przyjęcia, że kwota podatku określona w zgłoszeniu celnym z dnia 7 maja 2004 r. nie została obliczona prawidłowo, w sytuacji, gdy ustalenia poczynione w decyzji nr [...] zostały w całości zakwestionowane przez spółkę "L" 2. naruszenie art. 210 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wskutek merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i wydania decyzji, bez uwzględnienia konieczności prawomocnego zakończenia postępowania celnego. Rozpatrując powyższe odwołanie decyzją z dnia [...]06.2008 roku, nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając ustalenia faktyczne i prawne organu I instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu stwierdził, iż z art. 201 ust. 1 pkt a Wspólnotowego Kodeksu Celnego wynika, że dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym. Ponadto zgodnie z art. 220 ust. 1 tegoż rozporządzenia, jeżeli kwota należności wynikających z długu celnego nie została zaksięgowana zgodnie z art. 218 i 219 lub została zaksięgowana kwota niższa od prawnie należnej, to zaksięgowanie kwoty należności do pokrycia lub pozostającej do pokrycia należy dokonać w terminie dwóch dni licząc od dnia, w którym organy celne dowiedziały się o tej sytuacji i miały możliwość obliczyć kwotę prawnie należną, jak również określić dłużnika. Kontrolując zgłoszenie celne OGL nr [...] z dnia [...]05.2004r. organ celny stwierdził, że zwolnienie z cła zostało zastosowane niezgodnie z regulacjami rozporządzenia Komisji (WE) Nr 60/2004. Dlatego też zgodnie z art. 33 ust. 2 powyższej ustawy organ celny stwierdzając, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku od towarów i usług została wykazana nieprawidłowo, wydał decyzję określająca podatek w prawidłowej wysokości. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 207 w związku z art. 210 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Celnej podniósł, iż zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, jeżeli samo rozstrzygnięcie zawarte w decyzji wydanej przez organ I instancji jest prawidłowe i brak jest w związku z tym podstaw do podjęcia w sprawie innego rozstrzygnięcia, to wady uzasadnienia tej decyzji podlegają korekcie poprzez ich wskazanie i odpowiednie wyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego (wyrok WSA III SA/Wa 2570/06). Na powyższa decyzję Dyrektora Izby Celnej, w dniu [...]07.2008r. "L" Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. skargę, w której zarzucono: 1. naruszenie art. 5 ust. 1 lit.b rozporządzenia Komisji (WE) Nr 60/2004 poprzez błędną wykładnię - przyjęcie , że na importerze spoczywa obowiązek dostarczenie urzędowych potwierdzeń, iż eksporter nie korzystał z żadnych refundacji - zdaniem odwołującego powołany przepis przyznaje jedynie importerowi uprawienie do żądania od eksportera podjęcia działań w celu uzyskania potwierdzenia od właściwego organu, że nie ubiegano się o refundację wywozową odnośnie tych produktów z kraju wywozu. 2. naruszenie art.122 w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieskorzystanie przez Organ II instancji z możliwości uzyskania stosownej pomocy celem uzyskania w urzędach celnych potwierdzeń braku subwencji na artykuły będące przedmiotem sprawy, mimo że miały takie uprawnienie na podstawie art. 4 i 23 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 515/97 z dnia 13.03.1997r. w sprawie wzajemnej pomocy między państwami członkowskimi a Komisją w celu prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego. 3. naruszenia art.180 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 86.ustawy Prawo celne i w zw. z art. 250 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 291/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny poprzez niezasadne odebrania przez Organ II instancji mocy dowodowej dokumentowi w postaci pisma Ministra Finansów Republiki Federalnej Niemiec z dnia 08.04.2005r. 4. naruszenie art. 122 w zw. z art. 180 i w zw. z art. 201 §1 pkt 6 kpa poprzez brak zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia kwestii wstępnej tj. uzyskania przez Organ podatkowy na podstawie art. 4 i 23 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 515/97 informacji niezbędnych do ustalenia i określenia wysokości długu celnego, a w konsekwencji niewłaściwego ustalenia wysokości podatku od towaru i usług należnego z tytułu importu. Ponadto strona zarzuciła błędy w ustaleniach faktycznych, polegające na: 1. Nietrafnym przyjęciu i stwierdzeniu, że zwolnienia z cła dotyczące zgłoszenia celnego zostało zastosowane niezgodnie z regulacjami zawartymi w Rozporządzeniu Komisji(WE) nr 60/2004 z dnia 14.01.2004r. z uwagi na brak dokumentów świadczących o nieubieganie się przez eksportera o dotacje z Unii Europejskiej 2. Nietrafnym przyjęciu, iż "L." SP. z o.o. jako importer nie udokumentowała , że towary nie korzystały z żadnych dotacji oraz, że dostawcy nie przedstawili dowodów, iż nie ubiegali się o refundacje wywozowe 3. Błędnym przyjęciu, iż brak spełnienia wymogów formalnych "potwierdzeń" braku subwencji przedstawionych przez spółkę było spowodowane zaniedbaniem lub świadomym działaniem 4. Nieuwzględnieniu okoliczności, iż od dnia 07.04.2004r. dla wywozu towarów na Węgry, do Polski oraz na Cypr nie ustala się stawek dopłat wywozowych. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]06.2008r. Dyrektor Izby Celnej w P. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 22 października 2008 r. strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wymiaru cła. Wojewódzki Sąd Administracyjny przychylił się do wniosku stron i postanowieniem z dnia 22 października 2008 r. zawiesił postępowanie. Na wniosek strony skarżącej, postanowieniem z dniu 29 kwietnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie. Skarżąca wskazała w piśmie z dnia 16 kwietnia 2009 r., że zakończyło się postępowanie w sprawie prawidłowości określenia należnego cła. Decyzja Dyrektora Izby Celnej określająca kwotę cła została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 8 października 2009 r. sygn. akt III SA/Po 289/08. Dyrektor Izby Celnej w P. po wyroku WSA decyzją z dnia [...]marca 2009 r. nr [...] uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Decyzja Dyrektora Izby Celnej stała się ostateczna w dniu [...]kwietnia 2009 r. Skarżąca wniosła na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej w dalszej części p.p.s.a, o przeprowadzenie dowodu z dokumentu - decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...]marca 2009 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga okazała się uzasadniona. Zgodnie z art. 19 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535, ze zm.) obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Art. 29 ust. 13 powołanej ustawy stanowi, że podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. W niniejszej sprawie strona skarżąca kwestionowała w toku postępowania w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku VAT wyłącznie rozstrzygnięcie organów celnych w zakresie wymiaru cła, które to rozstrzygnięcie było podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Strona w odrębnym postępowaniu skarżyła orzeczenia organów celnych w zakresie wymiaru cła. Dlatego też dla oceny legalności zaskarżonej decyzji zasadnicze znaczenie ma ustalenie, czy organ celny dokonał zmiany wartości celnej lub cła importowanych towarów wykazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny na wniosek skarżącej, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. przeprowadził dowód z dokumentu - decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...]marca 2009 r. nr [...]. Z treści decyzji wynika, że Dyrektor Izby Celnej uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. i umorzył postępowanie w sprawie wymiaru cła. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że kierując się wykładnią prawa wyrażoną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 8 października 2008 r. sygn. akt III SA/Po 289/08 uznał, że brak było podstaw do zastosowania w sprawie art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. w odniesieniu do zgłoszenia celnego nr [...]. Naczelnik Urzędu Celnego w P. nałożył na skarżącą stronę obowiązek w zakresie uiszczenia kwoty długu celnego na podstawie powołanego przepisu, pomimo że import towaru nastąpił przed opublikowaniem rozporządzenia w języku polskim w Dzienniku Urzędowym UE. Uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] i umorzenie postępowania w sprawie jest aktem administracyjnym uznającym, że importer w zgłoszeniu celnym prawidłowo określił wartość celną towaru podlegającego zwolnieniu z cła. Wydane orzeczenie musi spowodować uchylenie decyzji pierwszej i drugiej instancji w zakresie wymiaru podatku od towarów i usług, ponieważ podatek VAT został przez podatnika obliczony i uiszczony w prawidłowej wysokości. Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]czerwca 2007 r. nr [...] narusza przepisy prawa materialnego miające wpływ na wynik sprawy poprzez zastosowanie art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. W związku z powyższym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a , 152 oraz 200 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ K. Wolna - Kubicka /-/ K. Nikodem /-/ J. Ruszyński