I SA/Po 692/20
WyrokWSA w Poznaniu2021-02-03
Skład orzekający: Barbara Rennert, Włodzimierz Zygmont, Katarzyna Nikodem
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie o przedłużeniu blokady rachunków bankowych zostało wydane prawidłowo, w sytuacji gdy skarżąca kwestionuje skuteczne doręczenie postanowienia, na które wnosiła zażalenie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia jest prawidłowe. Skoro przesyłka zawierająca postanowienie Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego została doręczona w siedzibie spółki osobie, która odebrała korespondencję, a spółka nie wykazała nieskuteczności tego doręczenia, to termin na wniesienie zażalenia został skutecznie obliczony i upłynął przed jego wniesieniem. Zarzuty dotyczące merytorycznego rozstrzygnięcia o blokadzie rachunków bankowych nie mogły być przedmiotem kontroli sądowej w tej sprawie.Stan faktyczny
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego przedłużył spółce "A" sp. z o.o. termin blokady rachunków bankowych. Pełnomocnik spółki wniósł zażalenie na to postanowienie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wezwał pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa, a następnie postanowieniem stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia, uznając, że zostało ono wniesione po terminie. Spółka wniosła skargę na postanowienie Dyrektora, zarzucając m.in. naruszenie przepisów dotyczących doręczeń. Sąd administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 03 lutego 2021 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o. o. w [...] na postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...]września 2020 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę
Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] postanowieniem z [...] lipca 2020 r., nr [...] , doręczonym [...] lipca 2020 r., przedłużył " A" sp. z o.o. (dalej: "skarżąca") termin blokady rachunków bankowych:
nr[...], nr [...],
nr [...],
nr [...]
na czas oznaczony nie dłuższy niż trzy miesiące, tj. do [...] października 2020 r., do kwoty [...]zł, z uwagi na uzasadnioną obawę, że skarżąca nie wykona istniejącego zobowiązania w VAT, przekraczającego równowartość [...] euro, przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok, w którym zostało wydane wskazane postanowienie.
Pismem z 03 sierpnia 2020 r. pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie domagając się jego uchylenia.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej pismem (wezwaniem) z 17 sierpnia 2020 r. doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 19 sierpnia 2020 wezwał go do złożenia w terminie 3 dni od dnia doręczenia wezwania stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej. Przesyłka została przez pełnomocnika nadana 26 sierpnia 2020 r. i zawierała wymagane , opatrzone datą 17 lipca 2020 r., pełnomocnictwo do występowania w imieniu skarżącej .
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z [...] września 2020 r., nr [...] stwierdził uchybienie terminowi na wniesienie zażalenia od wymienionego na wstępie postanowienia. W ocenie Dyrektora, siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia wynikający z art. 236 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 – dalej: "O.p.") upływał 29 lipca 2020 r. Z uwagi na powyższe złożenie zażalenia 03 sierpnia 2020 r. nastąpiło z uchybieniem terminowi do jego wniesienia.
Pismem z [...] października 2020 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę na powyższe postanowienie Dyrektora z [...] września 2020 r. w którym domagała się o jego uchylenia w całości wraz z poprzedzającym je postanowieniem Naczelnika z [...] lipca 2020 r. a ponadto zasądzenia na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej według norm prawem przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
1) art. 151 i art. 187 § 1 O.p. poprzez uznanie, że postanowienie Naczelnika z [...] lipca 2020 r. zostało doręczone adresatowi, a skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia;
2) art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. polegające na błędnym przyjęciu, w sposób sprzeczny z treścią zgromadzonego materiału dowodowego, że w niniejszej sprawie skarżąca może wykorzystywać działalność banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi lub do czynności zmierzających do wyłudzenia skarbowego;
3) art. 119zw § 1 i art. 119zw § 1 O.p. polegające na przedłużeniu blokady rachunków bankowych których posiadaczem jest skarżąca pomimo tego, że w sprawie brak jest jakichkolwiek podejrzeń co do możliwości wykorzystywania przez nią działalności banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi lub do czynności zmierzających do wyłudzenia skarbowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się bezzasadna.
Rozstrzygnięcie sporu wymagało dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzającego uchybienie przez skarżącą terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. z [...] lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia blokady rachunków bankowych. W ocenie Dyrektora siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał 29 lipca 2020r., w konsekwencji czego złożenie 03 sierpnia 2020 r. zażalenia nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Skarżąca kwestionując legalność zaskarżonego postanowienia podniosła m. in., że nie doszło do skutecznego doręczenia tego postanowienia.
Sąd przyznał w tym sporze rację organowi podatkowemu.
Zgodnie z art. 151 § 1 O.p., osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji lub prokurentowi. Przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 oraz art. 150 i art. 150a stosuje się odpowiednio. W sprawie nie ma sporu co do tego, że przesyłka zawierająca postanowienie Naczelnika W. Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] lipca 2020 r. została doręczona w miejscu wskazanym jako siedziba skarżącej. Nieskuteczność doręczenia jest natomiast wywodzona przez skarżącą z faktu odbioru przesyłki przez M. P.. Odnosząc się do zarzutów sąd w pierwszej kolejności podkreśla, że obowiązkiem osoby prawnej jest takie zorganizowanie odbioru korespondencji, by w jej siedzibie dokonywała odbioru osoba upoważniona. Z kolei w sytuacji gdy pod adresem spółki została odebrana skierowana do niej korespondencja, to na spółce, ciąży obowiązek wykazania, że powyższy dowód doręczenia nie potwierdza tego faktu [tak: wyrok NSA z 25 kwietnia 2017 r., I FSK 1665/15].
Skarżąca kwestionując prawidłowość doręczenia ograniczyła się do stwierdzenia, że doręczenia zostało dokonane do rąk M. P.. Nie przedstawia jednak jakichkolwiek okoliczności pozwalających na przyjęcie, że skierowana do skarżącej korespondencja nie została jej skutecznie doręczona mimo tego, że doręczenie miało bezspornie miejsce pod adresem wskazanym jako siedziba spółki.
Niezależnie od powyższego sąd stwierdza, że doręczyciel (listonosz) nie ma obowiązku legitymowania osoby, której doręcza pismo przeznaczone dla osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności. Wystarczy, że na uprawnienie danej osoby do odbioru korespondencji wskazują okoliczności towarzyszące doręczeniu [tak: wyrok NSA z 26 czerwca 2019 r., II GSK 1599/17]. Ponownie podkreślenia wymaga fakt, że sprawy skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek okoliczności pozwalających na przyjęcie, że skierowana do niej korespondencja nie została jej skutecznie doręczona, np. , że w chwili spornego doręczenia M. P. nie znajdowała się w lokalu wskazanym jako siedziba spółki. Skarżąca nie wyjaśniła nawet z jakiego powodu osoba ta znajdowała się w lokalu wskazanym jako siedziba skarżącej.
W opinii sądu brak jest jakichkolwiek podstaw do zakwestionowania prawidłowości spornego doręczenia.
Zgodnie z art. 228 § 1 O.p., organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia: niedopuszczalność odwołania (pkt 1); uchybienie terminowi do wniesienia odwołania (pkt 2); pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222 (pkt 3). Na podstawie art. 228 § 2 O.p. , postanowienia w sprawach wymienionych w § 1 są ostateczne. Wskazane powyżej przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie w odniesieniu do zażaleń. Zgodnie bowiem z art. 239 O.p., w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Ponadto zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1 O.p. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia: postanowienia stronie. Organ podatkowy uwzględniając przytoczone przepisy prawidłowo stwierdził uchybienie przez skarżącą terminowi do wniesienia zażalenia.
Podsumowując skoro postanowienie Naczelnika z [...] lipca 2020 r. zostało skutecznie doręczone w lokalu siedziby skarżącej 22 lipca 2020 r. to 7 dniowy termin na wniesienie zażalenia mijał 29 lipca 2020 r. W konsekwencji wnosząc zażalenie 03 sierpnia 2020 r. skarżąca uchybiła terminowi na dokonanie tej czynności.
Nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 oraz art. 119zv § 1 i art. 119zw § 1 O.p. bowiem dotyczy postanowienia Naczelnika z [...] lipca 2020 r., gdzie przedmiotem kontroli sądowej jest jedynie postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] września 2020r., nr [...] stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia.
W rezultacie sąd stwierdza , że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej prawidłowo stwierdził uchybienie przez skarżącą terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia blokady rachunków bankowych.
Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło