I SA/Po 642/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan Sędziowie as.sąd. WSA Maciej Jaśniewicz /spr./ as.sąd. WSA Katarzyna Nikodem Protokolant st.sekr.sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi B. i L. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. oddala skargę /-/ K. Nikodem /-/ G. Gorzan /-/ M. Jaśniewicz Pismem z dnia 26 września 2006 roku B. i L. B. złożyli w Urzędzie Skarbowym w C. wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r., z którego wynikało, że w zeznaniu podatkowym PIT-. za 2001 r. wykazany został do opodatkowania dochód B. B. w wysokości [...] zł uzyskanych we wrześniu 2001 roku ze sprzedaży na Giełdzie Papierów Wartościowych w W.S.A. [...] akcji zwykłych na okaziciela serii A spółki Bank Polska Kasa Opieki S.A. Zdaniem wnioskodawców przedmiotowy dochód korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 52 pkt. 1 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 19991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.; dalej ustawa) w brzmieniu obowiązującym w 2001 roku. Do wniosku dołączono m.in. dowody potwierdzające zarówno fakt nabycia przedmiotowych akcji jak i ich zbycia, wyciągi Centralnego Domu Maklerskiego PEKAO S.A. oraz umowę nieodpłatnego zbycia akcji pomiędzy Skarbem Państwa reprezentowanym przez Ministra Skarbu Państwa, a B. B., na mocy której nabyła ona [...] akcji zwykłych na okaziciela serii A Spółki Akcyjnej Polska Kasa Opieki SA. Do umowy dołączono oświadczenie, że znana jest jej treść art.38 ust.3 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych stanowiącego, iż akcje nabyte nieodpłatnie przez uprawnionych pracowników nie mogą być przedmiotem obrotu przed upływem dwóch lat od dnia zbycia. W piśmie uzupełniającym wniosek podatnicy powołali się na decyzję Komisji Papierów Wartościowych i Giełd nr [...] z dnia [...] prawomocną uchwałę nr 246 Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia 14 maja 1998 r. w sprawie wyrażenia zgody na wprowadzenie do publicznego obrotu akcji spółki Bank PEKAO S.A. - Grupa Pekao S.A. oraz określenia zakresu danych podlegających obowiązkowi publikacji w związku z wprowadzeniem akcji do publicznego obrotu. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. decyzją z dnia [...]. nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok. W odwołaniu od tej decyzji B. i L. B. wnieśli o uchylenie decyzji w całości powołując się na jednoznaczną interpretację przepisów. W szczególności podkreślono, że zgodnie z treścią art. 52 pkt.1 lit.b) ustawy w okresie od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2003 r. zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych pozostają m.in. dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które zostały dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art.92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Pojęcie "publiczna oferta" nie zostało zdefiniowane z żadnym akcie prawnym, co zdaniem odwołujących jednoznacznie wskazuje, że taka luka prawna winna być interpretowana z korzyścią dla podatnika. W przypadku braku definicji "publiczna oferta" należy temu pojęciu przypisać znaczenie takie, jakie ma w naturalnym języku potocznym. O publicznym charakterze oferty decyduje więc, zgodnie z powszechnym rozumieniem, podanie jej do powszechnej wiadomości, w omawianym przypadku przez Ministra Skarbu Państwa. Z tego względu każdy zakup akcji dopuszczonych do publicznego obrotu i oferowanych na podstawie prospektu emisyjnego spełnia wymóg nabycia na podstawie "publicznej oferty", jeżeli do nabycia dochodzi w ramach oferty opisanej w prospekcie. Skoro B. B. nabyła ona akcje spółki Bank PEKAO S.A. - Grupa Pekao S.A, które zarówno zostały dopuszczone do obrotu publicznego, jak również ich nabycie nastąpiło na podstawie publicznej oferty, to uzyskany dochód z ich zbycia, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy powołanych przepisów. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. na podstawie art. 233 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej Ordynacja podatkowa) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając podniesiono, że w świetle przepisów art. 52 pkt. 1 lit. b) ustawy w brzmieniu obowiązującym w 2001 roku, zwalnia się od podatku dochodowego, w okresie od dnia 1 stycznia 2001 roku do dnia 31 grudnia 2003 roku, dochody "z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art.92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi(...)". Z powołanych przepisów wynika, zdaniem organu odwoławczego, że przedmiotowe zwolnienie uzależnione jest od spełnienia łącznie dwóch warunków tj.: akcje muszą być dopuszczone do publicznego obrotu oraz nabycie tych akcji musi nastąpić na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym poza giełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art.92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi(...). Spełnienie pierwszego warunku nie budzi wątpliwości, bowiem akcje Banku Pekao S.A.-Grupa Pekao S.A zostały dopuszczone do publicznego obrotu na podstawie decyzji Komisji Papierów Wartościowych i Giełd nr [...] z dnia [....]. oraz na podstawie prawomocnej uchwały Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia 14 maja 1998 r. w sprawie wyrażenia zgody na wprowadzenie do publicznego obrotu akcji spółki Bank PEKAO S.A. - Grupa Pekao S.A. oraz określenia zakresu danych podlegających obowiązkowi publikacji w związku z wprowadzeniem akcji do publicznego obrotu. Przedmiotem sporu jest spełnienie drugiego warunku, od którego uzależnione jest zwolnienie uzyskanego ze sprzedanych akcji dochodu, tj. sposobu nabycia akcji. Nie ma mowy o nabyciu akcji na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym poza giełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art.92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi(...). Organ odwoławczy zgodził się z twierdzeniem strony, iż brak jest definicji pojęcia "publiczna oferta" zarówno w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jak również w ustawie - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych (Dz. U. Nr 118, poz. 754, z poźn. zm.; dalej Prawo o publicznym obrocie). W art.4 pkt.8 Prawa o publicznym obrocie ustawodawca określił wyłącznie, co należy rozumieć przez używane w ustawie pojecie "pierwszej oferty publicznej". Przepis ten stanowi, że przez "pierwszą ofertę publiczną" rozumie się proponowanie po raz pierwszy przez wprowadzającego lub subemitenta usługowego, w sposób określony w art.2, nabycia emitowanych w serii papierów wartościowych. W tej sytuacji publiczny charakter oferty trzeba wywieść z brzmienia początkowej części art. 2 ust. 1 Prawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Przepis ten formułuje wprost definicję "publicznego obrotu" papierami wartościowymi, niemniej jednak zawiera i kwestie dotyczące oferty publicznej. Cechami wyróżniającymi publiczny obrót jest proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych w serii papierów wartościowych przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli propozycja skierowana jest do więcej niż 300 osób albo do nie oznaczonego adresata. Ustawodawca jednak pozbawia "charakteru publicznego" udostępnienie akcji, w procesie prywatyzacji przez Skarb Państwa, pracownikom tej spółki (art. 2 ust.1). Stwierdzono, iż B. B. w dniu ... lutego 1999 nabyła nieodpłatnie [...] akcji zwykłych na okaziciela Serii A Spółki Akcyjnej Banku Polska Kasa Opieki SA - Grupa Pekao SA, każda o wartości nominalnej 1 zł. Z § 2 pkt. 2 Umowy nieodpłatnego zbycia akcji z dnia 4 lutego 1999 r. wynika, iż przeniesienie własności akcji nastąpiło nieodpłatnie na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych ( Dz. U. nr 118, poz. 561 z późn. zm. ; dalej ustawa o komercjalizacji). Akcje pracownicze zostały ustawowo przydzielone przez Ministra Skarbu Państwa uprawnionym pracownikom bankowym na podstawie art. 30 i art. 36 ustawy o komercjalizacji, a także przepisu wykonawczego, tj. Rozporządzenia Ministra Skarbu Państwa z dnia 3 kwietnia 1997r. w sprawie szczegółowych zasad podziału uprawnionych pracowników na grupy, ustalania liczby akcji przypadających na każdą z tych grup oraz trybu nabywania akcji przez uprawnionych pracowników (Dz. U. z dnia 9 kwietnia 1997r. Nr 33, poz. 200 ). Podniesiono, że ustawodawca bardzo precyzyjnie określił krąg nabywców akcji prywatyzowanych i komercjalizowanych przedsiębiorstw państwowych. I tak np. z art. 36 ust. 1 ustawy o komercjalizacji wynika, że uprawnionym pracownikom przysługuje prawo do nieodpłatnego nabycia do 15 % akcji objętych przez Skarb Państwa. W par. 6 wspomnianego powyżej rozporządzenia Ministra Skarbu Państwa nakazywano umieszczać imiona i nazwiska oraz okres zatrudnienia w komercjalizowanym przedsiębiorstwie uprawnionych pracowników na listach sporządzonych przez spółkę, które winny być wywieszone w tym samym dniu w siedzibie spółki oraz we wszystkich oddziałach i zakładach w ciągu 14 dni od upływu terminu, o którym mowa w art.38 ust.1 ustawy, stanowiącym, że uprawnieni pracownicy mogą skorzystać z prawa nabycia akcji nieodpłatnie, o ile w ciągu sześciu miesięcy od dnia wpisania spółki do rejestru złożą pisemne oświadczenie o zamiarze nabycia akcji. Nabyte w ten sposób akcje zgodnie z art. 38 ust.3. ustawy o komercjalizacji nie mogły być przedmiotem obrotu przed upływem 2 lat od dnia zbycia przez Skarb Państwa. Wobec tego stwierdzono, iż nabycie akcji przez pracowników banku w procesie jego prywatyzacji, w tym przypadku Banku Pekao SA-Grupa Pekao S.A., a więc przez bardzo precyzyjnie określony krąg nabywców tych akcji, zdaniem organu odwoławczego, nie ma znamion publicznego tj. dotyczącego ogółu ludzi, służący ogółowi, przeznaczony i dostępny dla wszystkich. Akcje pracownicze były akcjami, jak wskazano w treści powyżej, oferowanymi nie do nieoznaczonego adresata, ale dla określonego kręgu uprawnionych pracowników. Skoro B.B. akcje Bank nabyła w "transzy pracowniczej" na podstawie ustawy o komercjalizacji w związku z ich udostępnieniem przez Skarb Państwa, to nie można uznać, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 51 pkt.1 lit b) ustawy. Ponadto organ podatkowy powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej skargę z dnia 7 lutego 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożyli B.i L.B.w której wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie przepisów materialnych art. 52 pkt.1 lit.b) ustawy w okresie, którego dotyczyła sprawa. Uzasadniając podniesiono, że B. B. jako pracownik Banku Pekao S.A.-Grupa Pekao S.A nabyła w dniu -.. lutego 1999 r., a sprzedała w dniu ..września 2001 r. , [...] akcji zwykłych na okaziciela serii A Spółki Akcyjnej Banku Pekao S.A, każda o wartości nominalnej 1 zł. Akcje nabyte zostały w ofercie publicznej , na podstawie art. 52 pkt 1 lit. b - ustawy w brzmieniu w okresie, którego sprawa dotyczy, a więc zgodnie z art.19 ust.1 pkt. 2 ustawy z 12 listopada 2003 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, miała prawo do zwolnienia od podatku. Zwolnienie obejmuje tylko akcje wyemitowane przed 31 grudnia 2003 r. Sprzedaż akcji wyemitowanych później opodatkowana jest jedną stawką 19 procent. Organy skarbowe, zarówno pierwszej instancji i odwoławczy argumentowały w swoich decyzjach , iż nabycie akcji przez pracowników banku w procesie prywatyzacji, nie ma znamion publicznego, tj. dotyczącego ogółu ludzi, służący ogółowi, dostępnych i przeznaczonych dla wszystkich. Jednak akcje spółki mogli kupować pracownicy zatrudnieni we wszystkich oddziałach w kraju, a emisja została przeprowadzona na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Przy ocenie charakteru emisji liczy się jawność oferty i jej dostępność dla osób zainteresowanych. Papier wartościowy nie musi być oferowany każdemu. Rzecz w tym, żeby warunki jego nabycia były jawne. Interpretacje organów skarbowych, gdy emisja akcji została już uznana za publiczną, są sprzeczne z zasadą zaufania do organów państwa. Zaznaczono, iż istniejące interpretacje pojęcia "publiczna oferta" przez Naczelny Sąd Administracyjny dokonywane zostały przy okazji rozpatrywania skarg związanych z opodatkowaniem sprzedaży akcji otrzymywanych przez pracowników przedsiębiorstw prywatyzowanych w trybie ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Brak jest orzecznictwa odnośnie skutków podatkowych nabycia przez pracowników akcji na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Powołanie się organu skarbowego odwoławczego na stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wyczerpuje znamion prawa zawartego w ustawie z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w wyroku z dnia 15 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt III SA/ Wa 3884/06, wydał całkowicie odmienne uzasadnienie wyroku, takie jakie jest zawarte w ustawie zasadniczej, a nie w ciągłym "komentowaniu na niekorzyść podatnika". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie art.134 p.p.s.a. w postępowaniu sądowo – administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius ). Skarga okazała się bezzasadna. Istota sporu sprowadza się do wykładni art.52 pkt.1 lit.b) ustawy, który w 2001 r., w którym to zdaniem skarżących miało dojść do nadpłaty, miał brzmienie : "Zwalnia się od podatku dochodowego w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 przepisów ustawy Prawo o publicznym obrocie". Poza sporem pozostawało, iż nabyte przez B. B. akcje były dopuszczone do publicznego obrotu. Z całą pewnością nie zostały nabyte ani na giełdzie, ani w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, ani też na podstawi wskazanego w cytowanym przepisie zezwolenia. Za słuszne należy uznać zdaniem Sądu stanowisko organów podatkowych, iż nie można przyjąć, aby nabyte nieodpłatnie przez skarżącą w transzy pracowniczej akcje Banku zostały nabyte na podstawie publicznej oferty. Należy zwrócić bowiem szczególną uwagę na ocenę przesłanki odnoszącej się do "publicznego" charakteru oferty. Zarówno w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak też w ustawie - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, ustawodawca nie zawarł definicji pojęcia "oferta publiczna". Nie oznacza to jednak pominięcia treści pojęć określonych (przyjętych) w gałęziach prawa innych niż prawo podatkowe. Pojęcie oferty wynika z systemu prawa cywilnego, z przepisu art. 66 § 1 Kodeksu cywilnego i należy je rozumieć jako stanowczą propozycję zawarcia umowy skierowaną do drugiej strony. Wyjaśnienia wymaga zakres dodatkowego określenia ofert zawarty w ustawie podatkowej, gdyż tylko wcześniejsze nabycie akcji w publicznej ofercie umożliwiało w konsekwencji skorzystanie przez podatnika z przywileju opisanego w art. 52 pkt.1 lit.b ustawy. Oferta nie jest jeszcze obrotem, bo jest zaledwie propozycją zawarcia umowy, to i oferta publiczna nie może być określoną postacią publicznego obrotu. Definicje zawarte w ustawie - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi dotyczą konsekwentnie obrotu i pierwszej oferty publicznej. Trudno obronić pogląd, iż oferta skierowana do skonkretyzowanej grupy osób (większej niż 300 osób) nabiera - tylko ze względu na to - charakteru zasadniczo odmiennego. Pojęcie "publiczny" rozumieć należy jako: dotyczący ogółu ludzi, służący ogółowi, przeznaczony, dostępny dla wszystkich. Arbitralnie określony krąg adresatów nie może być utożsamiony z powszechną, niczym nie limitowaną dostępnością do propozycji oferenta. Przyjąć należy uwzględniając także wnioski płynące z wykładni systemowej i celowościowej, że publiczny charakter oferty oznacza powszechny dostęp do akcji bez względu na liczbę osób, do których jest ona skierowana. Należy wobec tego podkreślić, iż rezultat wykładni językowej w rozpatrywanej sprawie jest wystarczająco jasny. Dodatkowo należy jedynie wskazać trzeba, że przepis art. 52 pkt 1 lit. b ustawy jest tzw. normą celu społecznego. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym utrwalił się pogląd, iż zwolnienia i ulgi podatkowe są odstępstwem od zasady sprawiedliwości podatkowej, powszechności i równości opodatkowania. Są od nich wyjątkiem i dlatego przepisy będące podstawą do korzystania z ulg i odliczeń powinno się interpretować ściśle. Nie można przy tym odmówić racji twierdzeniu, że w rozpoznawanej sprawie wchodziły w grę de facto elementy dodatkowego wynagradzania pracowników Banku. Uprzywilejowanie ich pozycji w porównaniu z pozostałymi podatnikami, w szczególności tych, którzy musieli zapłacić za nie po cenach rynkowych lub tych, którzy w ogóle nie mogli zakupić przedmiotowych akcji nie wymaga obszerniejszego uzasadnienia. Argumenty zatem płynące z wykładni celowościowej potwierdzają wnioski z wykładni językowej i systemowej. Racjonalny ustawodawca wprowadzając po myśli art. 52 pkt.1 lit.b ustawy zwolnienie od powszechnego podatku od osób fizycznych nieprzypadkowo odwołał się do terminu ("oferta publiczna") zawierającego w sobie adekwatne do tej powszechności elementy. Należy także zaznaczyć, że dopuszczenie akcji do publicznego obrotu, czy też brak sprzeciwu Komisji Papierów Wartościowych i Giełd wobec wprowadzenia akcji do obrotu publicznego - nie mogą przesądzać o spełnieniu drugiej z przesłanek art. 52 pkt.1 lit. b ustawy. Stanowisko takie wyrażone zostało także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 2.12.2005 r. w sprawie FSK 2626/04, publ. LEX nr 189767). Wyrok ten zapadł w odniesieniu do stanu faktycznego mającego miejsce po wejściu w życie ustawy o komercjalizacji z 1996 r. Dodatkowo wymaga podkreślenia, że to właśnie w art.38 ust.3 ustawy o komercjalizacji ustawodawca użył następującego sformułowania w odniesieniu do akcji z transzy pracowniczej "Akcje nabyte nieodpłatnie przez uprawnionych pracowników oraz przez rolników lub rybaków nie mogą być przedmiotem obrotu przed upływem dwóch lat od dnia zbycia przez Skarb Państwa pierwszych akcji na zasadach ogólnych". Dodatkowo zatem w odniesieniu do wykładni systemowej zewnętrznej wymaga podkreślenia, iż według prawodawcy akcje przydzielane nieodpłatnie pracownikom odbiegały od zasad ogólnych przydziału akcji, a zatem nie mogły być objęte pojęciem oferty publicznej. Wobec powyższego Sąd nie podziela poglądu prawnego wyrażonego w wyroku z dnia 15 stycznia 2007 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie o sygn. akt III SA/ Wa 3884/06, powołanego przez skarżących w uzasadnieniu skargi. Z tych przyczyn, nie dopatrując się naruszenia procesowego i materialnego prawa podatkowego, orzeczono jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a. /-/ K. Nikodem /-/ G. Gorzan /-/ M. Jaśniewicz