I SA/Po 4640/01
WyrokWSA w Poznaniu2004-06-25
Skład orzekający: Maria Lorych-Olszanowska, Maria Skwierzyńska, Włodzimierz Zygmont
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doręczenie decyzji organu celnego stronie postępowania, zamiast ustanowionemu przez nią pełnomocnikowi, skutkuje nieważnością tego doręczenia i w konsekwencji możliwością wniesienia odwołania po terminie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że doręczenie decyzji stronie, a nie jej pełnomocnikowi, było prawidłowe, ponieważ pełnomocnictwo zostało udzielone dopiero do odwołania, a nie w toku postępowania przed organem pierwszej instancji. Ponadto, osoba wskazana w pełnomocnictwie nie mogła być skutecznym przedstawicielem strony w postępowaniu celnym, gdyż nie spełniała wymogów określonych w przepisach kodeksu celnego dla reprezentacji w sprawach dotyczących działalności gospodarczej. W związku z tym, odwołanie zostało wniesione po terminie, a zaskarżone postanowienie organu celnego było zgodne z prawem.Stan faktyczny
Wspólnicy spółki cywilnej "A" zaskarżyli postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Ceł, które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego. Organ celny uznał, że odwołanie zostało wniesione po upływie 14-dniowego terminu od doręczenia decyzji stronie. Skarżący podnosili, że decyzja powinna była być doręczona ich pełnomocnikowi, a nie im bezpośrednio, co miało skutkować nieważnością doręczenia. Organ celny argumentował, że pełnomocnik nie mógł reprezentować strony w postępowaniu celnym.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie NSA Maria Skwierzyńska (spr.) Włodzimierz Zygmont Protokolant : referent stażysta Barbara Dropek po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2004r. sprawy ze skargi R. K., E. A., P. K. Spółki "A" na postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego oddala skargę /-/ W. Zygmont /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/ M. Skwierzyńska K.P. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku
R. K., E. A. i P. K. - wspólnicy spółki cywilnej "A" zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] stwierdzające, na podstawie art. 228 § pkt. 2 Ordynacji podatkowej, wniesienie odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] w sprawie uznania zgłoszenia celnego zawartego w JDA SAD z dnia [...] z uchybieniem terminu, wobec czego odwołanie to pozostawiono bez rozpoznania.
Organ celny II instancji w uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że odwołanie od decyzji, zgodnie z postanowieniem przepisu art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
W niniejszej sprawie strona otrzymała decyzję w dniu 21 maja 2001r., co wynika z potwierdzenia odbioru. Odwołanie od tej decyzji zostało natomiast wniesione w dniu 5 czerwca 2001r., czyli po upływie 14 dniowego terminu.
W związku z tym Prezes Głównego Urzędu Ceł stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
W skardze na to postanowienie wspólnicy spółki "A" wnoszą o jego uchylenie jako niezgodnego z prawem.
W uzasadnieniu skargi w.w. m.inn. podnoszą, że Spółka ustanowiła pełnomocnika w sprawie, wobec czego zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej pisma, a więc i odwołania, winny być doręczane temu pełnomocnikowi.
Nieprawidłowe doręczenie decyzji Spółce, a nie jej pełnomocnikowi, powoduje, że nie wywiera ona skutków prawnych. Skarżący powołują się też na pismo Dyrektora Urzędu Celnego z dnia 17 września 2001r. skierowane do ich pełnomocnika, z czego wynika, że organ ten uwzględnił fakt, że Spółka działa przez pełnomocnika.
Prezes Głównego Urzędu Ceł w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie w szczególności podnosząc, że postępowanie w sprawie wszczęte zostało dnia 22 lutego 2001r., wobec czego zgodnie z art. 253 § 2 kodeksu celnego w przypadku, gdy postępowanie celne dotyczy towaru przeznaczonego do działalności gospodarczej przedstawicielem bezpośrednim osoby może być wyłącznie pracownik tej osoby lub agencja celna. Zmiana kodeksu celnego, która weszła w życie z dniem 19 marca 2001r. rozszerzyła krąg przedstawicieli bezpośrednich o adwokatów i radców prawnych.
J. C., na którego opiewa pełnomocnictwo jest doradcą podatkowym, co przesądza o tym, że nie może on reprezentować strony w postępowaniu celnym przed organem I instancji. Tym samym zarzut skargi uznać należy za nieuzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpatrując sprawę zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje:
Nie budzi wątpliwości fakt doręczenia decyzji I instancji bezpośrednio spółce "A" jako stronie w dniu 21 maja 2001r.
Odwołanie od tej decyzji złożył w dniu 5 czerwca 2001r. J. C., załączając do tegoż odwołania pełnomocnictwo udzielone mu przez wspólników spółki "A" datowane 3 kwietnia 2001r. Tym samym, skoro pełnomocnictwo stanowiło załącznik do odwołania za nieuzasadnione uznać należy stanowisko skarżących, że J. C. był pełnomocnikiem w.w. Spółki ustanowionym w toku postępowania przed organem celnym I instancji, i że jemu należało doręczyć decyzję z dnia [...] zgodnie z art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej.
Ponadto nadmienić należy, że J. C., co wynika z treści udzielanego mu pełnomocnictwa oraz z odwołania, miał działać w sprawie jako osoba fizyczna, a nie jako pracownik skarżącej, radca prawny, adwokat czy tez doradca podatkowy. W związku z tym nie mógł prawnie skutecznie w myśl przepisu art. 253 § 2 pkt. 1 kodeksu celnego być pełnomocnikiem - przedstawicielem bezpośrednim- strony w postępowaniu celnym tak w I jak i w II instancji, bowiem rodzaj i ilość sprowadzonego towaru przez spółkę "A" wskazywała na jego przeznaczenie do działalności gospodarczej.
Z tych względów uznając, że organ celny I instancji prawidłowo doręczył decyzje Spółce, nie budzi wątpliwości, że odwołanie (nawet, gdyby wniósł je uprawniony podmiot) wniesione zostało po terminie przewidzianym w art. 223§2 Ordynacji podatkowej, wobec czego zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Mając powyższe na względzie, skoro skarga nie zasługuje na uwzględnienie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.
/-/ w. Zygmont /-/ M/ Lorych-Olszanowska /-/ M. Skwierzyńska
za nieobecnego sędziego
(urlop) /-/Maria Skwierzyńska/-/
K.P.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło