I SA/Po 5/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędziowie NSA Janusz Ruszyński (spr.) as.sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2007 r. sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2001 r. oddala skargę /-/ K.Pawlicki /-/ M.Skwierzyńska /-/ J.Ruszyński Pismem z dnia [...] J.Z. wystąpił z wnioskiem do Dyrektora Urzędu - Kontroli Skarbowej o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] nr [...] określającą w podatku od towarów i usług zobowiązanie podatkowe za styczeń, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2001 r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za miesiąc luty i marzec 2001 r. Jako przesłankę wznowienia podatnik wskazał odnalezienie faktur zakupu, których nie posiadał w trakcie prowadzonego uprzednio postępowania podatkowego, ponieważ zaginęły. Decyzją z dnia [...] Nr [...] organ kontroli skarbowej odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji z [...], ponieważ przedłożone faktury, mimo iż dotyczą przedmiotu sprawy i nie były znane organowi przed wydaniem decyzji, nie mają wpływu na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Postępowanie wznowieniowe ujawniło, że dokumentują bowiem czynności, które nie zostały dokonane. Wobec tego nie mogą stanowić podstawy umniejszenia podatku należnego. W odwołaniu od decyzji z [...] J.Z. wniósł o jej uchylenie i ponowne wznowienie postępowania kontrolnego w celu zweryfikowania ustaleń stanowiących podstawę wydania wspomnianej decyzji wymiarowej. Podatnik zarzucił błędną ocenę zebranego materiał-dowodowego i zastosowanie § 50 ust. 4 pkt 5 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.). Jego zdaniem przeprowadzona postępowanie kontrolne nie wykazało, by sprzedaż wynikająca z faktur załączonych do wniosku wznowienie postępowania nie została dokonana. W związku z tym wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów będących w posiadaniu ostatniego właściciela Spółki, która wystawiła sporne faktury. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Decyzję tę podatnik zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Podatnik zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) i ww. § 50 ust. 4 pkt 5 lit. "a" rozporządzenia z 22 grudnia 1999r. Wskazał, że w decyzji wymiarowej z [...] organ kontroli skarbowej nie kwestionował poniesionych kosztów zapłaty za zakupiony towar, a stwierdził jedynie brak dokumentów. Przedstawione faktury potwierdzają natomiast jednoznacznie dokonanie transakcji, a także określają sposób zapłaty. Wykazując przychód w granicach [...] złotych skarżący musiał ponieść koszt sprzedanego towaru. Jeśli zatem w deklaracjach VAT-7 wykazał wartość sprzedaży towaru i podatek, mógł zgodnie z art. 19 ustawy o p.t.u. odliczyć podatek zawarty w fakturach zakupu. Jedyną przeszkodą był czasowy brak posiadania faktur. Ponadto strona wskazała na naruszenie przepisów art. 120, 121, 122 i 187, w związku z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy nie przeprowadził, zgodnie z wnioskiem strony, dowodu z dokumentów firmy L.K., aby sprawdzić, że dokumenty potwierdzające zakup towarów faktycznie istniały. Nie podjęto również czynności sprawdzających u kontrahentów, które w sposób niebudzący wątpliwości potwierdziłyby zasadność odliczenia podatku naliczonego od wartości podatku należnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jako podstawę wniosku o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną podatnik wskazał art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Skarżący twierdzi, że ujawniono nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji [...] z dnia [...] nieznane organowi, który wydał decyzję. Organy skarbowe nie zaprzeczyły, że takie dowody w postaci przedstawionych przez skarżącego faktur ujawniono oraz, że istniały podstawy do wznowienia postępowania. Odpowiedzi wymaga w niniejszej sprawie pytanie, czy ujawnione przez podatnika faktury należy zaliczyć do nowych ale istotnych dla sprawy. Z ustaleń poczynionych przez organy podatkowe nie kwestionowanych przez skarżącego wynika. że faktury te zostały wystawione przez A. Sp. z o.o., która w datach wymienionych w fakturach nie funkcjonowała pod tą nazwą, ale posługiwała się nazwą B. Sp. z o.o. Spółka B. dokonała zgłoszenia rejestracyjnego w podatku od towarów i usług dopiero we [...], a faktury pochodzą z dar wcześniejszych. Nadto z deklaracji VAT-7 za [...] złożonej w dniu [...], do której można przyporządkować fakturę [...] z [...] wynika, że w tym miesiącu Spółka B. nie wykonywała żadnych czynności zakupu i sprzedaży. Zasadnie więc uznały organy podatkowe, że powyższe faktury wykluczają możliwość rozliczenia przedstawionych faktur z podatkiem należnym. Spółka B. posługująca się nazwą A. nie była więc w świetle powyższych okoliczności uprawniona do wystawienia spornych faktur, gdyż nie była wówczas podatnikiem zarejestrowanym. Podmiotem uprawnionym do wystawienia faktur jest podatnik, który dokonał zgłoszenia rejestracyjnego w VAT. Faktura otrzymana od podmiotu niezarejstrowanego nie stanowi podstawy rozliczenia z podatkiem należnym. Wynika to, co trafnie zauważył organ odwoławczy z treści § 50 ust. 1 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.). Niesporne winno być to, że skarżący nie wskazał poza fakturami żadnych innych dowodów potwierdzających przeprowadzenie transakcji wynikających z tych faktur. Zasadnie organy skarbowe zakwestionowały twierdzenia skarżącego, że płatności w kwotach przekraczających [...] dokonywane były gotówką i to, że odnalazły się dokumenty skoro wystawcą faktur [...], [...] i [...] był sam skarżący jako prezes Zarządu Spółki posługując się nieformalną nazwę A. Na koniec należy zauważyć, że to na skarżącym składającym wniosek o wznowienie postępowania ciąży ciężar udowodnienia, że faktury obrazują rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Analiza akt sprawy o wznowienie postępowania prowadzi do wniosku, że w odwołaniu skarżący złożył wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentów firmy A. w P. będących w posiadaniu L.K. celem ustalenia, czy są tam kopie przedmiotowych faktur. Nawet gdyby takie kopie odnaleziono (a znajdowałyby się one w firmie skarżącego, która po sprzedaży przez niego udziałów została nabyta przez L.K.) to i tak nie potwierdziłyby one faktu transakcji, które z faktur wynikały. Samo potwierdzenie istnienia dokumentów nie przesądza o tym, że wystąpiła czynność kupna-sprzedaży. Mając na uwadze to, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczność związanych z transakcjami, które wynikały z przedmiotowych faktur należało dojść do wniosku, że organy podatkowe nie naruszyły art. 120, 121, 122 i 187 Ordynacji podatkowej. Na marginesie należy zauważyć, że kwestia wpływu ujawnionych faktur, o których mowa w niniejszej sprawie była przedmiotem sprawy o wznowienie postępowania w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2001. Skargę na odmowę uchylenia decyzji w tym przedmiocie Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] w sprawie [...] oddalił. Od wyroku nie wniesiono skargi kasacyjnej. Z powyższych przyczyn skargę na podstawie art. 151 ppsa oddalono. /-/ K.Pawlicki /-/ M.Skwierzyńska /-/ J.Ruszyński uk