I SA/Po 625/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia zapisu windykacyjnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...] lutego 2015 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na etapie sądowo-administracyjnym, względnie w toku egzekucji w administracji prowadzonej na podstawie upomnienia nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r., bowiem kontynuowanie egzekucji stanowiłoby obecnie dla niego niewspółmiernie znaczny uszczerbek. Skarżący podał, że jest osobą niepełnosprawną i utrzymuje się wyłącznie z niskiej renty. Nie ma oszczędności, ani żadnego majątku nadającego się do zaspokojenia budżetu w przedmiotowej sprawie. Podkreślił, że zaskarżonej decyzji nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności. Nie wyobraża sobie w jaki sposób mógłbym w ciągu 7 dni uregulować kwotę blisko [...] PLN zobowiązania wobec budżetu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powołanych przepisów należy stwierdzić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym należy, że Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu powinien mieć na uwadze interes wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05, niepubl.). W ocenie Sądu mając na uwadze całokształt okoliczności wynikających z akt sprawy, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Sąd jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu nie tylko w oparciu o analizę wniosku strony, ale także o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy (por. postanowienia NSA: z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FZ 417/10; z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 557/10; publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu za uwzględnieniem wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przemawia przede wszystkim trudna sytuacja materialna skarżącego, która znajduje potwierdzenie w aktach. Strona skarżąca do wniosku dołączyła dokumenty potwierdzające jej aktualną sytuację majątkową i zdrowotną. Podkreślenia wymaga, że skarżący jest osobą niepełnosprawną i pobiera okresową rentę z tytułu niezdolności do pracy. Korzysta z rehabilitacji i leczenia, nie ma oszczędności, ani żadnego majątku nadającego się do zaspokojenia w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na marginesie należy podkreślić, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wyłącznie rozstrzygnięciem tymczasowym, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku. Biorąc po uwagę powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.