I SA/Po 634/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Spółka Akcyjna [...] we wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących najmu samochodu osobowego, przedstawiła następujący opis zdarzenia przyszłego: Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie sprzedaży samochodów, serwisowania i sprzedaży części zamiennych. Wiele samochodów, które kupują klienci to samochody zamawiane do produkcji i skompletowane pod indywidualne oczekiwania klientów. Zdarzają się przypadki, kiedy z przyczyn niezależnych od spółki (opóźnienia produkcyjne) dostawa samochodu się przedłuża. W niektórych wypadkach, aby zapobiec odstąpieniu klienta od umowy, spółka jest zobligowania do zapewnienia możliwości użytkowania w tym okresie samochodu podobnej klasy na ten okres. W takich sytuacjach spółka chciałaby skorzystać z możliwości wynajmu samochodu z firmy typu rent a car. Z tego tytułu spółka będzie obciążana opłatami za wynajem samochodów. Zdaniem spółki, koszty poniesione przez Spółkę z tytułu opłat za wynajem samochodu będą stanowiły w całości koszt uzyskania przychodu. Minister Finansów działając przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] w interpretacji z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], wydanej na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) – dalej: "O.p.", uznał stanowisko spółki, przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. W wydanej interpretacji indywidualnej stwierdzono, że koszty wynikające z poniesionych przez spółkę opłat za wynajem samochodu osobowego stanowić będą koszt używania samochodów w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) – dalej: "u.p.d.p. i w konsekwencji będą mogły zostać zaliczone do kosztów podatkowych tylko do wysokości tzw. kilometrówki. Po otrzymaniu interpretacji spółka wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszania prawa. W odpowiedzi na wezwanie organ podatkowy uznał, że brak jest podstaw do zmiany interpretacji. W skardze spółka domagała się uchylenia zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie od Ministra Finansów na swoją rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 51 u.p.d.p. [...], poprzez błędną wykładnię tych przepisów przejawiającą się w uznaniu, że nieprawidłowe jest stanowisko spółki zawarte we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę stwierdził, że zarzuty zawarte w skardze, nie zasługują na uwzględnienie. Jednakże po ponownym rozpatrzeniu wniosku, mając na względzie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", uwzględnił zarzuty skargi i w dniu [...] lutego 2014 r. wydał interpretację, nr [...], w której stwierdził, że stanowisko spółki, przedstawione we wniosku - jest prawidłowe. Na rozprawie w dniu [...] lutego 20014 r. sąd zobowiązał Dyrektora Izby Skarbowej o nadesłanie informacji odnośnie tego, czy interpretacja indywidualna wydana w wyniku uwzględnienia skargi jest ostateczna. Organ pismem procesowym z dnia [...] marca 2014 r., oświadczył, że interpretacja z dnia [...] lutego 2014 r. jest ostateczna Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie podlegało umorzeniu. Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi sytuacja, gdy w skutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie taka sytuacja nastąpiła, a zatem postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi złożonej przez podatnika na wskazaną w sentencji decyzję, stało się bezprzedmiotowe. Dlatego sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł , jak w sentencji postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym uwzględnienie wniosku o zwrot skarżącemu kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w wysokości [...] zł, wynagrodzenie doradcy podatkowego w wysokości [...] zł, oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł.