I SA/Po 521/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2018 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na opisaną powyżej decyzję zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Skarżąca wskazała, że zapłata kwoty [...]zł może spowodować utratę płynności finansowej skarżącej, która nie dysponuje takimi środkami i musiałaby zaciągnąć kredyt albo szukać pomocy u rodziny. Jak podniesiono, skarżąca jest emerytką, a otrzymywane przez nią świadczenie uniemożliwia jej gromadzenie oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym miejscu należy podkreślić, że z ugruntowanej już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, uregulowanej w tym przepisie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 03 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt I FZ 370/13, oba publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniać mogą konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, a nie sama wysokość dolegliwości na jaką narażona jest strona. Innymi słowy strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych okoliczności. Przesłanki wstrzymania wykonania aktu lub czynności zostały enumeratywnie wymienione w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. I tak, sąd administracyjny może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na to, że katalog podstaw do wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zbiorem zamkniętym, powyższych przesłanek nie należy interpretować w sposób rozszerzający. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody jest zwykle utożsamiana z realnym zagrożeniem dla istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) strony postępowania. Chodzi o tego rodzaju szkodę, która "nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki mogą mieć charakter skutków zarówno prawnych, jak i faktycznych. Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy zauważyć, że skarżąca zaniechała uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za takowe nie może być uznane jedynie wskazanie, że skarżąca nie posiada środków finansowych umożliwiających jej zapłatę zobowiązania, tudzież, że jest emerytką, która nie gromadzi oszczędności. W szczególności skarżąca zaniechała przedstawienia jakichkolwiek dokumentów źródłowych, ukazujących jej rzeczywistą sytuację majątkową, co pozwoliłoby na dokonanie oceny, czy istotnie, wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby prowadzić do powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Niewykazanie przez skarżącą, że w okolicznościach sprawy zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiło dostateczną podstawę do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.