I SA/Po 585/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie WSA Katarzyna Wolna-Kubicka WSA Katarzyna Nikodem /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2009r. sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w O na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2006r. oddala skargę /-/ K.Nikodem /-/ W.Zygmont /-/ K.Wolna-Kubicka Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] określił spółce "M" kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu i kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiąc [...] r. a także określił kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiąc [...] r. W wyniku kontroli podatkowej przeprowadzonej w spółce "M" w zakresie podatku od towarów i usług za [...] , poszczególne miesiące [...] r. oraz [...] r. stwierdzono zawyżenie podatku naliczonego w [...] r. Organ podatkowy ustalił, że "M" rozpoczęła działalność gospodarczą w zakresie handlu towarami przemysłowymi od [...] r., dokonując rejestracji w zakresie podatku od towarów i usług. Uchwałą nr [...] r. z dnia [...] r., spółka "M" podjęła decyzję o rozpoczęciu pod wynajem budowy przychodni lekarza rodzinnego w S. Pozwolenie na budowę przychodni spółka uzyskała w dniu [...] r. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w O., wydał pozwolenie na użytkowanie przychodni. Wspólnicy Spółki "M" uchwałą z dnia [...] r. Nr [...] powołali niepubliczny zakład opieki zdrowotnej o nazwie "P.", ustanawiając jednocześnie kierownikiem przychodni lek. med. M.F., będącą równocześnie prezesem zarządu spółki "M". W tym samym dniu ([...]) nadano statut przychodni, zgłoszenia rejestracyjnego w Wielkopolskim Urzędzie Wojewódzkim w P., Delegatura w K., Oddział Opieki Społecznej dokonano w dniu [...] r. Działalność w zakresie świadczenia usług zdrowotnych rozpoczęto w [...] r. - co wynika z deklaracji VAT - 7 za [...] r. W okresie objętym kontrolą Spółka dokonywała odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z budową przychodni, jak również z faktur dokumentujących zakup wyposażenia przychodni, sprzętu medycznego oraz wszelkich innych artykułów związanych z funkcjonowaniem przychodni lekarskiej. W [...] r. spółka wykonywała wyłącznie działalność handlową, z której zadeklarowano za miesiące [...] r., sprzedaż netto w łącznej wysokości [...] zł. Powyższa sprzedaż została przez spółkę udokumentowana 22 fakturami VAT, na których jako miejsce sprzedaży została wskazana siedziba spółki - O., ul. [...] . Organ podatkowy uznał prawo podatnika do odliczenia w poszczególnych miesiącach roku [...] podatku naliczonego od nabycia towarów i usług z tytułu prowadzenia inwestycji, przyjmując, że budowa przychodni była prowadzona z zamiarem przeznaczenia nieruchomości pod wynajem, czyli miała być wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanej. Zmiana przeznaczenia wykorzystania nieruchomości nastąpiła w związku z wypowiedzeniem promesy najmu przychodni w dniu [...] r. Organ podatkowy zakwestionował prawo do odliczenia podatku naliczonego w [...] r. w wysokości [...] zł z faktury VAT nr [...] z [...] r. dokumentującej zaliczkę na zakup mebli do przychodni lekarskiej w S., w miesiącu [...] r. organ podatkowy zakwestionował prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości [...] zł - z 9 faktur zakupu wyposażenia, przeznaczonego do nowo wybudowanej przychodni (m.in. elektrokardiograf, leżanka rehabilitacyjna, ciśnieniomierz, mata noworodka - wzrostomierz, waga, tablice tekturowe, środki medyczne) oraz w wysokości [...] zł, z 4 faktury nabycia towarów służących prowadzeniu przychodni (wydawnictwa medyczne, torba pielęgniarska, negatoskop, tekturowe obrazki). Organ podatkowy stwierdził, że urządzenia medyczne i zakupione wyposażenie służyły do uruchomienia przychodni lekarskiej, w ramach której spółka świadczyła usługi w zakresie opieki zdrowotnej, zwolnione od podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 86 ust.1 ustawy 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535, ze zm.)- dalej zwaną ustawa VAT, który stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Skoro zakupione towary służyły wykonywaniu czynności zwolnionej z podatku VAT, podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zdaniem organu Spółka naruszyła również art. 109. ust. 3 ustawy VAT, w świetle którego podatnicy są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej. W odwołaniu strona wniosła o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania. Spółka wskazała, że od [...] r. rozpoczęła faktyczne użytkowanie przychodni. W tym okresie spółka zajmowała się również wykonywaniem działalności opodatkowanej. Przychodnia przed dniem oddania jej do użytkowania była wykorzystywana do działalności opodatkowanej. Po oddaniu przychodni do użytkowania obok działalności zwolnionej spółka wykorzystywała obiekt do prowadzenia działalności opodatkowanej. Spółka została powołana w celu wybudowania przychodni z przeznaczeniem pod wynajem. Jednakże po oddaniu inwestycji do użytkowania, podmiot miał zawrzeć ze spółką "M" umowę najmu, odstąpił od promesy najmu. Najem miał obejmować całą inwestycję wraz z wyposażeniem. Dlatego też w ocenie odwołującej spółki podatnikowi służy prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ nakłady, w związku z którymi dokonano odliczenia podatku naliczonego związane były z czynnościami opodatkowanymi (najem). W związku ze zmianą przeznaczenia nieruchomości podatnik winien, zdaniem strony, dokonać korekty podatku naliczonego w okresie 5 lub 10 lat w zależności od rodzaju środka trwałego na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy VAT. Organ powinien przeprowadzić dowód z zeznań świadków (właścicieli podmiotów, którym podatnik sprzedawał towary podatkowane podatkiem VAT na okoliczność miejsca sprzedaży i miejsca rozmów handlowych. Zdaniem odwołującej spółki Naczelnik Urzędu Skarbowego naruszył art. 86 ust. 1, 91 ust. 8 i ust. 5 ustawy VAT oraz art. 120, art. 121 § 1 , art. 122 oraz art. 180 § 1 , art. 187 § 1 , art. 188, art./. 191 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W jego ocenie decyzja wydana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. W decyzji organ odwoławczy wskazał, że podstawą prawną zakwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego był art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a nie jak twierdzi strona art. 91 ust. 8 i ust. 5 tej ustawy. Organ zauważył, że strona złożyła trzy odwołania o tej samej treści od trzech decyzji w zakresie podatku od towarów i usług wydanych w dniu [...] r. odpowiednio za okresy: [...] r., za poszczególne miesiące od [...] r. i za [...] r., podczas gdy decyzje te zawierają w sobie różne rozstrzygnięcia, oparte na różnych podstawach prawnych. Organ I instancji wyłącznie w decyzji za [...] r. oparł swoje rozstrzygnięcie m.in. na uregulowaniach art. 91 ust. 2, ust. 8 i ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Dlatego zarzuty naruszenia art. 91 ust. 2, ust. 8 i ust. 5 ustawy VAT Dyrektor Izby Skarbowej uznał za nieuzasadnione. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługiwało prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów wyposażenia, były związane ze świadczeniem usług w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej, objętych zwolnieniem od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (załącznik nr 4, poz.9 do tej ustawy). Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części było ustalenie przez podatnika bezpośredniego związku poniesionych zakupów, w takim zakresie, w jakim mogły one służyć sprzedaży opodatkowanej. Zasada wyrażona w art. 86 ust. 1 ustawy VAT wyłącza możliwość odliczenia podatku naliczonego, związanego z nabyciem towarów i usług, mających służyć wyłącznie do świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług. Obwarowanie takie zawarte jest również w art. 176 Dyrektywy 2006/112/WE. Treść w nim zawarta jest analogicznie brzmiąca, jak w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Dlatego też podatek naliczony z tytułu zakupów wyposażenia i innego sprzętu medycznego nie mógł podlegać odliczeniu na podstawie art. 86 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem zakupione towary w rzeczywistości mogły służyć wyłącznie świadczeniu usług ustawowo zwolnionych od podatku od towarów i usług, i które to czynności podatnik podjął w [...] r. Organ odwoławczy za nieuzasadniony uznał zarzut naruszenia art. 210 §1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, stwierdzając, że żadne przepisy prawa procesowego, w szczególności art. 210 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa (określający, jakie elementy powinna zawierać decyzja) nie zawiera reżimu nakazującego powoływanie w sentencji decyzji wszystkich przepisów prawa materialnego i procesowego, będących podstawą rozstrzygnięcia decyzji. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O., z uwagi na naruszenia: 1) prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności: art. 120, art. 121 § 1, art.122, art.180 §1,art. 187 §1,art. 188, art. 191, art. 210 §1 pkt 4 Ordynacji podatkowej 2) prawa materialnego mającego wpływ na wynika sprawy : art. 86 ust 1 art. 91, ust 2, ust 5, ust 7, ust 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 54 poz 535 ze zmianami) oraz art. od 184 do 189 -112 Dyrektywy VAT. Zdaniem skarżącej spółki środki trwałe nabyte w związku z prowadzoną inwestycją przed dniem oddania ich do użytkowania były wykorzystywane do wykonywania działalności opodatkowanej. Spółka osiągnęła pierwszy obrót zwolniony od podatku VAT w przychodni dopiero w [...] r., a oddanie do użytkowania nieruchomości nastąpiło w dniu [...] r. Dopiero w dniu odwołania promesy [...] r. nastąpiła zmiana zamiaru przeznaczenia powstałej inwestycji z działalności opodatkowanej (najem) na działalność zwolnioną z podatku VAT - świadczenie usług w zakresie ochrony zdrowia . Zatem zdaniem skarżącej zmiana zamiaru nastąpiła po oddaniu inwestycji do użytkowania. Spółka podnosi, że budynek przychodni jest również wykorzystywany do prowadzenia działalności opodatkowanej. Dlatego też zgodnie z art. 86 ust 1 ustawy o VAT w momencie ponoszenia wydatków na zakup towarów i usług w celu budowy przychodni przysługiwało podatnikowi prawo do odliczania naliczonego podatku VAT, zarówno w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych jak i urządzeń medycznych, które wraz z nieruchomością miały być wynajmowane. Twierdzenie zatem, że podatnikowi nie służyło prawo do odliczenia VAT z tytułu zakupu wyposażenia przychodni, które nabywane było z przeznaczeniem na wynajem, narusza postanowienia art. 86 ust 1 ustawy \/AT. Zdaniem strony organy powinny przeprowadzić dowód z zeznań świadków - właścicieli podmiotów, którym spółka sprzedawała artykuły przemysłowe (wykonywanie czynności opodatkowanych) - na okoliczność miejsca sprzedaży i miejsca rozmów handlowych oraz z zeznań świadka M.M., która podpisała promesę na najem powstałej inwestycji z wyposażeniem - na okoliczność powadzenie rozmów dotyczących najmu tej inwestycji jeszcze przed odwołaniem promesy, a już po oddaniu środków trwałych do używania. Odmowa przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków z jednoczesnym odmówieniem wiary twierdzeniom podatnika narusza zasadę prawdy obiektywnej. Zgodnie z orzecznictwem ETS i polskich sądów administracyjnych, podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od zaniechanych inwestycji, które miały służyć działalności opodatkowanej. Spółka wykazała, że inwestycja miała służyć działalności opodatkowanej - najem przychodni wraz z wyposażeniem. Zatem tym bardziej, zdaniem skarżącej, podatnikowi służy prawo do zachowania prawa do odliczenia podatku VAT od powstałej inwestycji, nawet jeżeli przez stosunkowo krótki czas po oddaniu do używania podatnik wykorzystywał ją do działalności opodatkowanej ( np. negocjacje z potencjalnym najemcą, który wypowiedział promesę). W takiej sytuacji nie znajduje zastosowania art. 91 ust 8 i ust 5 ustawy o VAT, a jedynie art. 91 ust 2 ustawy o VAT, który zobowiązuje podatnika do dokonania korekty podatku naliczonego w okresie 5 lub 10 lat w zależności od rodzaju środka trwałego. Strona wskazuje na orzeczenie ETS z dnia 21 marca 2000 r. sygn. akt C-110/98, w sprawie Gabalfrisa SL i inni, w którym wyrażono pogląd, że "z zasady neutralności podatku VAT w zakresie obciążenia podatkiem przedsiębiorców wynika, że już pierwszy wydatek inwestycyjny ponoszony w celu oraz z zamiarem rozpoczęcia działalności uznawany jest za działalność gospodarczą. Sprzeczne z tą zasadą jest uznanie, że rozpoczyna się ona dopiero z chwilą wygenerowania opodatkowanych dochodów przez to przedsiębiorstwo. W przeciwnym razie stanowiłoby to o obciążeniu przedsiębiorcy ciężarem podatku VAT w trakcie prowadzonej działalności gospodarczej i prowadziło do arbitralnego rozróżnienia wydatków poniesionych przed faktycznym wykorzystaniem przedsiębiorstwa i wydatków poniesionych w trakcie korzystania." Tak wiec fakt braku uzyskania przychodu opodatkowanego przez spółkę w miesiącu [...] r., a więc po oddaniu inwestycji do użytkowania, czy też zapis na fakturach sprzedażowych, że miejscem sprzedaży jest siedziba spółki w O., nie przesądza o tym, że spółka nie wykorzystywała powstałej inwestycji do działalności opodatkowanej. Skarżąca spółka zarzuca Dyrektorowi Izby Skarbowej naruszenie art. 210 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, z uwagi na niepowołanie w sentencji decyzji pełnej materialno - prawnej podstawy wydania rozstrzygniecie, przepisy te powołano wyłącznie w uzasadnieniu decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wnosi o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej jest dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi oraz trafności ich wykładni. Zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie, w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej zwaną p.p.s.a. Sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może jednak wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenia prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art.134 § 1 i 2 p.p.s.a.) W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organy podatkowe wbrew zarzutom skargi zebrały materiał dowodowy potrzebny do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Dlatego też zarzuty naruszenia art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, 188, 191 Ordynacji podatkowej nie zasługują na uwzględnienie. Z dniem [...] r. spółka "M" rozpoczęła działalność gospodarczą w zakresie handlu towarami przemysłowymi. Organ nie zakwestionował, że w dniu [...] r. M.M. złożyła przyrzeczenie spółce "M" wynajęcia przychodni lekarskiej w S. wraz z niezbędnym wyposażeniem na prowadzenie działalności medycznej, choć w czerwcu 2005 r. spółka nie była właścicielem nieruchomości w S., na której miała być prowadzona inwestycja . Nieruchomość nabyła dopiero [...] r. W dniu [...] r. decyzją nr [...] spółka uzyskała pozwolenie na budowę budynku przychodni lekarskiej. W dniu [...] r. spółka z o.o. podjęła uchwałę nr [...] o rozpoczęciu budowy budynku w S. na nieruchomości stanowiącej własność spółki i przeznaczeniu budynku pod wynajem. Decyzją z dnia [...] r. spółka uzyskała pozwolenie na użytkowanie przychodni lekarskiej. W dniu [...] M.M złożyła "wypowiedzenie promesy z dnia [...] r.". Uchwałą z dnia [...] r. wspólnicy spółki "M" postanowili powołać niepubliczny zakład opieki zdrowotnej o nazwie "P.". W tym samym dniu nadano statut "P.". Należy zgodzić się z organem podatkowym, że przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka M.M. na okoliczność wykazania zamiaru wykorzystania inwestycji - początkowo na wynajem, następnie do prowadzenia działalności zwolnionej z podatku VAT było nieuzasadnione, ponieważ organ nie kwestionował wyjaśnień strony, że do dnia wypowiedzenia promesy najmu zamiarem spółki "M" było przeznaczenie budynku przychodni pod wynajem. Organ przyjął, że od [...] r. budynek został przeznaczony do prowadzenie działalności gospodarczej. Zarzut naruszenia art. 210 §1 pkt 4 Ordynacji podatkowej poprzez niewskazanie w sentencji decyzji wszystkich przepisów prawa na podstawie których orzekały organy podatkowe, mając na uwadze art.. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s., a nie może stanowić podstawy do uchylenia decyzji, ponieważ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ powołał wszystkie przepisy prawa, na podstawie których wydał rozstrzygnięcie. Uzasadnienie decyzji jest jej integralną częścią, mającą na celu wskazanie adresatowi decyzji motywów rozstrzygnięcia sprawy. Dlatego też w ocenie Sądu pominięcie w sentencji decyzji przepisów prawa materialnego i wskazanie podstawy prawnej decyzji w uzasadnieniu, przy poprawności wydanego orzeczenia, nie ma wpływu na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia prawa materialnego. Organ podatkowy nie zakwestionował prawa do odliczenia podatku naliczonego od prowadzonej inwestycji, uznając, że była ona prowadzona w [...] r. z zamiarem przeznaczenia jej pod wynajem. Organ natomiast zakwestionował prawo do umniejszenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur - [...] r. - na zaliczkę na zakup mebli do przychodni, oraz w [...] r. na zakup mebli do przychodni oraz zakup sprzętu medycznego wykorzystywanego bezpośrednio do świadczenia usług medycznych (ciśnieniomierz, mankiety bawełniane, strzykawki, waga elektroniczna inne wskazane w decyzji). Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz 124. Powyższa regulacja przyjmuje konstrukcję, że odliczenie podatku naliczonego jest możliwe w zakresie, w jakim są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Powołany przepis prawa krajowego jest odbiciem art. 17 ust. 2 VI Dyrektywy VAT, który stanowi, że prawo do odliczenia podatku od podatku przypadającego do zapłaty przysługuje wyłącznie w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do celów transakcji opodatkowanych. Podatnik zatem aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego musi wykazać, że nabycie tegoż towaru lub usługi wiązało się bezpośrednio z dokonywaniem czynności opodatkowanej. Jak wynika z akt sprawy spółka wykonywała w [...] r. wyłącznie działalność w zakresie handlu towarami przemysłowymi. Nabycie sprzętu medycznego oraz wyposażenia przychodni nie wiązało się z prowadzoną w [...] r. działalnością handlową. Nabyte towary nie były również wykorzystywane do celów transakcji opodatkowanych wykonywanych w późniejszym okresie prowadzenia działalności gospodarczej, bez wątpienia zakupione towary służył z uwagi na ich przeznaczenie do świadczenia usług w przychodni lekarza rodzinnego. Zatem słusznie organy podatkowe przyjęły, że nabycie mebli oraz sprzętu medycznego do przychodni lekarskiej wiązało się z prowadzoną od lutego 2007 r. działalnością w zakresie ochrony zdrowia, zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT. W związku z powyższym organy podatkowe prawidłowo uznały, że uwzględnienie przez podatników podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towaru wykorzystywanego do czynności zwolnionych z podatku od towaru i usług narusza art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Sąd nie podziela stanowiska strony skarżącej, że skoro nieruchomość wraz z wyposażeniem miała być przedmiotem najmu (czynność opodatkowana), to zasadne jest odliczenie podatku naliczonego od transakcji nabycia towaru w deklaracji za miesiąc [...] r., jako mających związek z czynnościami opodatkowanymi. Strona wskazuje na fakt, że wypowiedzenie promesy najmu nastąpiło dopiero w dniu [...] r., co dowodzi, że zakup towaru nastąpił w związku z czynnościami opodatkowanymi z tytułu najmu. Twierdzenia te nie znajdują oparcia zarówno w przepisach prawa, jak i w materiale dowodowym. Z akt sprawy wynika, że zakupiony w [...] r. towar nigdy nie służył, jak również nie miał służyć czynnościom opodatkowanym. Należy zwrócić uwagę na asortyment towaru zakupionego przez skarżącą spółkę w kontrolowanych miesiącach, w związku z zakupem których spółka odliczała podatek naliczony. Spółka zakupiła m.in. literaturę medyczną ([...] r.), torbę pielęgniarską ([...] r.), mankiety bawełniane ([...] r.), opaski, nożyczki, kompresy gazowe, plastry, watę wełnianą, maseczki, strzykawki ([...] r.), igły, leki ([...] r.). W ocenie Sądu rodzaj towaru świadczy, że strona już w listopadzie 2006 r. miała zamiar rozpocząć działalność polegającą na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia. Trudno bowiem dać wiarę, że spółka dokonuje zakupu ww. towaru, zamierzając wyłącznie wynająć budynek przychodni, w sytuacji kiedy nie doszło do zawarcie umowy najmu, w której określone zostałyby zobowiązania stron umowy. W związku z powyższym na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ K. Nikodem /-/ W. Zygmont /-/ K. Wolna-Kubicka