I SA/Po 534/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 05 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. we[...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w[...] z dnia [...] lutego 2016r., nr [....] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. A Sp. z o.o. z siedzibą we[...], reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...]lutego 2016r. W petitum skargi sformułowano wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W argumentacji zgłoszonego żądania spółka podniosła, że działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych stanowi główne źródło dochodów spółki, co umożliwia jej tym samym nieprzerwane funkcjonowanie. W kontekście powyższego stwierdzono, że brak udzielenia wnioskodawczyni ochrony tymczasowej może spowodować wystąpienie niemożliwych wręcz do odwrócenia skutków w postaci znacznego utrudnienia prowadzenia działalności gospodarczej czy też wręcz jej zaprzestania. Podniesiono również, że sytuacja finansowa spółki nie jest stabilna i nawet stosukowo nieznaczna kara finansowa, może doprowadzić do zachwiania kondycji spółki w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym prowadzenie aktywności gospodarczej. W ocenie skarżącej wymierzenie i egzekwowanie nałożonej kary pieniężnej może przyczynić się do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do skargi załączono przy tym sporządzone na dzień [...] grudnia 2014 r. sprawozdanie finansowe wraz z rachunkiem zysków i strat. W ocenie spółki osiągnięty na dzień [...] grudnia 2014 r. dochód w kwocie [...] zł, biorąc pod uwagę szeroki zakres działalności skarżącej, nie stanowi o znacznej rentowności prowadzonej działalności gospodarczej. W kontekście powyższego twierdzenia pełnomocnik spółki zwrócił uwagę na koszty działalności operacyjnej przedsiębiorstwa skarżącej, które wyniosły łącznie [...] zł. Stwierdzono przy tym, że w przypadku wszczęcia jakichkolwiek postępowań egzekucyjnych wskaźnik rentowności skarżącej ulegnie osłabieniu, co stanowi o realnym zagrożeniu jej sytuacji majątkowej. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji wyjaśniono również, że wobec skarżącej toczy się obecnie kilkaset postępowań w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych za urządzanie gier na automatach poza kasynami gier. Biorąc pod uwagę ilość prowadzonych wobec wnioskodawczyni przez organa celne postępowań, oszacowano łączną kwotę możliwych do wymierzenia kar na sumę [...] zł. W kontekście omawianego wyliczenia spółka stwierdziła, że wyegzekwowanie tej kwoty może przyczynić się do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem takiego uszczerbku (o charakterze majątkowym), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Skarżąca zaznaczyła, że na moment sporządzenia skargi wysokość orzeczonych wobec niej kar opiewa na kwotę [...] zł. W ocenie skarżącej przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") należy interpretować funkcjonalnie, oceniając łącznie prognozowane skutki wymierzenia kar pieniężnych w analogicznych sprawach. W ocenie pełnomocnika skarżącej działanie organu na podstawie prawa krajowego – art. 14 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 612 ze zm. – dalej w skrócie "u.g.h.") – stanowiącego regulacje techniczną w rozumieniu Dyrektywy 98/34/WE, obliguje Sąd krajowy do udzielenia spółce ochrony tymczasowej. Postanowieniem z dnia [....] marca 2016 r., Dyrektor Izby Celnej w [...] odmówił wstrzymania wykonania poddanej sądowej kontroli decyzji. W ocenie organu skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Treść normatywna powyższych przepisów wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2004 r., o sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został bowiem tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). W świetle poczynionych powyżej rozważań Sąd stwierdza, że skarżąca spółka nie wykazała, aby w sprawie ziściły się przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wymaga, że hipotetyczna możliwość wymierzenia w toczących się postępowaniach kar pieniężnych w łącznej kwocie [...] zł nie stanowi okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać w tym miejscu należy, że stosownie do postanowień art. 239a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm. dalej "O.p.") – decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Jak wynika z postanowień przytoczonego przepisu jedynie ostateczna decyzja podatkowa lub też decyzja, której nadany został rygor natychmiastowej wykonalności jest aktem administracyjnym noszącym znamiona wykonalności. Sam fakt prowadzenia wobec skarżącej postępowań w przedmiocie wymierzenia kar z tytułu urządzenia gier na automatach o niskich wygranych nie może stanowić, aż do momentu wydania w tych postępowaniach wykonalnych decyzji administracyjnych argumentu przemawiającego za wstrzymaniem wykonania objętej skargą decyzji, bowiem do tego czasu skarżąca nie będzie w istocie zobligowana do wykonania takich decyzji, co implikuje twierdzenie, że do tego czasu na skarżącej nie będzie spoczywał jakikolwiek obowiązek. W uzasadnieniu swojego wniosku spółka podała, że na moment sporządzenia skargi łączna wysokość orzeczonych wobec niej kar pieniężnych wynosi [...] zł. Skarżąca na poparcie tej okoliczności nie przedstawiła jednak jakichkolwiek dokumentów, wobec czego okoliczność ta jawi się jako gołosłowna. Analizując sytuację majątkową skarżącej należy zauważyć, że z przedłożonego przez spółkę rachunku zysków i strat wynika, iż skarżąca na koniec 2014 r. osiągnęła przychody netto ze sprzedaży w kwocie [...] zł, pozostałe przychody operacyjne wyniosły przy tym [...] zł. Skarżąca poniosła koszty działalności operacyjnej w wysokości [...] zł, pozostałe koszty operacyjne wyniosły [...] zł, a koszty finansowe [...] zł. W ostatecznym rozrachunku zysk netto skarżącej za 2014 r. wyniósł [...] zł. Z przedłożonego przez spółkę bilansu wynika, że na dzień [...] grudnia 2014 r. wartość aktywów wnioskodawczyni wyniosła [...] zł, z czego kwota [...] zł stanowiła sumę wartości należności krótkoterminowych, które to stanowiły aktywa obrotowe. Mając na uwadze sytuację skarżącej wynikającą z dołączonych do skargi dokumentów należy uznać, że wbrew twierdzeniom podnoszonym w skardze odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie będzie łączyć się dla niej z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy w tym miejscu stwierdzić, że kwota wygenerowanego przez skarżącą w 2014 r. zysku, jak też łączna wartość aktywów w tym środków obrotowych wskazuje, że spółka dysponuje majątkiem wystarczającym na wywiązanie się z obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. Powyżej oceny nie zmienia w ocenie Sądu również – gołosłowna w kontekście załączonych do skargi dokumentów – okoliczność obciążenia skarżącej karami pieniężnymi w łącznej kwocie [...] zł wynikającymi z ostatecznych decyzji podatkowych. Z przedłożonych przez wnioskodawczynię dokumentów nie wynika w żaden sposób, aby skarżąca na chwilę obecną miała problemy z bieżącym regulowaniem swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, z czego należy wysnuć wniosek, że spółka zachowała płynność finansową. Podkreślić w tym miejscu również należy, że skarżąca pomimo niskiego kapitału zakładowego w kwocie [...] zł była w stanie prowadzić szeroko zakrojoną działalność gospodarczą, osiągając przychody w łącznej kwocie [...] zł przy kosztach w kwocie [....] zł. Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że przedłożone przez skarżącą dokumenty obrazują jej sytuację majątkową i finansową na dzień [...] grudnia 2014 r., podczas gdy skarga została sporządzona w dniu [...] lutego 2016 r., w kontekście powyższego należy zauważyć, że do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wnioskodawca powinien dołączyć dokumenty, które pozwoliłyby na ocenę jego aktualnej sytuacji majątkowej [por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt II GZ 58/13, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Na marginesie Sąd wskazuje, że każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość, rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.