I SA/Po 885/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] na rzecz skarżącego kwotę 597 ,- zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] decyzją z [...] marca 2019 r., nr [...], określił M. S. (dalej: "skarżący") zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do lipca 2013 r. w łącznej kwocie [...]zł. Od powyższej decyzji skarżący [...] kwietnia 2019 r. wniósł odwołanie. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] postanowieniem z [...] czerwca 2019 r., nr [...], na podstawie art. 216 § 1 i art. 239b § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm. – dalej: "O.p."), nadał rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji. W motywach wskazał , że skarżący jest właścicielem, współwłaścicielem oraz użytkownikiem wieczystym 27 nieruchomości - w przeważającej większości gruntów ornych, a także innych gruntów rolnych, nieruchomości zabudowanych i niezabudowanych. W związku z podejrzeniem popełnienia przez podatnika przestępstwa skarbowego Prokuratura Regionalna we [...] w dniu [...] października 2014 r. wszczęła postępowanie przygotowawcze w sprawie o przestępstwo skarbowe (sygn. [...]). Organ pierwszej instancji ustalił, że w okresie od wszczęcia postępowania przygotowawczego skarżący nabywał nieruchomości (o łącznej kwocie [...]zł) i dokonał zbycia mienia o bardzo dużej wartości ([...] zł) - w dniu [...] listopada 2018 r. przekazał w darowiźnie synowi M. S. majątek o wartości ([...] zł), w tym zabudowaną nieruchomość rolną w [...]. W ocenie organu , skoro darowizna nastąpiła na etapie postępowania to istnieje prawdopodobieństwo, że skarżący wyzbył się swej nieruchomości celem uniknięcia ewentualnej egzekucji. W związku z tym organ uznał, że w sprawie spełniła się przesłanka z art. 239 § 1 pkt 3 O.p. uzasadniająca nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. Organ pierwszej instancji podkreślił, że z decyzji, której nadał rygor natychmiastowej wykonalności wynika, że skarżący świadomie uczestniczył w zorganizowanym łańcuchu pozornych transakcji obrotu paliwem, posługiwał się nierzetelnymi fakturami, a działania te miały służyć skarżącemu i osobom z nim współpracującym w uzyskaniu korzyści majątkowych polegających na unikaniu odprowadzania do budżetu państwa należności publicznoprawnych. Zdaniem organu, unikanie opodatkowania w ramach działalności gospodarczej poprzez tworzenie mechanizmów przestępczych może uprawdopodobniać fakt, że podatnik będzie uchylał się od dobrowolnego wykonania zobowiązań w podatku od towarów i usług określonych decyzją Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] marca 2019 r. Jednocześnie wskazał, że Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] decyzją z [...] maja 2019 r., nr [...], [...], [...], określił skarżącemu kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące: od sierpnia 2013 r. do marca 2014 r. w łącznej wysokości [...] zł. Kwota zaległości powstała w wyniku określenia tych zobowiązań wynosi łącznie [...] zł. Ponadto organ pierwszej instancji zaznaczył, że zarzuty świadomego uczestnictwa skarżącego w oszustwie podatkowym zostały potwierdzone również w wydanym przez Prokuratora Prokuratury Regionalnej we [...] postanowieniu z [...] maja 2018 r. o przedstawieniu skarżącemu zarzutów. Prokuratura Regionalna we [...] postanowieniem z [...] maja 2018 r., sygn. akt [...], zabezpieczyła część majątku podatnika poprzez dokonanie wpisu w księdze wieczystej zakazu zbywania i obciążania nieruchomości. Organ pierwszej instancji odnosząc się do sytuacji finansowej skarżącego, stwierdził, że zebrany materiał dowodowy (zestawienie dochodów podatnika za lata: 2013-2018, wydruk z aplikacji CZM w zakresie dokonywanych czynności cywilnoprawnych) nie wskazuje , że skarżący znajduje się w złej kondycji finansowej, więc brak podstaw do założenia, że nie będzie dysponował środkami na uregulowanie jednorazowe bądź w ratach, określonych decyzją zobowiązań podatkowych. Wobec podatnika nie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności. Organ pierwszej instancji stwierdził także, że nie będzie dokonywał szczegółowej analizy sytuacji finansowej podatnika, gdyż w ocenie organu, nie brak majątku, czy dochodów może spowodować nieuregulowanie zobowiązań podatkowych, lecz odmienne stanowisko strony w przedmiocie sporu oraz wieloletnie unikanie opodatkowania poprzez tworzenie mechanizmów przestępczych. W konkluzji organ uznał, że sytuacja majątkowa podatnika jest dobra. W zażaleniu z [...] czerwca 2019 r. skarżący wniósł o uchylenie powyższego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], zarzucając mu wydanie postanowienia przy braku spełnienia przesłanek określonych w art. 239b O.p. W uzasadnieniu podniósł, że organ nie dopełnił obowiązku udowodnienia, że w sprawie doszło do czynności polegającej na zbyciu majątku znacznej wartości oraz bezzasadnie przyjął, że zobowiązanie wynikające z decyzji nieostatecznej nie zostanie wykonane. Dyrektor Izby Skarbowej w [...] postanowieniem z [...] sierpnia 2019 r., nr [...], utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu stwierdził, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał na Naczelnikowi Urzędu Skarbowego [...] na wydanie postanowienia w trybie art. 239b O.p. Podkreślił, że ustalenia organu pierwszej instancji potwierdzają ziszczenie się w sprawie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 3 O.p., a także ryzyko związane z możliwością niewykonania wskazanego w nieostatecznej decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] decyzją z [...] marca 2019 r. zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do lipca 2013 r. w łącznej kwocie [...]zł. W tym kontekście Dyrektor podniósł, że z decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności wynika, że skarżący prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...] brał udział w zorganizowanym łańcuchu pozornych transakcji obrotu paliwem, był świadomym uczestnikiem przestępstwa podatkowego w zakresie handlu paliwami, posługiwał się nierzetelnymi fakturami zakupu dla uzyskania korzyści majątkowych polegających na unikaniu płacenia podatku od towarów i usług. Ponadto zarzuty świadomego uczestnictwa podatnika w oszustwie podatkowym zostały potwierdzone w wydanym przez Prokuratora Prokuratury Regionalnej we [...] postanowieniu z [...] maja 2018 r. o przedstawieniu zarzutów. Odnosząc się do zarzutów zażalenia Dyrektor stwierdził, że zadaniem organu podatkowego w postępowaniu o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności jest jedynie uprawdopodobnienie faktu niewykonania zobowiązania wynikającego z decyzji, której nadano rygor. Zebrany w sprawie materiał przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego oraz Prokuraturę Regionalną we [...] przyczynił się do umocnienia przekonania organu o możliwym przyszłym uchylaniu się od uregulowania zobowiązań wynikających z wydanej decyzji. Równocześnie organ odwoławczy zaznaczył, że rygor natychmiastowej wykonalności ma zastosowanie do decyzji nieprawomocnych. W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że unikanie opodatkowania w ramach prowadzonej działalności poprzez tworzenie mechanizmów przestępczych może uprawdopodobniać fakt, iż podatnik będzie uchylał się od dobrowolnego wykonania zobowiązań w podatku od towarów i usług określonych decyzją Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] marca 2019 r. Podkreślił, że powołane przez organ pierwszej instancji okoliczności (zbycie majątku znacznej wartości, unikanie opodatkowania poprzez udział w mechanizmach przestępczych, określenie kolejnych zobowiązań podatkowych opiewających na milionowe kwoty oraz kwota zadłużenia w VAT) zdaniem organu odwoławczego budziły uzasadnioną obawę, że zobowiązania wynikające z decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] marca 2019 r. nie zostaną wykonane. Wobec tego Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] zasadnie wskazał istnienie przesłanki, o której mowa w art. 239b § 1 pkt 3 oraz warunku określonego art. 239b § 2 O.p. Odnosząc się do wywodu skarżącego w kwestii załączonej do zażalenia kserokopii wniosku o zabezpieczenie wykonania nieostatecznej decyzji z [...] marca 2019 r. na części nieruchomości o wartości znacznie przewyższającej zobowiązanie podatkowe określone w tej decyzji, na wypadek gdyby w wyniku zażalenia postanowienie nie zostało uchylone, Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że zarówno złożenie tego wniosku, jak i sposób jego rozpatrzenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, w której to sprawie ocenie organu podlega wyłącznie kwestia wystąpienia przesłanek z art. 239b § 1 i § 2 O.p. W skardze z [...] października 2019 r. skarżący, reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł o uchylenie powyższego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w [...] i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie: 1) art. 239b § 1 oraz art. 239b § 2 O.p. poprzez niewykazanie wystąpienia przesłanek nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności oraz brak uprawdopodobnienia okoliczności niewykonania zobowiązania wynikającego z decyzji, 2) art. 191 oraz art. 187 § 1 w zw. z art. 122 O.p. poprzez uznanie, że przy wydaniu postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] nie doszło do wadliwej oceny zebranego materiału dowodowego oraz wydania tego postanowienia w oparciu o niepełny materiał dowodowy. W uzasadnieniu skarżący zarzucił organom brak ustalenia wartości posiadanego przez niego majątku, co nie pozwala na ustalenie, czy wypełniona została przesłanka zbywania mienia znacznej wartości. Wskazał, że Prokuratura Regionalna we [...] pomimo prowadzenia od 5 lat postępowania o przestępstwo skarbowe nie zebrała wystarczającego materiału dowodowego, aby wnieść akt oskarżenia - poprzestała jedynie na postawieniu zarzutów. Skarżący zarzucił także, że Dyrektor ignoruje postępowanie skarżącego wprost wskazujące na aktywne dążenie do zabezpieczenia wykonania zobowiązania (wniosek skarżącego o zabezpieczenie wykonania nieostatecznej decyzji z [...] marca 2019 r. na części nieruchomości o wartości znacznie przewyższającej zobowiązanie podatkowe określone w tej decyzji), co faktycznie uchyla istnienie przesłanki ryzyka niewykonania zobowiązania wskazanej w art. 239b § 2 O.p. Zarzucił także, że organy w sposób wybiórczy przedstawiły czynności dotyczące fragmentu jego majątku, a w taki sposób nie można ustalić rzeczywistego stanu majątkowego, do czego musi dążyć organ chcący zastosować wobec podatnika art. 239b § 1 pkt 3 O.p. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym akcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W sprawie spór sprowadza się do rozstrzygnięcia zasadności nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] marca 2019 r., nr [...], określającej skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do lipca 2013 r. w łącznej kwocie [...]zł. Sąd w tym sporze przyznał rację skarżącemu. Zgodnie z art. 239a O.p. decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Natomiast stosownie do art. 239b § 1 O.p., decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy: 1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub 2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub 3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub 4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące. Jednocześnie w art. 239 b § 2 O.p. zastrzeżono, że przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Z przywołanych regulacji wynika, że dla nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności konieczne jest spełnienia dwóch przesłanek. Pierwszą przesłanką jest jedna z czterech okoliczności wskazanych w art. 239b § 1 pkt 1 - 4 O.p. Użycie przez ustawodawcę w powołanym przepisie spójnika "lub", oznacza, że stwierdzenie w stanie faktycznym sprawy już jednej z tych okoliczności daje organowi podatkowemu możliwość zastosowania wspomnianego rygoru. Nie wyklucza to jednak wystąpienia tych przesłanek łącznie, gdyż ustawodawca dopuszcza możliwość współwystępowania sytuacji komunikowanych przez zdanie łączone tym spójnikiem, a zatem możliwe jest spełnienie warunków wynikających z jednego lub kilku, a także z wszystkich zdań. Drugą przesłanką wskazaną w art. 239b § 2 O.p. jest uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Uprawdopodobnienie wystąpienia danej okoliczności oznacza wykazanie, że zachodzi duże prawdopodobieństwo jej zmaterializowania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że przyjęcie w treści art. 239b § 2 O.p. pojęcia "uprawdopodobnienie" znajduje również przełożenie na zasady dowodzenia ziszczenia się wskazanej w tym przepisie przesłanki, tj. możliwości niewykonania zobowiązania wynikającego z decyzji (por. wyrok NSA z 8 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1327/16 - wszystkie powołane w niniejszym wyroku orzeczenia dostępne są na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z treści przytoczonych przepisów wynika więc, że fakt zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 239b § 1 O.p. organ podatkowy obowiązany jest ustalić przez udowodnienie, natomiast dla wykazania spełnienia warunku określonego w art. 239b § 2 O.p. wystarczy uprawdopodobnienie, (które jest środkiem zastępczym dowodu). Dopiero jednak kumulatywne spełnienie przesłanek z obu paragrafów stanowi podstawę do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Jedną z przesłanek nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, przewidzianą w art. 239b § 1 pkt 3 O.p. jest fakt dokonywania czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości. Przez pojęcie zbywania majątku znacznej wartości należy rozumieć zbywanie takiej jego części, która w proporcji do pozostałej, będącej w dyspozycji strony postępowania, uniemożliwia lub znacznie utrudnia zaspokojenie wynikającego z decyzji obowiązku podlegającego wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (wyrok NSA z 30 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 1251/15). Ponadto w judykaturze wyrażono pogląd, że przy ocenie przesłanki nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, o której mowa w przepisie art. 239b § 1 pkt 3 O.p., decydujące znaczenie ma proporcja zbytej część majątku do pozostałej, znajdującej się jeszcze w posiadaniu podatnika, zauważyć przy tym należy, że każda sprawa z zakresu rygoru natychmiastowej wykonalności musi być oceniana w kontekście stanu faktycznego występującego w danej sprawie (wyrok WSA w [...] z [...] kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gl [...]). Wychodząc z powyższych założeń Sąd stwierdza, że organ podatkowy pierwszej instancji wskazał na wystąpienie w sprawie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 3 O.p. Ziszczenia się tej przesłanki organ upatruje w dokonaniu przez skarżącego zbycia mienia o bardzo dużej wartości (w łącznej kwocie [...]zł), na którą wpływ miała przede wszystkim dokonana [...] listopada 2018 r. darowizna na rzecz syna M. S. majątku o znacznej wartości ([...] zł), w tym zabudowana nieruchomość rolna w [...]. Z kolei, odnośnie przesłanki z art. 239b § 2 O.p., organ pierwszej instancji stwierdził, że brak wykonania przez skarżącego zobowiązania wynikającego z decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia [...] marca 2019 r. określającej skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do lipca 2013 r. w łącznej kwocie [...]zł, uprawdopodabnia wynikający z tej decyzji fakt unikania przez skarżącego opodatkowania w ramach prowadzonej działalności poprzez tworzenie mechanizmów przestępczych. Naczelnika zaznaczył przy tym, że zarzuty świadomego uczestnictwa skarżącego w oszustwie podatkowym zostały potwierdzone również w wydanym przez Prokuratora Prokuratury Regionalnej we [...] postanowieniu z [...] maja 2018 r. o przedstawieniu zarzutów M. S.. Jednocześnie wskazał, że Prokuratura Regionalna we [...] postanowieniem z [...] maja 2018 r., sygn. akt [...], zabezpieczyła część majątku skarżącego poprzez dokonanie wpisu w księdze wieczystej zakazu zbywania i obciążania nieruchomości. W tym kontekście sąd w składzie orzekającym stwierdza , że organy w toku postępowania niewłaściwie zastosowały przepis art. 239b § 1 pkt 3 O.p. , a to w wyniku braku wykazania, że skarżący dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości. Sąd brał pod uwagę wysokość zobowiązań podatkowych skarżącego (wynikających z decyzji, której nadano rygor [na kwotę [...]zł] oraz decyzji określającej skarżącemu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia 2013 r. do marca 2014 r. [kwota zaległości wyniosła [...] zł]), a także zbycia przez niego w formie darowizny na rzecz syna nieruchomości o wartości [...] zł. Jednakże w niniejszej sprawie za decydujące uznał określenie rzeczywistych możliwości przeprowadzenia skutecznej egzekucji z majątku skarżącego. To z kolei oznacza, że organy winny w sposób precyzyjny ustalić wartość majątku skarżącego i to, czy dokonana darowizna w kontekście pozostałego majątku skarżącego ma znaczną wartość, o której mowa w art. 239b § 1 pkt 3 O.p. W ocenie sądu organy nie zestawiły wartości zbytej przez skarżącego [...] listopada 2018 r. części majątku (nieruchomości przekazanej synowi w drodze darowizny) do pozostałej, znajdującej się w jego posiadaniu. Tym samym nie ustaliły, czy zbywany przez skarżącego majątek ma "znaczną wartość", o której mowa w art. 239b § 1 pkt 3 O.p. Przez zbywanie majątku znacznej wartości należy rozumieć zbywanie takiej jego części, która w proporcji do pozostałej, będącej w dyspozycji strony postępowania, uniemożliwia lub znacznie utrudnia zaspokojenie wynikającego z decyzji obowiązku podlegającego wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na dodatek organ pierwszej instancji ustalił, że brak podstaw do przyjęcia, że skarżący nie będzie dysponował środkami na uregulowanie jednorazowe bądź w ratach, określonych decyzją zobowiązań podatkowych. Z kolei organ drugiej instancji w ogóle się nie odniósł do twierdzeń skarżącego zawartych w zażaleniu, że skarżący jest właścicielem, współwłaścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o wartości ok. [...] zł (według szacunku prokuratury). Podsumowując sąd stwierdza , że organy nie zebrały i w sposób wyczerpujący nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego, czym naruszyły przepisy art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. W konsekwencji nie wykazały, że dokonana przez skarżącego na rzecz jego syna darowizna o wartości [...] zł stanowi mienie znacznej wartości, o którym mowa w art 239b § 1 pkt 3 O.p. W toku powtórnego rozpatrywania sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] oceniając, czy w sprawie ziściła się przesłanka z art. 239b § 1 pkt 3 O.p. weźmie pod uwagę powyższe rozważania sądu. W szczególności organ ustali rzeczywistą wartość majątku skarżącego, a następnie zestawi ją z wartością zbywanego przez skarżącego mienia. Ustalenie to po zestawieniu wartości da podstawy do stwierdzenia , czy zbywane przez skarżącego mienie miało znaczną wartość, o której mowa w art. 239b § 1 pkt 3 O.p. W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt lit. c) w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 4 P.p.s.a. Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł, równowartość opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa procesowego w kwocie [...]zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie [...]zł należne na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687).