I SA/Po 60/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "K" sp. z o.o. w L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "K" sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P z dnia [...] nr: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do grudnia 2007 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/Małgorzata Bejgerowska Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga Spółki z o.o. "K" z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do grudnia 2007 r. W uzasadnieniu skargi strona wniosła, w oparciu o przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.), o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi. Argumentując ten wniosek, skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi spowoduje postawienie Spółki w stan upadłości i w konsekwencji doprowadzi do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, bowiem Spółka znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Zlikwidowanie prowadzonej działalności pociągnie za sobą nieodwracalne skutki, gdyż nie będzie możliwe ponowne wejście na rynek w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, bowiem utracony zostanie i tak z trudem zdobyty rynek kontrahentów odbierających stelaże drewniane do mebli tapicerowanych. Ponadto strona skarżąca podniosła, że likwidacja Spółki pociągnie negatywne skutki dla zatrudnionych w niej pracowników, bowiem utracą oni źródło dochodów. Według Spółki, budżet państwa zostanie obciążony wypłatą świadczeń z tytułu zasiłków dla bezrobotnych, a z drugiej strony zostanie pozbawiony wpływów z tytułu podatków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl zasady ukonstytuowanej przez art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza taką możliwość. W następstwie przyjętej przez ustawodawcę w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady dyspozytywności, decyzja strony skarżącej o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie jej ochrony tymczasowej pociąga za sobą obowiązek uzasadnienia przez nią wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia tej ochrony (vide: postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 339/07, publ. LexPolonica nr 2114635). Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do skarżącej. Jej twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188). Skoro skarżąca do wniosku nie dołączyła takich dokumentów, Sąd nie ma obowiązku wyręczania skarżącej w kwestii dokumentowania jej trudnej sytuacji majątkowej. Przedstawione natomiast we wniosku okoliczności są zbyt ogólnikowe, aby mogły skutkować jego uwzględnieniem. Zaniechanie przez stronę wykazania zaistnienia po jej stronie okoliczności z art. 61 § 3 P.p.s.a. uniemożliwia uwzględnienie przedmiotowego wniosku przez Sąd, który w tym zakresie nie działa z urzędu, gdyż takie działanie na obecnym etapie postępowania oznaczałoby w pewnym stopniu konieczność rozpoznania meritum sprawy i dokonanie swoistego przedsądu. Tymczasem badanie legalności przedmiotowej decyzji może nastąpić dopiero we właściwym stadium postępowania sądowoadministracyjnego, kończącego się wydaniem przez Sąd wyroku po zamknięciu rozprawy (art. 133 § 1 in principio). Tym samym w postępowaniu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie poszukuje okoliczności uzasadniających złożony przez stronę w tym zakresie wniosek (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, publ. LEX nr 489786, "Przegląd Orzecznictwa Podatkowego" 2009/2/143). W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych norm oraz art. 61 § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji postanowienia. /-/Małgorzata Bejgerowska