I SA/Po 633/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie Sędzia WSA Dominik Mączyński (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2015 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie UZASADNIANIE W dniu [...] sierpnia 2014 r. Gmina O. (dalej zwana skarżącą albo wnioskodawczynią ) złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korekty podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych w związku ze zmianą sposobu wykorzystania inwestycji. We wniosku o wydanie interpretacji skarżąca przedstawiła stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe, zgodnie z którym to wnioskodawczyni zrealizowała inwestycje polegające na budowie, przebudowie, rozbudowie, adaptacji lub modernizacji budynków na nieruchomościach oddanych w trwały zarząd samorządowym jednostkom budżetowym bądź wydanych tymże jednostkom bezpłatnie bez podstawy prawnej. W związku z faktem, że nieruchomości były oddane w trwały zarząd lub wydane nieodpłatnie wnioskodawczyni nie odliczała podatku naliczonego. Wnioskodawczyni zaznaczyła ponadto, że po uchyleniu trwałych zarządów skarżąca zawała umowy najmu, dzierżawy lub odpłatne porozumienia na podstawie których wydała odpłatnie nieruchomości, na których były realizowane inwestycje. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zwrócono się do organu z pytaniem czy skarżąca w przypadku wynajęcia wydzierżawienia lub wydania na podstawie odpłatnego porozumienia nieruchomości na rzecz samorządowych jednostek budżetowych, na których były realizowane inwestycje ma prawo lub też będzie miała prawo do dokonania korekty określonej w art. 90a ustawy o VAT. Przedstawiając własne stanowisko w sprawie wnioskodawczyni stwierdziła, że ma ona prawo do korekty określonej w art. 90a ustawy o VAT. Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca wskazała, że zdaniem Ministerstwa Finansów samorządowe jednostki budżetowe posiadają podmiotowość w zakresie podatku od towarów i usług. Skoro tak, to umowa pomiędzy nią a jej jednostkami ma charakter umowy pomiędzy dwoma podatnikami VAT. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe, wskazując jednocześnie, że wnioskodawczyni nie przysługuje i nie będzie przysługiwało prawo do zastosowania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 90a ustawy o VAT i odliczenia odpowiedniej części podatku od poniesionych wydatków inwestycyjnych. Skarżąca nigdy bowiem nie nabyła prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami inwestycyjnymi poniesionymi na przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji nieruchomościami. Skarżąca nie zgadzając się z treścią udzielonej interpretacji, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Odpowiadając na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przystępując do rozpoznania skargi Sąd ustalił, że na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wersja skonsolidowana (Dz. Urz. UE C 326 z dnia 26 października 2012 r.) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 311/12, zawiesił postępowanie i skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: Czy w świetle art. 4 ust. 2 w związku art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana Dz. Urz. UE C 83 z dnia 30 marca 2010 r., s. 13 i nast.) jednostka organizacyjna gminy (lokalnego organu władzy w Polsce) może być uznana za podatnika VAT w sytuacji, gdy wykonuje czynności w charakterze innym niż organ władzy publicznej w rozumieniu art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE z dnia 11 grudnia 2006 r. Nr L 347, s. 1 i nast. ze zm.) pomimo, że nie spełnia warunku samodzielności (niezależności) przewidzianego w art. 9 ust. 1 tej Dyrektywy? Podkreślić należy, że w rozpatrywanej sprawie ocena prawidłowości stanowiska wnioskodawczyni zależy od rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności, czy podatnikiem w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym będzie Gmina O., czy konkretne jednostki budżetowe. Należy zauważyć, że stanowisko organu jak też skarżącej opiera się na podstawowym założeniu, że w przedstawionych przez skarżącą okolicznościach, to jednostki budżetowe są odrębnymi od Gminy podatnikami podatku od towarów i usług. Zatem sądowa kontrola stanowiska organu interpretacyjnego musi dotyczyć także rozstrzygnięcia tej kwestii, co sprawia, że wynik kontroli, zależeć może bezpośrednio od stanowiska TSUE. W tej sytuacji Sąd postanowił zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.