I SA/Po 878/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu [...] sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2017r. nr [...] w przedmiocie podatek od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] maja 2017r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] lutego 2017r. ustalającą M. K. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...]zł. Skargę na powyższą decyzję M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – za pośrednictwem organu I instancji – w dniu [...] lipca 2017 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.– dalej jako p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w myśl z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej, który wydał zaskarżoną decyzję oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje wówczas data przekazania skargi przez sąd lub organ właściwemu organowi administracji publicznej (zob. postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10, LEX nr 742361). Wprawdzie żaden z przepisów ustawy – p.p.s.a. wprost nie przewiduje obowiązku przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, to jednak takie działanie jest podejmowane celem nadanie jej właściwego biegu. Nie oznacza to jednak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy. W niniejszej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone stronie dnia [...] czerwca 2017 r., a zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję upłynął wraz z dniem [...] lipca 2017 r. Tymczasem przesyłka zawierająca skargę została nadana wprawdzie w terminie, tj. [...] lipca 2017r., jednak skarżący wysłał ją bezpośrednio do organu I instancji –Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] zamiast, zgodnie z zawartym w zaskarżonej decyzji pouczeniem – do Dyrektor Izby Skarbowej. Wpływ skargi do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] nastąpił w dniu – [...] lipca 2017 r., który to organ przekazał ją do Dyrektor Izby Skarbowej dnia [...] lipca 2017 r. Oznacza to, że przekazanie skargi do organu właściwego dokonane w dniu [...] lipca 2017 r. nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, że termin 30-dniowy przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym i Sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. W zaistniałej sytuacji, skoro przekroczenie terminu nastąpiło wskutek nieprawidłowo dokonanej czynności związanej z wysłaniem skargi do organu I instancji zamiast do organu odwoławczego, to Sąd miał obowiązek uwzględnić z urzędu jego upływ i z tej przyczyny odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.