I SA/Po 879/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2008 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...] lipca 2013 r. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2008 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł m.in., że od pięciu lat nie może znaleźć stałej pracy. Ma długi przekraczające jego przychody i całkowitą wartość posiadanego majątku. Nie posiada żadnych oszczędności, cennych przedmiotów, ani wierzytelności. Wszystko co zarabia po odłożeniu kwoty na przeżycie przeznacza na spłatę długów i alimenty. Egzekucja kwot wynikających z decyzji pozbawi go środków do życia oraz możliwości opłacania zasądzonej kwoty alimentów (k. 34 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą określoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja czy postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. W świetle ugruntowanego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonego m.in. w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/04, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (rozumiane także jako przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech – tak NSA w postanowieniach: z dnia 26 kwietnia 2013 r., II OZ 322/13, LEX nr 1320757 i z dnia 29 maja 2013 r., II OZ 412/13, LEX nr 1319092). Należy podkreślić, że Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r. o sygn. akt II Oz 750/05, niepubl., WSA w Poznaniu w postanowieniu z dnia 22 sierpnia 2013 r., o sygn. akt I SA/Po 762/13, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt sprawy wynika, że na skarżącym ciąży obowiązek alimentacyjny, przy czym, jak oświadczył, ma z tego tytułu zaległości na kwotę w wysokości ok. [...] zł. Z udzielonych przez skarżącego informacji wynika również, że posiada zaległości, które powstały w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą na kwotę ok. [...] mln zł. Wnioskodawca posiada udziały w kamienicy w [...], przy czym nieruchomość ta została zajęta w postępowaniu egzekucyjnym. Wnioskodawca posiada również samochód osobowy, przy czym pojazd ten podlega zastawowi sądowemu i znajduje się u zastawnika. Skarżący oświadczył, że uzyskuje miesięczne dochody z pracy dorywczej w Niemczech w wysokości ok. [...] euro, [...] zł z tytułu wynagrodzenia za pracę. Ponadto uzyskuje dochody w wysokości od [...] do [...] zł z tytułu najmu lokali, jednakże wierzytelności z tytułu najmu podlegają zajęciu komorniczemu. Skarżący podał, że korzysta z pomocy rodziny i znajomych, gdyż sam nie byłby w stanie ponosić kosztów utrzymania. W aktach sprawy znajdują się kserokopie: zawiadomień o wszczęciu egzekucji świadczeń i należności alimentacyjnych, zawiadomień o wszczęciu egzekucji, zawiadomień o wszczęciu egzekucji z nieruchomości i wezwania do zapłaty długu, obwieszczenia o opisie i oszacowaniu nieruchomości, zawiadomienia o oględzinach nieruchomości, kserokopie zeznań rocznych podatkowych za 2011 i 2012 r., umowy o pracę z dnia [...] sierpnia 2012 r., nakazów zapłaty w postępowaniu upominawczym, zawiadomień o zajęciu wynagrodzenia za pracę oraz wierzytelności zasiłku chorobowego, zawiadomień o wszczęciu egzekucji, zawiadomień o zajęciu wierzytelności z tytułu wynajmu lokali, zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z tytułu nadpłaty podatku dochodowego za 2010 r., podatku VAT, obwieszczenia o licytacji nieruchomości z dnia [...] sierpnia 2013 r., wezwania do dokonywania potrąceń, pisma Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym [...] w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. informującego w jakiej wysokości wpłynęły na rachunek bankowy komornika środki pieniężne w trakcie postępowania egzekucyjnego (k. 79 – 156 akt sądowych). W ocenie Sądu skarżący w sposób wystarczający wykazał, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie mu ochrony tymczasowej. Biorąc powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., postanowił jak sentencji.