I SA/Po 464/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska(spr) Sędziowie NSA Irena Konieczna Sylwester Marciniak Protokolant st.sekr.sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 06 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi T.B. na decyzję Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od czerwca do grudnia 1999 roku o d d a l a s k a r g ę /-/S.Marciniak /-/S.Zapalska /-/I.Konieczna T. B. właściciel firmy P. w K. prowadził działalność gospodarczą w 1999 r. w zakresie m.in. handlu pojazdami mechanicznymi, osobowymi i ciężarowymi oraz przebudową samochodów. Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w P. w dniach od marca 2001 r. dosierpnia 2001 r. w firmie T. B.przeprowadził kontrolę prawidłowości naliczania i odliczania oraz wpłat podatku od towarów i usług za okres od czerwca do grudnia 1999 r. W wyniku badania dokumentów za powyższy okres Inspektor ustalił, że podatnik dokonał nienależnego odliczenia od podatku należnego podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT od zakupionych samochodów osobowych. Inspektor Kontroli Skarbowej mając na uwadze powyższe ustalenia w decyzji z 25 września 2001 r. wyraził pogląd, że podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na art. 25 ust. 1 pkt. 2 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) oraz określił nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym za miesiące od czerwca do grudnia 1999 r., zaległość w podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do grudnia 1999 r. oraz odsetki od zaległości na dzień wydania decyzji. W uzasadnieniu decyzji Inspektor podkreślił, że w myśl art. 25 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu podatku należnego nie stosuje się w przypadku przerabiania samochodów osobowych na ciężarowe w celu ich dalszej odsprzedaży. Przepis ten ma zastosowanie wyłącznie gdy przedmiotem "odprzedaży" sa uprzednio zakupione samochody osobowe, bowiem głównym celem ustawodawcy było stworzenie podatnikom handlującym samochodami osobowymi możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Z faktur zakupu VAT wynika, że podatnik nabywał samochody osobowe przerabiał je na ciężarowe dokonując zmian konstrukcyjnych co zostało potwierdzone opinią rzeczoznawców następnie przerejestrowywał te pojazdy z osobowych na ciężarowe oraz je odsprzedawał. Od decyzji organu I instancji odwołał się podatnik T. B. i twierdził, że Inspektor błędnie interpretuje art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a poza tym naruszył art. 120, 121, 122 i 134 § 1 Ordynacji podatkowej oraz domagał się uchylenia decyzji w całości i umorzenie postępowania. Decyzją z dnia [...]Izba Skarbowa w P. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję podzielając całkowicie pogląd zawarty w jej uzasadnieniu, a nadto stwierdziła, że prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy samochodów osobowych w ilości 271 w okresie od czerwca do grudnia 1999 r. zostało słusznie ograniczone w odniesieniu od zakupu tych samochodów, które podatnik odsprzedał po dokonaniu zmian w zakresie ich rodzaju i przeznaczenia. Wyłączenie zakazu ograniczenia prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego zapłaconego przy nabyciu samochodów osobowych i innych o dopuszczalnej ładowności do 500 kg zostało bowiem uzależnione od faktu odprzedaży przedmiotowo tożsamych samochodów dokonywanej w wykonywanej działalności gospodarczej. Z materiału dowodowego wynika, że podatnik nie spełnił warunku odprzedaży zakupionych samochodów osobowych. Sprzedaż zakupionych samochodów po dokonanych przeróbkach i ich przerejestrowaniu na ciężarowe lub ciężarowo-specjalizowane spowodowała brak możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących ich zakup. Za takim sposobem interpretacji przemawia również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2000 r. sygn.akt SA/Rz 595/99 jak i z dnia 12 czerwca 2001 r. – sygn.akt SA/Rz 2375/00. Powyższą decyzję Izby Skarbowej w P. zaskarżył T. B. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skargą opartą na zarzucie naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego przepisów art. 121 i art. 122 Ordynacji podatkowej, oraz domagał się uchylenia obu decyzji. W uzasadnieniu skargi podniósł, że naruszenie art. 25 ust. 1 pkt. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym upatruje w błędnej interpretacji tego przepisu. Sprzedaż samochodów stanowiła przedmiot działalności gospodarczej. Z faktur sprzedaży bowiem wynika, że przedmiotem sprzedaży były te same samochody, tylko zmienione w wyniku przeróbki w zakresie rodzaju i przeznaczenia. Skarżący również podniósł, że wiele podmiotów gospodarczych trudni się podobną działalnością i korzystało z możliwości odliczenia podatku naliczonego. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w P. nie znajduje podstaw do zmiany swego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) – Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania i to nie tylko samej decyzji, ale także procedowania organu przed jej wydaniem. Badając w tym zakresie decyzję ostateczną Izby Skarbowej z [...] Sąd nie stwierdził podstaw do jej uchylenia czego domagał się w skardze do NSA skarżący. Zgodnie z treścią art. 25 ust. 1 pkt. 2 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 11, poz. 50 z późn.zm.) obniżenie kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych o dopuszczalnej ładowności do 500 kg z wyjątkiem przypadków gdy odsprzedaż stanowi przedmiot działalności gospodarczej podatnika. Zebrany w sprawie materiał dowodowy dał podstawy organom podatkowym do ustaleń zawartych w obu zaskarżonych decyzjach. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że naruszono przepisy proceduralne art. 121 § 1 i 122 Ordynacji podatkowej - ustawy z 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.). Zgodnie z tymi przepisami organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, oraz załatwienie sprawy, a fakty wynikające z dokumentów w tym z rachunków i dowodów rejestracyjnych nie wymagają przeprowadzenia dodatkowych dowodów. Wobec tego organy podatkowe miały podstawy do ustalenia, że po nabyciu samochodów osobowych podatnik dokonywał rejestracji tych pojazdów, co sam przyznaje w odwołaniu do II instancji. Następnie po dokonaniu przeróbek konstrukcyjnych które były potwierdzone opinią rzeczoznawców przerejestrowywał te pojazdy z rodzaju osobowego na rodzaj ciężarowy. Tak przerobione samochody i przerejestrowane sprzedawał różnym osobom, co wynika z dowodów znajdujących się w aktach podatkowych. Skarżący kwestionując stanowisko organów podatkowych wywodzi, iż nabyte przez niego samochody osobowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mógł modyfikować, a z faktur sprzedaży wynika, że przedmiotem sprzedaży był ten sam samochód. Zdaniem skarżącego żaden przepis nie stanowi, że "odprzedaż" nie dotyczy samochodu zmodyfikowanego. Zdaniem Sądu pogląd podatnika nie znajduje uzasadnienia w treści art. 25 ust. 1 pkt. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle definicji językowej zawartej w "słowniku języka polskiego" PWN W-wa 1981 t.II str. 471 (z uwagi na brak definicji odprzedaży w przepisach prawa podatkowego) przez "odprzedaż" należy rozumieć czegoś nabytego. Skoro skarżący nabywał samochody osobowe, a po przeróbkach powodujących zmianę rodzaju i kwalifikacji tych pojazdów na ciężarowe, które następnie sprzedawał w sposób oczywisty eliminuje to występowanie "odprzedaży" nabytych samochodów osobowych. Trafnie zatem organy podatkowe zakwestionowały prawo skarżącego do odliczenia podatku naliczonego jedynie do tych samochodów osobowych, które po nabyciu zostały przez skarżącego poddane modyfikacji i przeróbkom w zakresie rodzaju i przeznaczenia (w ilości 271 samochodów osobowych). Słuszny jest pogląd wyrażony w obu decyzjach, że wyłączenie zakazu ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu samochodów osobowych lub innych o dopuszczalnej ładowności do 500 kg zostało uzależnione od faktu "odprzedaży" takich samych samochodów tj. samochodów osobowych dokonywanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Sprzedaż samochodów po dokonanych przeróbkach i ich przerejestrowaniu na ciężarowe lub ciężarowo-specjalizowane wykluczyła możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujący zakup samochodów osobowych, a więc skarżący naruszył regulację ustanowioną w art. 25 ust. 1 pkt. 2 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W tym stanie i wobec stwierdzenia, że uzasadnienie decyzji odpowiada wymogom zawartym w art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej, zarówno w zakresie uzasadnienia faktycznego i prawnego, Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) orzekł jak w sentencji wyroku. /-/S.Marciniak /-/S.Zapalska /-/I.Konieczna LF