I SA/Po 818/08
WyrokWSA w Poznaniu2008-09-25
Skład orzekający: Gabriela Gorzan, Jerzy Małecki, Katarzyna Nikodem
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy podatnik, który nie złożył w ustawowym terminie pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej podatkiem liniowym, może skutecznie powoływać się na dokonanie takiego wyboru, jeśli twierdzi, że wysłał stosowne oświadczenie listem poleconym, które jednak nie dotarło do organu podatkowego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły, iż skarżący nie dopełnił wymogów prawnych do zastosowania opodatkowania podatkiem liniowym w roku 2006. Brak pisemnego oświadczenia złożonego w ustawowym terminie w aktach organu podatkowego jest decydujący, a twierdzenia o wysłaniu listu poleconego, który zaginął, nie są wystarczające do uwzględnienia wniosku podatnika, zwłaszcza gdy materiał dowodowy nie potwierdza jego zawartości.Stan faktyczny
Skarżący J. S. został decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego określony w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie 43.825,00 zł. Organ I instancji zakwestionował niektóre koszty uzyskania przychodu i sposób rozliczenia dochodu. Skarżący złożył korekty zeznania, które organ uznał za nieprawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając, że skarżący nie udowodnił złożenia w terminie oświadczenia o wyborze opodatkowania podatkiem liniowym. Skarżący w skardze do WSA w Poznaniu domagał się uchylenia decyzji, argumentując, że złożył stosowne oświadczenie listem poleconym, a jego brak w aktach organu nie jest jego winą.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Małecki (spr.) Asesor sądowy WSA Katarzyna Nikodem Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2008 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006r. oddala skargę /-/ K. Nikodem /-/ G. Gorzan /-/ J. Małecki
Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego P. – J. określił J. S. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie 43.825,00 zł. w oparciu o progresywną skalę opodatkowania.
Uzasadniając powyższą decyzję organ I instancji podał, że J. S. złożył w dniu 27.04.2007 r. zeznanie o wysokość osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2006r. na formularzu PIT-36L, wykazując przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej - osiągnięty w spółce cywilnej A w której posiadał 50% udziałów - w kwocie 451.823,00 zł, koszty uzyskania przychodu w wysokości 301.223,75 zł i dochód w wysokość 150.599,25 zł.
Przedmiotem działalności Spółki w 2006r. była sprzedaż hurtowa i detaliczna wyrobów farmaceutycznych, medycznych i ortopedycznych. Miejscem prowadzenia działalności w okresie objętym kontrolą był: P., ul. S. oraz P., ul. G. Dla potrzeb działalności gospodarczej prowadzono podatkową księgę przychodów i rozchodów.
Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, że na podstawie upoważnienia z dnia [...] do przeprowadzenia kontroli podatkowej, wszczął wobec J. S. kontrolę w zakresie rozliczenia z budżetem z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. Przeprowadzona kontrola wykazała, iż J. S. zaksięgował w księdze przychodów i rozchodów w pozycji 16 kwotę 4.135,77 zł, tymczasem z faktury VAT nr [...] z dnia [...] wystawionej przez spółkę C wynikała kwota 3.687,77 zł (netto). Organ podatkowy stwierdził, że różnica w wysokości 448,00 zł nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, przy czym kwota przypadająca na podatnika z uwagi na 50% udziału w spółce cywilnej wyniosła 224,00 zł. Z kolei w pozycji 522 J. S. zaksięgował kwotę 250,00 zł, tymczasem z faktury VAT nr [...] z dnia [...]wystawionej przez firmę B wynikała kwota 300,00 zł (netto). Organ I instancji uznał, że różnica w wysokości 50,00zł stanowi koszt uzyskania przychodu, przy czym kwota przypadająca na podatnika z uwagi na 50% udziału w spółce cywilnej wyniosła 25,00 zł.
Ponadto Naczelnik Urzędu Skarbowego zwiększył koszty uzyskania przychodów - zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ww. ustawy - o kwotę 433,62 zł z tytułu wpłat na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, zmniejszając jednocześnie ww. kwotę od odliczenia od dochodu z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne uznając - zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 pkt 2 lit a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, iż podstawę obliczenia podatku z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.) zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących. W tym przypadku kwota przypadająca na podatnika z uwagi na 50% udziału w spółce cywilnej wyniosła 216,81 zł.
W dniach 02.07.2007 r. i 19.07.2007 r. J. S. złożył korekty zeznania rocznego za 2006 r. na druku PIT-36L. Z uwagi na to, że korekty te nie uwzględniały wszystkich ustaleń kontroli oraz złożone zostały - w ocenie organu podatkowego pierwszej instancji - na nieprawidłowym druku, Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu [...] postanowienie o wszczęciu wobec podatnika postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r.
W wyniku przeprowadzonego postępowania stwierdzono - ponad ustalenia dokonane w trakcie postępowania kontrolnego - że J. S. będąc nieuprawnionym rozliczył dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. Nr 14 poz 176 z 2000r. z późn. zm.) - w sytuacji gdy z ustaleń organu podatkowego wynikało, że J. S. złożył w dniu 20.02.2006r. tylko pismo o wyborze na 2006 rok uproszczonej formy wpłacania zaliczek na zasadach ogólnych, bez obowiązku składania deklaracji miesięcznych, w wysokości ustalonej na podstawie dochodu osiągniętego z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku 2004 r.
Nie godząc się z podjętym rozstrzygnięciem J. S. - reprezentowany przez pełnomocnika P. S. - pismem z dnia 08.01.2008 r. złożył odwołanie od ww. decyzji zarzucając naruszenie:
1) przepisów prawa materialnego, tj. art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez błędną wykładnię,
2) przepisów postępowania, tj. art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez sprzeczność ustaleń organu pierwszej instancji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym oraz brak odniesienia się do "dowodów i argumentów przedstawianych przez stronę".
Zdaniem pełnomocnika skarżącego "sposób obliczenia faktycznie wpłaconych zaliczek (bez uwzględnienia kwoty wolnej od podatku) wskazuje jednoznacznie na dokonanie przez stronę wyboru podatku liniowego, natomiast zachowanie biura rachunkowego (podanie stronie informacji o sposobie wyliczenia zaliczki) uprawdopodabnia, że decyzja nie tylko została przez stronę podjęta, ale także została organowi przez to biuro przekazana". Poza tym skarżący podkreślił, że "fakt braku pewności organu co do tego, czy w przesyłce znajdowało się oświadczenie o wyborze formy opodatkowania, nie pozbawia strony możliwości skutecznego powoływania się na przesłanie takiego oświadczenia."
Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu podatkowego pierwszej instancji.
W ocenie organu II instancji zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie było ustalenie, czy podatnik prawidłowo zastosował opodatkowanie dochodów uzyskiwanych w 2006 r. z tytułu działalności gospodarczej - na zasadach określonych w przepisie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. Nr 14 poz 176 z 2C DOr. z późn. zm.) z uwzględnieniem uproszczonej formy wpłacania zaliczek. Materiał dowodowy zebrany w tej sprawie nie potwierdza według organu odwoławczego, aby zawiadomienie o wyborze formy opodatkowania na 2006r. podatkiem liniowym znalazło się w posiadaniu właściwego organu podatkowego pierwszej instancji w terminie potwierdzającym niesporne uprawnienia odwołującego do skorzystania ze sposobu opodatkowania, którego to zawiadomienie miało dotyczyć.
Organ II instancji podkreślił, że
* zarówno na dowodzie nadania przesyłki, jak i na kopercie, w której wysłano oba zawiadomienia (o wyborze formy opodatkowania na 2006 r. podatkiem liniowym oraz o wyborze na 2006r. uproszczonej formy wpłacania zaliczek na zasadach ogólnych), brak było adnotacji stwierdzającej jakie dokumenty faktycznie zostały wysłane,
* wbrew twierdzeniu podatnika, że "zawiadomienie zostało wysłane do urzędu skarbowego listem poleconym nr 10691 w dniu 20.01.2006 r. wraz z zawiadomieniem dotyczącym wyboru formy opodatkowania podatkiem liniowym innego podatnika J. Z., w aktach podatkowych strony nie ma oświadczenia o wyborze sposobu opodatkowania na 2006 r. podatkiem liniowym, w przeciwieństwie do akt J. Z., gdzie takie zawiadomienie się znajduje,
* wymieniona przesyłka nie została odnotowana w książce nadawczej firmy B - w której pracuje pełnomocnik strony P. S. - gdyż jak ustalono "została zaniesiona bezpośrednio na pocztę przez jednego ze wspólników B. w czasie, kiedy sekretariat był już nieczynny";
* w zeznaniu rocznym o wysokości osiągniętego dochodu w 2006 r. (PIT-36L) w rubryce 26, podatnik wpisał kwotę należnej zaliczki w wysokości 5.327,00 zł wyliczonej zgodnie z przepisem art. 44 ust. 6b pkt 2), tj. na podstawie dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskiwanych w roku podatkowym poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata - w tym przypadku w 2004 r. - przy zastosowaniu skali podatkowej obowiązującej w 2006r. W 2004 podatnik uzyskał dochód w wysokości 30.827,38 zł, a zatem wyliczenia należnej zaliczki należało dokonać wg wzoru: 30.827,38 zł x 19% - 530,08 5.327.00 zł.
* w dniu 20.01.2007 r. (data wpływu 22.01.2007 r.), wpłynęło do Urzędu Skarbowego pismo informujące o wyborze przez J. S. na 2007 r. sposobu opodatkowania podatkiem liniowym - a zatem jeszcze przed rozpoczęciem weryfikacji zeznania rocznego za 2006 r. oraz przed wszczęciem postępowania kontrolnego i podatkowego wobec J. S. Z powyższego, zdaniem organu odwoławczego wynika, że dopiero od 2007 r. w aktach podatnika znajduje się komplet dokumentów potwierdzających fakt wyboru przez niego sposobu opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c ustawy podatkowej.
* w toku postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Skarbowej w P. pismem z dnia 28.02.2008r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wyjaśnienie kwestii wpływu korespondencji nadanej listem poleconym o nr [...]. W odpowiedzi na powyższe organ pierwszoinstancyjny wyjaśnił iż listem tym przesłano zawiadomienie o wyborze sposobu opodatkowania podatkiem liniowym podatnika o nazwisku J. Z., P. ul. D.. Z uwagi na wpływ tego zawiadomienia po ustawowym terminie dla dokonania tej czynności, do zawiadomienia dot. tego podatnika dopięta została koperta. Z dowodów będących w posiadaniu organu podatkowego pierwszej instancji wynika, że firma B zajmowała się obsługą prawną także tego podmiotu.
Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że "w sposób staranny i poprawny merytorycznie wyjaśniono wszystkie aspekty sprawy, pozwalające uznać, że J. S. nie dopełnił wymogów uzasadniających opodatkowanie w roku 2006 jego dochodów w oparciu o przepis art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. Nr 14 poz 176z2000r. z późn. zm.)."
W złożonej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] skardze J. S., wnosząc o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji w części dotyczącej odmowy opodatkowania dochodów strony w roku 2006 podatkiem liniowym, wskazał na naruszenie przepisów art. art. 121 i 187 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa ( t.j. Dz. U. Nr 8 poz 60 z 2005r. z późn. zm.) poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na jego niekorzyść oraz poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy.
Uzasadniając powyższe skarżący podniósł, że zgodnie z przepisem art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ( t. j. Dz. U. Nr 14 poz 176 z 2000r. z późn. zm.) podjął we właściwym terminie decyzję co do sposobu opodatkowania swoich dochodów i powiadomił o niej właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego przesyłając stosowne zawiadomienie listem poleconym. Zawiadomienie to nie znalazło się jednak w aktach komórki urzędu. Skarżący kwestionuje jednak aby taki brak uznać za tożsamy z niewpłynięciem zawiadomienia. Zawartość listu poleconego składała się bowiem z dwóch zawiadomień o wyborze sposobu opodatkowania dotyczących dwóch różnych podatników Urzędu Skarbowego. Kwestią sporną pozostaje jedynie udowodnienie jakie dokumenty znajdowały się w omawianej przesyłce, która dotarła do urzędu. Pełnomocnik skarżącego wskazuje na szereg okoliczności, które jego zdaniem w pełni uprawdopodabniają wywiązanie się z obowiązku zawiadomienia organu podatkowego pierwszej instancji o wyborze sposobu opodatkowania uzyskanych w 2006r. dochodów:
wysokość wpłaconych przez stronę trzech pierwszych zaliczek. Zaliczki te zostały obliczone w sposób nie uwzględniający kwoty wolnej od podatku, a więc w sposób charakterystyczny dla podmiotów korzystających z opodatkowania podatkiem liniowym,
bardzo wysoka dynamika wzrostu obrotów i dochodów w roku poprzedzającym decyzję, wynikająca z pozyskania znacznie większego i lepiej usytuowanego lokalu handlowego. Zdaniem strony, "istotą dowodu jest ukazanie dynamiki sprzedaży, a nie fakt istnienia dużych obrotów. Z dynamiki tej bowiem wynika symulacja dalszych, rosnących obrotów i dochodów, co potwierdzają załączone zestawienia i co uzasadniało wybór opodatkowania podatkiem liniowym,
wysłanie analogicznego zawiadomienia w kolejnym roku,
wpływ pism do organu pierwszej instancji, który "nie wykazał w żadnej mierze, że brak zawiadomienia w dokumentacji właściwej komórki urzędu skarbowego nie mógł być zawiniony przez tenże organ".
Pełnomocnik strony podkreślił, że "nieuwzględnienie przedstawionych okoliczności wskazujących na określone, zgodne z prawem działania strony, a także na zaniechania organu i w konsekwencji uniemożliwianie stronie korzystanie z przysługującego jej prawa, przy braku jednoznacznych okoliczności przeciwnych, nie budzi zaufania do organów podatkowych." Skarżący wskazał również na wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 czerwca 2004r. (III SA 590/2003) w którym Sąd "nie podzielił poglądu, że podatnik nie może powoływać się na okoliczność o wyborze formy opodatkowania za pośrednictwem poczty, gdyż nigdy nie ma pewności, że przesyłka miała taką zawartość, na jaką powołał się podatnik".
Odpowiadając na sformułowane zarzuty Dyrektor Izby Skarbowej w P. podtrzymał w pełni argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i podkreślił, że "zawiadomienie dot. wyboru sposobu opodatkowania dochodów J. S. do organu podatkowego pierwszej instancji nie wpłynęło, w przeciwieństwie do zawiadomienia dot. innego podatnika – J. Z.. Zawiadomienie takie wraz z kopertą znajdowało się w aktach podatkowych tej osoby. Wyjaśnienie okoliczności dotyczących obiegu korespondencji w Urzędzie w zakresie w jakim domaga się tego skarżący byłoby uzasadnione w sytuacji jej zaginięcia przy jednoczesnym posiadaniu przez stronę dowodu jej nadania. Taka sytuacja w niniejszej sprawie jednak nie występuje. Według organu odwoławczego "za nieracjonalne należałoby uznać takie działanie organu podatkowego, który nie kwestionując przesłania przez B listu poleconego o numerze [...], część jego zawartości przekazuje właściwej komórce merytorycznej., część zaś w sposób przypadkowy lub celowy , gubi."
Mając na uwadze całokształt zgromadzonego w tej sprawie materiału dowodowego, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P., po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) – Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji podatkowej tylko pod względem zgodności z prawem powszechnie obowiązującym. Ocenie podlega zatem legalność aktów administracyjnych zarówno z uwagi na brzmienie przepisów materialnego, jak i formalnego prawa podatkowego. Kontrola sądów administracyjnych ograniczona jest zatem do zbadania tego, czy organy podatkowe nie naruszyły przy wydaniu konkretnej decyzji prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena legalności decyzji jest dokonywana przez Sąd według stanu prawnego z dnia powstania zobowiązania podatkowego i na podstawie akt administracyjnych istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Sąd administracyjny nie jest też kolejną instancją merytoryczną rozstrzygającą o prawach i obowiązkach podatnika, ale ma tylko i wyłącznie uprawnienia kasacyjne wobec naruszających prawo decyzji podatkowych.
W postępowaniu przed sądami administracyjnymi pierwszej instancji obowiązuje zasada oficjalności, mająca tetyczne umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z zasady oficjalności wynika, iż sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa przez organy administracji podatkowej, ale związanych tylko i wyłącznie określeniem J. S. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w oparciu o skalę progresywną. W trakcie orzekania Sąd winien mieć również na uwadze tzw. zasadę reformationis in peius ( nie pogarszania sytuacji prawnej) strony skarżącej.
Zasadniczym przedmiotem sporu między stronami jest to, czy skarżący J. S. prawidłowo zastosował opodatkowanie dochodów uzyskiwanych w 2006 r. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej na zasadach określonych w przepisie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity z dnia 31 stycznia 2000 r., Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.).
Sąd rozstrzygając powyższy spór między stronami zwraca przede wszystkim uwagę na to, iż z woli ustawodawcy zastosowanie podatku proporcjonalnego przez osoby fizyczne prowadzące działalność samodzielnie lub w formie spółki nieposiadającej osobowości prawnej jest kwestią pozostawioną do wyboru podatnikowi. Zasadą prawną wynikającą jednakże z art. 9a ustawy podatkowej jest to, iż dochody osiągane przez podatników ze źródła, o których mowa w art. 10 ust.l pkt.3 ustawy ( pozarolniczą działalność gospodarcza ) są opodatkowane co do zasady na warunkach określonych w art. 27 ustawy ( art. wg. Skali progresywnej ), chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie do nich form opodatkowania przewidzianych w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) albo dokonają wyboru skorzystania z liniowej formy opodatkowania swych dochodów przestrzegając warunków i ograniczeń przedmiotowych wynikających z art. 9a ust.2 i ust.3 ustawy podatkowej.
W celu skorzystania z liniowej formy z budżetem państwa podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą mają bezwzględny obowiązek złożenia właściwemu miejscowi naczelnikowi urzędu skarbowego w zawitym terminie do dnia 20 stycznia danego roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze liniowego sposobu wyboru opodatkowania ich dochodów. Jeśli podatnik rozpoczyna działalność w trakcie roku podatkowego, takie oświadczenie należy złożyć najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. W art. 9a ust.4 ustawy podatkowej ustawodawca ustanowił ponadto zasadę prawną, że wybór sposobu opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy jest wiążący również i na następne lata , chyba że podatnik , w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania lub złoży w tym terminie pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Powyższe rozwiązanie oznacza, iż raz dokonany wybór opodatkowania w tzw. formie podatku proporcjonalnego w formie oświadczenia jest wiążący i w następnych latach podatkowych, czyni zbędnym składanie każdego roku podatkowego takowych oświadczeń o wyborze formy opodatkowania.
W niniejszej sprawie wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organy podatkowe w uzasadnieniach swych decyzji przekonywująco wykazały, iż skarżący J. S. , działający za pośrednictwem obsługującego go B. z P. nie złożył do dnia 2o stycznia 2006 roku wymaganego ustawą podatkową oświadczenia o wyborze opodatkowania w tymże roku podatkowym w formie podatku liniowego.
O tym, iż wysłany przez B w dniu 20 stycznia 2006 r. list polecony o nr [...] do Urzędu Skarbowego zawierał tylko i wyłącznie zawiadomienie o wyborze formy opodatkowania podatkiem liniowym innego obsługiwanego przez B podatnika – J. Z., a nie oświadczenie również i skarżącego świadczą zdaniem Sądu art. następujące fakty:
* Zarówno na dowodzie nadania przesyłki poleconej nr [...], jak i na kopercie tej przesyłki brak jakiejkolwiek adnotacji o jej zawartości;
* Tylko i wyłącznie w aktach podatkowych J. Z. znajduje się oświadczenie o wyborze formy opodatkowania wraz z kopertą listu poleconego nr [...], brakuje na tejże kopercie jakiejkolwiek adnotacji podatnika czy organu podatkowego, iżby w niej znajdowały się jeszcze inne dokumenty dotyczące innego podatnika tj. J. S.:
* Fakt wysłania do Naczelnika Urzędu Skarbowego oświadczenia co do wyboru formy opodatkowania przez J. S. na rok 2006 nie został odnotowany w książce nadawczej B w P.;
* J. S. opłacał w 2006 roku zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na zasadach ogólnych;
* Trudno przyjąć, by wyspecjalizowane B w P. sprawujące obsługę podatnika nie znało obowiązującego prawa podatkowego, a w szczególności treści art.9a ust.4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych składając niepotrzebnie i bez jakiegokolwiek obowiązku prawnego oraz konsekwencji prawnych w dniu 20 stycznia 2007 r. pismo informujące naczelnika urzędu skarbowego o wyborze przez J. S. na 2007 r. sposobu opodatkowania podatkiem liniowym, skoro jak twierdzi- takowe oświadczenie wysłało już listem poleconym nr [...] w dniu 20 stycznia 2006 r. To oświadczenie o wyborze podatku liniowego przez podatnika na 2007 r. wpłynęło do organu podatkowego przed rozpoczęciem weryfikacji zeznania podatkowego skarżącego za 2006 rok oraz przed wszczęciem postępowania kontrolno-podatkowego dotyczącego opodatkowania dochodów skarżącego za 2006 rok.
• Zalecone w postępowaniu odwoławczym dodatkowe czynności procesowe mające na celu wyjaśnienie zawartości listu poleconego o nr [...]również nie potwierdziły, iżby w tej przesyłce znajdowało się oświadczenie J. S. o wyborze formy podatku liniowego przy opodatkowaniu dochodów za 2006 r.
Organy podatkowe obu instancji – zdaniem Składu Orzekającego – w sposób staranny, w obszernych uzasadnieniach przekonująco i w sposób zgodny zarówno z materialnym prawem podatkowym oraz formalnym prawem podatkowym wyjaśniły, iż J. S.nie dopełnił wymaganych prawem warunków uzasadniających opodatkowanie osiąganych przez niego w 2006 roku dochodów z pozarolniczej działalności podatkiem dochodowym od osób fizycznych w oparciu o przepis art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/K. Nikodem /-/G. Gorzan /-/J. Małecki
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło