I SA/Po 698/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Wolna Kubicka (spr.) Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja 2021 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia identyfikatora NIP I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] maja 2020 roku, nr [...] I. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ( [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. decyzją z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] na podstawie art. 8c ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2020 r., poz. 170) uchylił numer identyfikacji podatkowej (NIP) [...] nadany: "A" Spółka z o.o. (dalej jako: "spółka", "skarżąca") z powodu posługiwania się fałszywymi lub fikcyjnymi danymi adresowymi. W uzasadnieniu wskazano, że kontakt z podmiotem pod adresem siedziby i miejsca wykonywania działalności nie jest możliwy. Wiele udokumentowanych prób kontaktu z podatnikiem nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. Został wykreślony z urzędu z rejestru czynnych podatników VAT. Organ podatkowy oceniając zebrany materiał w sprawie stwierdził, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 8c ust. 4 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, obligujące Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. do uchylenia z urzędu, w drodze decyzji Numeru Identyfikacji Podatkowej nadanego podmiotowi w przypadku posługiwania się fałszywymi lub fikcyjnymi danymi adresowymi swojej siedziby i/lub miejsca wykonywania działalności. Spółka pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. wniosła odwołanie, w którym wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji. Wskazała, ze nie została wcześniej poinformowana o wszczęciu postępowania w sprawie uchylenia NIP, nie była bowiem wysyłana jakakolwiek korespondencja w tej sprawie. Nieprawdziwe i niezrozumiałe są, zdaniem spółki, stwierdzenia w zaskarżonej decyzji, że adres siedziby spółki jest fikcyjny albo fałszywy, gdyż adres siedziby spółki jest niezmieniony od lat i nie jest ani fikcyjny ani fałszywy. Ponadto zarzuciła naruszenie podstawowych zasad prawa administracyjnego i podatkowego. Wskazała, że decyzja nie zawiera prawidłowego uzasadnienia, ponieważ nie wskazano jakie były próby kontaktu ze spółką. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej jako: "O.p.") utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu powołał przepisy art. 8c ust. 4, 8d ust. ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatkowej. Organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, że organ I instancji skierował do spółki następujące pisma: - wezwanie z [...] marca 2013 r., nr [...] - do złożenia NIP-2 aktualizacyjnego, w szczególności informacji o rachunkach bankowych podmiotu oraz miejscach wykonywania działalności - pismo nie zostało podjęte w terminie, - wezwanie z [...] marca 2013r., nr [...] - o wyjaśnienie przyczyn nie złożenia deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 r. - pismo nie zostało podjęte w terminie, - wezwanie z [...] czerwca 2013 r. , nr [...] - o wyjaśnienie przyczyn nie złożenia deklaracji VAT-7 za miesiące od stycznia do kwietnia 2013 r. - pismo nie zostało podjęte w terminie, - wezwanie z [...] czerwca 2013 r., nr [...] - do złożenia NIP-2 aktualizacyjnego, w szczególności informacji o rachunkach bankowych podmiotu oraz miejscach wykonywania działalności - pismo nie zostało podjęte w terminie, - wezwanie z [...] lipca 2013 r., nr [...] - o wyjaśnienie przyczyn nie złożenia deklaracji VAT-7 za miesiące od stycznia do maja 2013 r. - pismo zostało doręczone, - wezwanie z [...] sierpnia 2013 r., nr [...] - do złożenia NIP-2 aktualizacyjnego, w szczególności informacji o rachunkach bankowych podmiotu oraz miejscach wykonywania działalności pismo nie zostało podjęte w terminie, - wezwanie z [...] sierpnia 2013 r., nr [...] o wyjaśnienie przyczyn nie złożenia deklaracji VAT-7 za miesiące od stycznia do czerwca 2013r. - pismo nie zostało podjęte w terminie, - wezwanie z [...] października 2013 r., nr [...] - o wyjaśnienie przyczyn nie złożenia deklaracji VAT-7 za miesiące od stycznia do sierpnia 2013 r. - pismo nie zostało podjęte w terminie, - informację z [...] listopada 2013 r., nr [...] o wykreśleniu z urzędu Spółki z rejestru VAT z powodu nie składania deklaracji VAT-7 pomimo udokumentowanych prób skontaktowania się z podmiotem, - wezwanie z [...] października 2016 r., nr [...] - do złożenia deklaracji CIT-8 za lata od 2012-2015 oraz sprawozdań finansowych za te lata, - wezwanie z [...] grudnia 2018r., nr [...] - do złożenia deklaracji CIT-8 za lata od 2012 0 2017 oraz sprawozdań finansowych za te lata, - wezwanie z [...] czerwca 2019 r., nr [...] - do złożenia deklaracji CIT-8 za lata od 2013 - 2017 oraz wyjaśnienia braku sprawozdań finansowych za te lata - pismo nie zostało podjęte w terminie. Organ II instancji wskazał, że ponadto [...] grudnia 2019 r. pracownicy urzędu przeprowadzili wizję lokalną w miejscu zgłoszonym jako adres siedziby/prowadzenia działalności gospodarczej, t.j. ul. [...], K.. Jak wynika z notatki służbowej spisanej na tę okoliczność [...] grudnia 2019 r. r. pod wskazanym adresem mieści się budynek mieszkalny, nie widnieją żadne informacje lub tablice wskazujące o prowadzeniu w tym miejscu działalności. Nikogo też nie zastano w budynku. Organ II instancji podał, że pismem z [...] lipca 2020 r. wezwał spółkę do uzupełnienia materiału dowodowego i przesłanie tytułu prawnego do lokalu, t.j. umowy najmu lub użyczenia części lokalu na działalność spółki. W odpowiedzi spółka wyjaśniła, że nie dysponuje żadną umową, a korzystanie z części lokalu odbywa się na podstawie ustnej umowy użyczenia. Organ wskazał, że umowa użyczenia (która może być zawarta również ustnie) obejmuje nieodpłatne korzystanie z cudzego majątku, co skutkuje powstaniem przychodu u osoby biorącej użyczenie. Powstaje wówczas obowiązek podatkowy, co wynika z art. 14 ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.p oraz z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p. W celu weryfikacji wskazanego przez podmiot adresu siedziby wymagana jest informacja dotycząca warunków najmu lokalu, w której są określone strony umowy oraz warunki wynajmu pomieszczeń, m.in. czas trwania umowy, wartość czynszu. Skutki podatkowe ponosi bowiem spółka. Organ wskazał, ze zgodnie z normą zawartą w art. 5 ust. 3 ustawy o ewidencji zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera: pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby (...), adresy miejsc prowadzenia działalności gospodarczej, adres przechowywania dokumentacji rachunkowej (...). Ponadto definicja siedziby została uregulowana w art. 10 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. UUE.2011.77.1. ze zm.), na użytek stosowania art. 44 i 45 tej dyrektywy: miejscem siedziby podatnika jest miejsce, w którym wykonywane są funkcje naczelnego zarządu przedsiębiorstwa (por. ust. 1). W celu ustalenia miejsca, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się miejsce, w którym zapadają istotne decyzje dotyczące ogólnego zarządzania przedsiębiorstwem, adresem zarejestrowanej siedziby przedsiębiorstwa i miejsce posiedzeń zarządu przedsiębiorstwa. W przypadku gdy te kryteria nie pozwalają z całkowitą pewnością określić miejsca siedziby działalności gospodarczej podatnika, decydującym kryterium jest miejsce, w którym zapadają istotne decyzje dotyczące ogólnego zarządzania przedsiębiorstwem (por. ust. 2). W podobny sposób pojęcie "adres siedziby" zdefiniował również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku C-73/06, wskazując, że jest to miejsce, w którym są wykonywane jej centralne zadania administracyjne. Organ wskazał, że z uwagi na brak kontaktu ze spółką od 2013 do 2019, oraz na podstawie czynności sprawdzających, organ I instancji miał prawo uznać, że spółka nie posiada aktualnego tytułu prawnego do lokalu wskazanego jako adres siedziby spółki w KRS i oznacza to, że dane adresowe spółki są fałszywe, co uzasadniało uchylenie identyfikatora NIP. Organ odnosząc się do zarzutów spółki wskazał, że nie stosuje się art. 165 § 2 i 4 i art. 200 § 1 O.p. Organ dodatkowo wyjaśnił, że po złożeniu dokumentów potwierdzających prowadzenie działalności gospodarczej pod wskazanym przez spółkę adresem ustanie przesłanka uzasadniająca uchylenie identyfikatora NIP i zostanie automatycznie przywrócony. Skarżąca wniosła do tut. skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W skardze zarzuciła organowi II instancji naruszenie: - przepisów postępowania, które miało wpływ na rozstrzygnięcie, t.j. w szczególności: art. 122 O.p. i art. 191 O.p. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wadliwą ocenę materiału dowodowego oraz oparcie się na okolicznościach sprzed wielu lat, a nie na obecnym stanie rzeczy, art. 123 § O.p. poprzez brak zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu i umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, - przepisów prawa materialnego, t.j. art. 8c ust. 4 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podmiotów i płatników, poprzez uchylenie skarżącej identyfikatora NIP, choć nie było ku temu ustawowych przesłanek. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła m.in., że nie została zawiadomiona o tym, że zostanie przeprowadzona wizja wskazanego adresu siedziby spółki i nie wie czy wizja została przeprowadzona w sposób prawidłowy, czy została przeprowadzona pod prawidłowym adresem. Zarzuciła, że organ powołuje się na próby kontaktu, które miały miejsce 7 lat temu. Podniosła, że decyzja organu I instancji nie zawierała prawidłowego uzasadnienia, nie wskazano jakie miały miejsce próby kontaktu ze spółką. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 31 marca 2021 r., wydanego na podstawie art. 15 zzs ze zn. 4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), kontrola dokonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd do uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 ust. 1 p.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z [...] września 2020 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] maja 2020 r., którą uchylono identyfikator NIP skarżącej spółce. Spór w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do tego, czy organ mógł wydać w przedmiotowej sprawie decyzję uchylającą identyfikator NIP. Rację w tym sporze należy przyznać skarżącej. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca naruszają przepisy prawa procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Zgodnie z art. 8c ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2020 r. poz. 170 ze zm., dalej jako: "ustawa o ewidencji") naczelnik urzędu skarbowego uchyla z urzędu, w drodze decyzji NIP, jeżeli podatnik posługuje się fałszywymi lub fikcyjnymi danymi adresowymi swojej siedziby lub miejsca wykonywania działalności gospodarczej. Z chwilą ustania przesłanek uzasadniających uchylenie NIP na skutek zmiany danych adresowych w odpowiednim rejestrze lub ewidencji następuje przywrócenie NIP w CRP KEP. Do przywrócenia NIP stosuje się odpowiednio przepisy art. 8a. Stosownie do art. 8d ust. 1 w zakresie nieuregulowanym w art. 8b i art. 8c do postępowań w sprawie odmowy nadania NIP, unieważnienia lub uchylenia nadanego NIP oraz do innych postępowań z zakresu ewidencji i identyfikacji podatników i płatników stosuje się odpowiednio przepisy działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Art. 8d ust. 2 ustawy o ewidencji stanowi, że w przypadku ustalenia przez organ podatkowy, że dane adresowe siedziby lub miejsca wykonywania działalności gospodarczej podatnika są fałszywe lub fikcyjne, do postępowania w sprawie uchylenia NIP nie stosuje się art. 165 § 2 i 2 i art. 200 § 1 O.p. W zaskarżonej decyzji wskazano, że z akt sprawy wynika, że organ I instancji kierował do spółki pisma, w których wzywał spółkę do nadesłania stosownych dokumentów. Organ II instancji podał daty i numery tych pism i wskazał o jakie dokumenty skarżąca spółka była wzywana. Sąd w tym miejscu zauważa, że organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał jedynie, że wiele udokumentowanych prób kontaktu z podatnikiem nie przyniosło oczekiwanych rezultatów, przy czym nie podał, jakie to były próby kontaktu ze spółką. Ponadto jak wynika z akt sprawy i z decyzji organu II instancji próby kontaktu ze spółką miały miejsce w 2013 r., gdyż w tym czasie wysłano do spółki dziewięć pism, jedno z nich zostało odebrane, ośmiu pism nie podjęto w terminie, natomiast z akt sprawy, jak i z zaskarżonej decyzji nie wynika, czy wezwanie z dnia [...] października 2016 r. nr [...] do złożenia deklaracji CIT-8 za lata od 2012 – 2015 oraz sprawozdań finansowych za te lata [k. [...] akt adm.], wezwanie z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] do złożenia deklaracji CIT-8 za lata 2012 – 2017 oraz sprawozdań za te lata [k. [...] akt adm.] zostały wysłane do skarżącej spółki, gdyż w aktach sprawy brak zwrotek potwierdzenia odbioru, nie wiadomo również czy ww. pism nie podjęto w terminie. Natomiast co do wezwania z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] – do złożenia deklaracji CIT-8 za lata od 2013 – 2017 oraz wyjaśnienia braku sprawozdań finansowych za te lata Sąd zauważa, że jak wynika z akt administracyjnych, przesyłka została zaadresowana do cyt. "Sz. P. A. D." [por. k. nr [...] akt adm.– wezwanie i dopięta koperta z przesyłką]. Sąd na marginesie zauważa, że z pełnego odpisu z KRS wynika, że D. A. nie pełnił już w tym czasie w spółce funkcji członka zarządu ani prokurenta, członkiem zarządu była natomiast E. A.. Ponadto z akt sprawy i z decyzji organu odwoławczego wynika, że organ I instancji w dniu [...] grudnia 2019 r. dokonał wizji lokalnej w miejscu zgłoszonym jako adres siedziby/prowadzenia działalności gospodarczej, t.j. ul. [...], K., z której w dniu [...] grudnia 2020 r. spisano notatkę służbową. Z notatki tej wynika, że nikogo nie zastano w budynku, pod wskazanym adresem mieści się budynek mieszkalny, nie widnieją żadne informacje lub tablice wskazujące o prowadzeniu w tym miejscu działalności. Przechodząc do wskazania powodów, dla których Sąd uchylił decyzję organu II instancji oraz decyzję ja poprzedzającą zauważyć należy, że materiał dowodowy, na którym oparły się organy stwierdzając fikcyjność lub fałszywość danych adresowych spółki i miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (organ I instancji) i fałszywość (organ II instancji) stanowią, jak już wyżej wskazano, ww. pisma Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. (co już wyżej omówiono) oraz notatka pracowników organu I instancji sporządzona w trybie czynności sprawdzających. Wskazać w tym miejscu należy, że z treści art. 272 pkt 5 O.p. wynika, że do weryfikacji danych i dokumentów przedstawionych przez podatników dokonujących rejestracji podatkowej, można zastosować ten tryb. Jednakże należy mieć na uwadze, że stosownie do art. 8d ust. 1 ustawy o ewidencji do postępowań w sprawie uchylenia nadanego NIP stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej. Tak więc w postępowaniu o uchylenie NIP ma zastosowanie pełen reżim postępowania dowodowego, uregulowany w dziale IV Ordynacji podatkowej. W szczególności dotyczy to m.in. przeprowadzenia oględzin, sporządzania protokołów z tych czynności, czy zawiadomienia podatnika o miejscu i terminie przeprowadzenia tych dowodów, przynajmniej na 7 dni przed terminem oraz umożliwienia podatnikowi brania udziału w oględzinach (por. art. 172 § 2 pkt 2 i 3 O.p., art. 190 § 1 i 2 O.p.). Wprawdzie art. 8d ust. 2 ustawy o ewidencji zwalnia organ od zastosowania art. 165 § 2 i 4 O.p. (wszczęcie postępowania postanowieniem doręczanym stronie) i art. 200 § 1 O.p. (wyznaczenie stronie siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji), ale tym bardziej to ograniczenie prawa podatnika do czynnego udziału w sprawie, powinno skutkować dochowaniem przez organ wszystkich gwarancji na etapie przeprowadzania dowodów i kształtowania faktycznej podstawy rozstrzygnięcia. W realiach niniejszej sprawy, przed wydaniem decyzji, organ w 2013 r. kilkakrotnie wzywał spółkę do złożenia dokumentów, jak wynika ze zwrotek potwierdzenia odbioru przesyłki te były zwracane do Urzędu Skarbowego, gdyż nie zostały podjęte, natomiast jedną przesyłkę z dnia [...] lipca 2013 r. adresowaną do skarżącej spółki "A" Sp. z o.o., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru [k. nr [...] wezwanie i załączone do niego potwierdzenie odbioru], doręczono cyt. "żonie E. A.", nie wiadomo czy wezwania z dnia [...] października 2016 r. i z dnia [...] grudnia 2018 r. zostały wysłane i doręczone skarżącej, czy nie zostały podjęte w terminie (nie wynika to ani z akt sprawy – brak zwrotek doręczenia ani z decyzji organu II instancji), ostatnia przesyłka z dnia [...] czerwca 2019 r. była zaadresowana nie do spółki, ale do D. A., który w tym czasie nie pełnił już funkcji prezesa zarządu ani prokurenta (co zostało już wyżej omówione). Wprawdzie pracownicy urzędu skarbowego przeprowadzili w dniu [...] grudnia 2019 r. wizję lokalną i na jej podstawie spisali notatkę służbową z [...] grudnia 2019 r., jednakże w ocenie Sądu pracownicy urzędu skarbowego dokonali nieformalnych oględzin miejsca, które ma stanowić siedzibę spółki i/lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z art. 8d ust. 1 ustawy o ewidencji w zw. z art. 190 § 1 O.p. oględziny powinny odbyć się po umożliwieniu brania w nich udziału przedstawiciela spółki. Zdaniem Sądu przeprowadzenie w prawidłowy sposób zgodnie z przepisami prawa oględzin tylko z zachowaniem standardów działu IV Ordynacji podatkowej, należycie mogłoby wyświetlić stan faktyczny sprawy, konieczny z punktu widzenia zastosowania art. 8c ust. 4 ustawy o ewidencji, a więc uchylenia nadanego NIP. Z tych powodów, w ocenie Sądu organ I instancji niewystarczająco i nieprawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, czym naruszył art. 187 § 1 i art. 191 O.p. w zw. z art. 8d ust. 1 ustawy o ewidencji, na co w ogóle nie zwrócił uwagi organ II instancji. Miało to istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i determinowało uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] maja 2020 r. Wskazania dla dalszego toku postępowania wynikają bezpośrednio z powyższych rozważań Sądu. Zatem organ I instancji powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe w celu ustalenia istotnych okoliczności faktycznych z punktu widzenia przesłanek wymienionych w art. 8c ust. 4 ustawy o ewidencji. Aby ustalić czy podatnik posługuje się fałszywymi lub fikcyjnymi danymi adresowymi swojej siedziby lub miejsca wykonywania działalności gospodarczej organ przeprowadzi (w trybie działu IV Ordynacji podatkowej tj w trybie art. 190 O.p. ) oględziny miejsca wskazanego jako adres siedziby spółki lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, chyba że z uwagi na upływ czasu lub inne okoliczności, ta czynność okaże się bezprzedmiotowa. Ewentualnie, jeżeli uzna je za celowe, przeprowadzi inne dowody np. z zeznań świadków albo z wyjaśnień strony. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł, jak w pkt I. sentencji wyroku. O kosztach orzekł na podstawie art. 205 § 1 powołanej ustawy. Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł.