I SA/Po 677/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2018 postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...] lipca 2017 r. skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie strony skarżącej wykonanie decyzji spowoduje u skarżącego znaczne trudności finansowe mogące mieć wpływ na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą, przez co negatywne skutki odczują pensjonariusze Domu Pomocy Społecznej w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania wykonania aktu lub czynności zostały enumeratywnie wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd administracyjny może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na to, że katalog podstaw do wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zbiorem zamkniętym, powyższych przesłanek nie należy interpretować w sposób rozszerzający. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody jest zwykle utożsamiana z realnym zagrożeniem dla istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) strony postępowania. Chodzi o tego rodzaju szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki mogą mieć charakter skutków zarówno prawnych, jak i faktycznych. Z ugruntowanej w orzecznictwie sądów administracyjnych wykładni art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, uregulowanej w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2013 r., sygn. akt I FZ 370/13 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniać mogą konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, a nie sama wysokość dolegliwości na jaką narażona jest strona. Innymi słowy strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych okoliczności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaniechał uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołanie się na znaczne trudności finansowe mogące mieć wpływ na prowadzoną działalność gospodarczą, nie wypełnia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dokumentów źródłowych, ukazujących jego rzeczywistą sytuację majątkową, co pozwoliłoby na dokonanie oceny, czy istotnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby prowadzić do powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Niewykazanie przez skarżącego, że w okolicznościach sprawy zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a., stanowiło dostateczną podstawę do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.