I SA/Po 667/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędzia WSA Dominik Mączyński (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Monika Wiza po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 września 2013 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: zawiesić postępowanie Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w P. uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...], nr [...], i ustalił D. P. zobowiązanie w podatku dochodowym za 2002 r. w kwocie [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił m.in. przepis art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. - dalej w skrócie: "ustawa o PDOF"). Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. w sprawie o sygn. akt SK 18/09, orzekł, że przepis art. 20 ust. 3 ustawy o PDOF w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r. jest niezgodny z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Orzeczenie to zostało ogłoszone w Dzienniku Ustaw z dnia 27 sierpnia 2013 r., poz. 985. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przedmiotem skargi jest decyzja dotycząca ustalenia D. P. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Przepisem prawa materialnego, na podstawie którego Dyrektor Izby Skarbowej P. wydał zaskarżoną decyzję, jest art. 20 ust. 3 ustawy o PDOF. Niezgodność tego przepisu z ustawą zasadniczą stwierdził natomiast Trybunał Konstytucyjny we wskazanym wyżej wyroku z 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09. Należy zwrócić uwagę, że wyrok dotyczy art. 20 ust. 3 ustawy o PDOF w wersji obowiązującej od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie wystąpiła zależność, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. pomimo, że treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r. jest znana, w związku z jego publikacją w Dzienniku Ustaw. Podkreślenia jednak wymaga, że nie jest jeszcze znane uzasadnienie tego wyroku, a bez wątpienia to właśnie w nim Trybunał Konstytucyjny sformułuje wskazania w jakim zakresie postępowanie w przedmiocie dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach jest niezgodne z Konstytucją RP. Rozważania te będą musiały zostać uwzględnione przez Sąd przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.