I SA/Po 781/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za październik 2007 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia odmówić zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. K. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. W petitum skargi wniósł m.in. o zawieszenie postępowania sądowego przed tutejszym Sądem do czasu rozstrzygnięcia sprawy toczącej się przeciwko skarżącemu przed Sądem Rejonowym w P., sygn. akt [...] (zarzut dotyczy właściwego czasu do złożenia wniosku o upadłość - art. 586 Kodeksu spółek handlowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeśli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powyższy przepis reguluje podstawy fakultatywnego zawieszenia postępowania. O zawieszeniu postępowania w tych przypadkach decydują względy celowościowe. Celowość zawieszenia postępowania w sytuacjach uregulowanych w tym przepisie pozostawiona jest ocenie sądu. Podkreślenia także wymaga, że warunkiem zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jest istnienie obiektywnego i bezpośredniego związku pomiędzy rozstrzygnięciem zapadłym w innym postępowaniu, a zaskarżonym rozstrzygnięciem w rozpoznawanym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nadto, godzi się także zauważyć, że w toku prowadzonego postępowania sąd administracyjny dokonuje wyłącznie kontroli zaskarżonego orzeczenia na podstawie kryterium zgodności z prawem, przy czym kontrola ta obejmuje badanie legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia na dzień jego wydania. Zaznaczyć również trzeba, że odpowiedzialność karna ma charakter niezależny względem postępowania podatkowego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt badanej sprawy, w pierwszej kolejności podnieść należy, że wniosek skarżącego o zawieszenie niniejszego postępowania sądowego nie został w ogóle uzasadniony. Skarżący w petitum skargi wyłącznie sformułował żądanie zawieszenia postępowania, jednakże w dalszej części skargi w żaden sposób się do niego nie odniósł. Nie wskazał także na jakim etapie jest aktualnie toczące się przed Sądem Rejonowym w P. postępowanie o sygn. akt [...]. W ocenie Sądu, sygn. akt sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy w P. wskazuje, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że sprawa ta została już rozstrzygnięta. Niezależnie jednak od powyższego, podkreślenia wymaga, że przepis art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), nakłada na organ podatkowy obowiązek prowadzenia postępowania w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wobec wszystkich osób mogących ponosić taką odpowiedzialność. Godzi się także zauważyć, że organy podatkowe mają pełną możliwość przeprowadzenia dowodów i samodzielnego ustalenia stanu faktycznego w celu rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, a sąd administracyjny może samodzielnie dokonać oceny prawidłowości postępowania, w zakresie powyższego ustalenia stanu faktycznego. Pozostaje to również w zgodzie z art. 11 P.p.s.a., stosownie do którego sąd administracyjny jest związany jedynie ustaleniami prawomocnego wyroku skazującego wydanego w postępowaniu karnym. Przepis powyższy nie może być przedmiotem wykładni rozszerzającej, co oznacza, że wyrok uniewinniający nie wiąże sądu (por. wyrok WSA w Warszawie w z dnia 14 września 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1363/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem, w ocenie Sądu, nie ma podstaw do zawieszenia postępowanie w badanej sprawie w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 131 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.