I SA/Po 887/25

Dnia 12 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rennert (sprawozdawca) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Protokolant : st. sekretarz sądowy Marta Ziewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 marca 2026 roku sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Wójta Gminy z dnia 29 września 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Wójta Gminy na rzecz strony skarżącej kwotę 697,- zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 12 listopada 2025 r. P. S.A. w K. wniosła skargę na interpretację indywidualną Wójta Gminy z 29 września 2025 r. nr [...] dotyczącą opodatkowania podatkiem od nieruchomości osadnika wód brudnych. Przedstawiając we wniosku i jego uzupełnieniu opis stanu faktycznego skarżąca wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą polegającą w szczególności na wydobyciu i sprzedaży węgla brunatnego. Jest właścicielem osadnika wód brudnych. Wyjaśniła, że proces związany z odkrywkowym wydobyciem węgla brunatnego wymaga dwóch form odwodnienia terenu: 1) głębinowego oraz 2) powierzchniowego. Odwodnienie głębinowe realizowane jest przez studnie odwodnieniowe. W przypadku odwodnienia z wód powierzchniowych, wody kierowane są do osadników tzw. wód brudnych, gdzie są poddawane naturalnemu procesowi oczyszczenia. Sposobem redukowania ilości zawiesiny w wodach kopalnianych przed ich odprowadzeniem do sieci rzecznej jest sedymentacja. Osadnik wód brudnych składa się z dwóch komór: komory retencyjno - osadowej oraz komory filtra roślinnego, do której woda przepływa poprzez przelew o szerokiej koronie. Oczyszczanie odbywa się w wyniku procesu sedymentacji zawiesin oraz zatrzymywania drobniejszych pływających frakcji na filtrze roślinnym, przed odprowadzeniem ich do odbiorników. Technologia oczyszczania jest całkowicie naturalna, ponieważ odbywa się bez wykorzystania urządzeń. W czasie przepływu wody następuje mechaniczne osiadanie zawiesin na roślinach oraz biochemiczne przysporzenie procesów aglomeracji drobnych cząstek, co ułatwia ich osiadanie. Eksploatacja tej komory (filtra roślinnego) nie wymaga jakiejkolwiek stałej obsługi i kontroli. Osadnik wód brudnych to terenowy osadnik ziemny. Jest otwarty, tj. niezadaszony. Nie jest wyłożony płytami betonowymi, ażurowymi czy innymi podobnymi. Nie jest też wyposażony w jakiekolwiek urządzenia wspomagające stałą lub czasową obsługę. To zagłębienie w ziemi, którego użytkowanie sprowadza się do: (a) napełnienia osadnika, które polega na włączeniu po pracy, na terenie odkrywki, poszczególnych zespołów pomp pompowni spągowej, z których woda kierowana jest rurociągami bezpośrednio do komory osadowej osadnika wód brudnych, osadnik napełnia się samoczynnie; (b) eksploatacji osadnika, która polega na napełnianiu go oraz utrzymaniu lustra wody; (c) opróżniania osadnika, które należy przeprowadzić tylko w sytuacjach uzasadnionych i koniecznych, np.: zagrożenia statyczności wału lub naprawy i przeglądu części podtapianych podczas eksploatacji. Powierzchnia całkowita osadnika wynosi 6,4 ha, pojemność całkowita 62.800 mł, a średnia głębokość 1,74 m. Wykonanie osadnika wód brudnych wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Został on wykonany na podstawie projektu budowlanego. Osadnik zasadniczo nie wymaga opróżniania, ale gdyby do tego doszło, to odpad powinien zostać wywieziony zgodnie z kartą odpadu. Przy projektowaniu osadnika wód brudnych uwzględniono ilość wód odprowadzanych ze spągu kopalni odkrywkowej w mł. Uzupełniając stan faktyczny, spółka wskazała, że dwie komory osadnika posiadają skarpy i dno wzmocnione folią oraz płytami betonowymi. Nadal w tej części nie znajduje się zadaszenie czy urządzenia. Woda nie jest tu magazynowana i jest oczyszczana wyłącznie w naturalny sposób. W pozostałej części (pozostałe komory) osadnik jest obiektem ziemnym/roślinnym. Skarżąca zapytała czy osadnik wód brudnych lub jego część należy zakwalifikować jako budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U z 2025 r. poz. 707; dalej: u.p.o.l.), a jeśli część, to którą? W ocenie spółki, osadnik wód brudnych w całości nie stanowi budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Nie korzysta z wyłączenia wskazanego w pkt 2a ww. przepisu, gdyż nie jest żadnym z obiektów tam wskazanych. To terenowy, otwarty (niezadaszony) osadnik ziemny, nie posiadający fundamentów, dachu, nie jest wydzielony z przestrzeni z pomocą przegród budowlanych, zatem nie spełnia przesłanek pozwalających zakwalifikować go jako budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. Nie stanowi też żadnego z obiektów wymienionych w załączniku nr [...] do u.p.o.l. (dalej: "załącznik nr [...]"), przy czym szczególnej analizy wymagają pozycje [...], [...] i [...] tego załącznika. Ww. osadnik to de facto obiekt niewzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. W ocenie spółki jest to zagłębienie, duża kałuża - obiekt otwarty, niezadaszony, a przy tym pozbawiony urządzeń oraz instalacji. Załącznik nr [...] do u.p.o.l. nie wymienia nawet takich kategorii jak "staw" czy "osadnik ziemny". W związku z tym osadnik wód brudnych nie powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Nadto, mając na uwadze niedopuszczalność stosowania wykładni rozszerzającej, nie należy domniemywać istnienia kategorii, do której można byłoby zaliczyć osadnik wód brudnych w ramach innej pozycji wskazanej w załączniku nr [...]. W przypadku obiektów takich jak jeziora, w tym również osadników wód brudnych, opodatkowaniu powinien podlegać wyłącznie grunt, więc stawka podatku jest uzależniona od właściwej kwalifikacji gruntu, co wynika wprost z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.o.l., w którym przewidziano stawkę dla gruntów pod wodami powierzchniowymi stojącymi lub wodami powierzchniowymi płynącymi jezior i zbiorników sztucznych. Spośród obiektów wodnych opodatkowaniu mogą podlegać jedynie obiekty hydrotechniczne, portowe oraz ujęcia wody, lecz sam akwen nie kwalifikuje się do opodatkowania na podstawie jego wartości. Osadnik wód brudnych - jako zgłębienie, przez które przepływa woda - również nie stanowi budowli w rozumieniu u.p.o.l. Spółka powołała się na uchwałę NSA z 29 września 2021 r., III FPS 1/21 (wszystkie przytaczane w niniejszej sprawie orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w bazie: publ. CBOSA), w której Sąd ten wyłączył z zakresu pojęcia "zbiornika" niektóre kategorie obiektów, które w języku potocznym mogą być postrzegane jako zbiornik. Skoro NSA wykluczył opodatkowanie takich obiektów jako budowli, to wyłączenie to powinno tym bardziej obejmować osadnik wód brudnych. Pomimo, że uchwała zapadła na gruncie stanu prawnego obowiązującego do 31 grudnia 2024 r., pozostaje ona aktualna również po 1 stycznia 2025 r., co wynika m.in. z uzasadnienia do ustawy nowelizującej z 19 listopada 2024 r. oraz z brzmienia pozycji [...] załącznika nr [...], odpowiadającego sformułowaniom użytym przez NSA. Ponadto w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2025 r., budynek i budowla mogą podlegać opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych. Powołując się na definicję słownikową pojęcia "wznieść", skarżąca skonfrontowała jej znaczenie z treścią art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. dochodząc do wniosku, że budowla, w rozumieniu wskazanego przepisu, musi być wzniesiona do góry oraz wybudowana przy użyciu materiałów budowlanych. Osadnik wód brudnych nie spełnia zatem przesłanek uznania go za budowlę, bowiem stanowi obiekt ziemny, pozbawiony jakichkolwiek umocnień. Skoro ideą opodatkowania gruntów zalanych wodą jest opodatkowanie samego gruntu, a osadnik wód brudnych nie został uwzględniony w załączniku nr [...] i nie jest też budynkiem, to nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowla. Wnioskodawca poddał analizie także pozycje [...], [...] i [...] załącznika nr [...], które - w jego ocenie - prowadzą do tożsamych wniosków, co wcześniejsze rozważania. Osadnik wód brudnych jest dużą kałużą, w której proces oczyszczania wody po odwodnieniu odkrywki przebiega w sposób naturalny i niekontrolowany. Osadnik nie wchodzi w skład oczyszczalni ścieków. Natomiast zgodnie z poz. [...] załącznika nr [...], budowlą może być jedynie taki osadnik wstępny lub wtórny, który wchodzi w skład oczyszczalni ścieków, co wyklucza osadnik wód brudnych z tej kategorii. Ponadto katalog określony w ww. pozycji ma charakter katalogu zamkniętego. Odnosząc się do poz. [...] załącznika nr [...], wnioskodawca podkreślił, że zadaniem osadnika wód brudnych nie jest gromadzenie wody. Osadnik wód brudnych bardziej przypomina rzekę, przez którą woda przepływa nieprzerwanie, a nie zbiornik magazynujący. Woda w osadniku nie jest magazynowana, lecz znajduje się w nim jedynie przejściowo, celem poddania jej procesowi sedymentacji. Podstawowym parametrem wyznaczającym przeznaczenie osadnika jest jego powierzchnia, a nie pojemność. Powierzchnia osadnika wynosi: 6,4 ha, pojemność 62.800 mł, zaś średnia głębokość to 1,74 m. Duża powierzchnia, w porównaniu z umiarkowaną pojemnością, wskazuje na rozciągnięty horyzontalnie charakter osadnika, którego struktura jest rozlewiskowa, a pojemność oraz głębokość stanowią jedynie pochodne powierzchni, nie pełniąc przy tym funkcji dominującej. Zatem osadnik wód brudnych nie spełnia definicji budowli, w rozumieniu poz. [...] załącznika nr [...]. Analizując poz. [...] załącznika nr [...] wnioskodawca wskazał, że osadnik wód brudnych nie może być uznany za zaporę, próg, stopień wodny, jaz, śluz wałowy, syfon hydrotechniczny, kanał hydrotechniczny, śluzę żeglugową, opaskę brzegową, ostrogę brzegową, rów melioracyjny, obiekt zrzutu wody lub ścieków ani obudowę ujęć wód podziemnych., nie kwalifikuje się zatem jako budowla w oparciu o tę definicję. W konsekwencji osadnik wód brudnych nie spełnia przesłanek potrzebnych do uznania go za budowlę na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b-e u.p.o.l. Uznając stanowisko spółki za nieprawidłowe, Wójt odwołał się do definicji budynku i budowli, podkreślając, że ich wspólnym elementem jest wymóg wzniesienia obiektu w wyniku robót budowlanych. Ważne znaczenie ma w tym kontekście kolejna, zawarta w art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l., definicja legalna robót budowlanych. W ocenie Wójta osadnik wód brudnych został wzniesiony w wyniku robót budowlanych, co wynika w szczególności z przywołanych we wniosku okoliczności związanych z wykonaniem obiektu na podstawie projektu budowlanego i w oparciu o pozwolenie na budowę. Niewątpliwie wykonanie osadnika wód brudnych nastąpiło przez przeprowadzenie robót budowlanych (polegających na budowie) obejmujących w szczególności roboty ziemne, wykonanie skarp i wzmocnienia dna folią oraz płytami betonowymi. Kwalifikację taką potwierdza już samo istnienie dokumentacji budowy (projekt i pozwolenie). Nie stoi na przeszkodzie takiemu wnioskowi okoliczność, że w definicjach budynku i budowli zawartych w u.p.o.l. mowa jest o "wzniesieniu" obiektu. Obiekt "wzniesiony" w wyniku robót budowlanych, to tyle samo co "wykonany". Wójt uznał za trafne stanowisko strony, że osadnik wód brudnych nie może być traktowany jako budynek, wobec faktu, że nie posiada wszystkich jego cech, w szczególności dachu. Potwierdził również stanowisko spółki negujące możliwość uznania osadnika wód brudnych za budowlę, o której mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b-e u.p.o.l. Odnosząc się do ostatniej kategorii budowli, tj. obiektów niebędących budynkami, wymienionych w załączniku nr [...] (art. 1 a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l.), organ zgodził się ze skarżącą, że szczegółowej analizy wymagają jedynie pozycje [...], [...] i [...] załącznika nr [...], a pozostałe jego pozycje są nieadekwatne prima facie. Zdaniem organu wymienione w poz. 9 załącznika nr [...] obiekty hydrotechniczne są co do zasady diametralnie odmienne od spornego obiektu, gdyż w nim gromadzona jest woda wymagająca oczyszczenia (mająca status ścieku), która następnie, wskutek zachodzących w obiekcie procesów (sedymentacji), jako woda oczyszczona trafia do rzeki. Spornego obiektu nie można również zakwalifikować do poz. 5 załącznika nr [...], mimo że może on być traktowany jakom oczyszczalnia ścieków na gruncie wykładni językowej. Jednakże treść tego przepisu wskazuje, że obejmuje on oczyszczalnie mające postać zakładu, składające się z wielu współpracujących obiektów i obejmuje osadniki określane jako "wstępny" i "wtórny", co dowodzi, że chodzi o obiekty, w których zachodzi jedynie część, a nie całość procesów oczyszczania ścieków. Natomiast osadnik wód brudnych o cechach wskazanych we wniosku skarżącej, w ocenie Wójta, jest obiektem wymienionym w poz. 6 załącznika nr [...]. Organ podkreślił, że ustawodawca nie zdefiniował pojęcia materiału, tylko określił je jako sypkie, występujące w kawałkach, w postaci ciekłej lub gazowej, co oznacza, że materiały to substancje o określonych właściwościach fizycznych, w różnych stanach skupienia. Odwołując się do słownika języka p. PWN (Tom 2, Warszawa 2018), Wójt wyjaśnił, że materiał to "to, z czego wytwarza się lub z czego składają się albo powstają jakieś przedmioty, rzeczy, obiekty; tworzywo, surowiec, substancja". Wielki słownik języka p. PAN podaje, że słowo "materiał" pochodzi z łac. Materialik i wskazuje na podobne jego znaczenie: "substancja o pewnych cechach określonych sąsiadującym przymiotnikiem" (biologiczny, genetyczny; ceramiczny, mineralny, skalny materiał), a także "coś z czego wytwarza się różne rzeczy". W związku z tymi definicjami organ przyjął, że materiały, które mogą być gromadzone w obiekcie z poz. 6, to dowolne substancje o postaci ciekłej lub gazowej, a także stałej (sypkie lub w kawałkach), które mogą, lecz nie muszą, służyć do wytwarzania różnych rzeczy. Za takim wnioskiem przemawia też wykładnia systemowa wewnętrzna i założenie o racjonalności prawodawcy, który z kolei założył, że obiekt z tej pozycji stanowi pewną kategorię ogólną, a budowla o cechach wymienionych w tej pozycji może również spełniać cechy obiektów ujętych w innych pozycjach (4 i 5), które mają pierwszeństwo zastosowania. W pozycji 6 pojawił się bowiem zwrot "inny niż wymieniony w poz. 4 i poz. 5", który przesądza, że obiekt spełniający kryteria określone w poz. 4 lub w poz. 5 i jednocześnie kryteria określone w poz. 6 zakwalifikować należy do poz. 4, poz. 5. Zatem zbiorniki, komory osadniki wymienione w poz. 4 i 5, mogą mieć również cechy określone w poz. 6 (a zatem służą do gromadzenia materiałów). Specyfika obiektów wskazanych w poz. 4 i 5 dowodzi, że materiały, o których mowa w poz. 6, mają znaczenie bardziej ogólne (substancja). Nie można tego znaczenia zawężać do materiałów służących do "wytwarzania różnych rzeczy". Brudna woda, która jest oczyszczana w osadniku może być zatem traktowana jako materiał w rozumieniu poz. [...] załącznika nr [...] (w postaci ciekłej), podobnie jak np. ścieki w osadnikach i innych obiektach wymienionych w poz. 5. Ponadto osadnik wód brudnych stanowi obiekt, w którym dochodzi do gromadzenia materiałów – zanieczyszczona woda kierowana jest do osadnika w celu jego oczyszczenia. W osadniku następuje redukcja ilości zawiesiny w wodach kopalnianych przed ich odprowadzeniem do sieci rzecznej (sedymentacja), zatem w osadniku następuje gromadzenie wód brudnych w celu ich oczyszczenia. Nawet jeśli są one gromadzone tam krótkoterminowo, to jest to czas wystarczający do tego, by poddane zostały oczyszczeniu, zgodnie z ciążącymi na spółce wymogami środowiskowymi. Z treści przepisu nie wynika, jak długo materiał powinien znajdować się w obiekcie by można było stwierdzić, że jest gromadzony. Woda jest w osadniku gromadzona, ponieważ nie dochodzi do jej prostego przepływu przez osadnik. Znajduje się w tym obiekcie przez dostatecznie długi czas, aby nastąpiło jej oczyszczenie w drodze sedymentacji. Natomiast pojemność jest podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie osadnika wód brudnych. Przeznaczeniem tym jest zdolność do oczyszczenia określonej (założonej) ilości wody pochodzącej z odwodnienia terenu kopalni. Niewłaściwa, niedostateczna pojemność osadnika mogłaby niewątpliwie prowadzić do zakłóceń w funkcjonowaniu kopalni. Organ podkreślił, że w aktualnym stanie prawnym ujęcie budowli w poz. 6 jest szersze niż w poprzednim stanie prawnym. Ustawodawca posłużył się szerszym terminem "obiekt", a dotychczasowe orzecznictwo powinno być powoływane z dużą ostrożnością. Wójt stwierdził również, że osadnik wód brudnych jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, ponieważ stanowi własność wnioskodawcy - podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą i jest w tej działalności faktycznie wykorzystywany, służąc odwodnieniu kopalni z wód powierzchniowych i ich oczyszczaniu. Spełniony jest zatem warunek opodatkowania budowli określony w art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. W skardze na opisaną wyżej interpretację, wnosząc o jej uchylenie w całości i zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych, spółka zarzuciła naruszenie: 1. art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa") z uwagi na nieuwzględnienie celu i kontekstu znowelizowanego brzmienia definicji budowli z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l.; 2. art. 14b § 3 i art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej przez wydanie interpretacji w oparciu o stan faktyczny nieprzedstawiony we wniosku, pomimo tego, że organ był związany danymi zaprezentowanymi przez skarżącą, jak również przez wydanie interpretacji, która częściowo wykracza poza sformułowane przez spółkę pytanie; 3. art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 121 § Iw zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej przez sporządzenie uzasadnienia prawnego interpretacji w sposób, który nie wyjaśnia prawnych przesłanek decydujących o niezasadności stanowiska spółki oraz prawidłowości stanowiska organu; 4. art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z poz. 6 załącznika nr [...] przez błąd wykładni, polegającego na przyjęciu, że: a) opodatkowaniu jako budowla może podlegać obiekt, w którym są lub mogą być gromadzone wszelkie substancje, jeśli podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, inny niż wymieniony w poz. 4 i poz. 5, podczas gdy ustawodawca w poz. 6 załącznika nr [...] do u.p.o.l. ograniczył opodatkowanie do obiektów, w których są lub mogą być gromadzone materiały, a przez takie należy rozumieć tylko to, z czego się wytarza lub z czego się składają albo powstają jakieś rzeczy lub obiekty, a wód brudnych pochodzących z odwodnienia zakładów górniczych, z których nic się nie wytwarza, nie sposób uznać za materiał w ww. znaczeniu, b) opodatkowaniu jako budowla może podlegać każdy obiekt, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność inny niż wymieniony w poz. 4 i 5, podczas gdy opodatkowane jako budowla powinny być tylko te obiekty, które służą stricte gromadzeniu, a wiodącą funkcją osadnika jest oczyszczanie wód brudnych, a nie ich gromadzenie per se, c) obiekty ziemne, do których wzniesienia nie użyto materiałów budowlanych (są wykonane wyłącznie z ziemi), niewyposażone w jakiekolwiek instalacje, w których zachodzą wyłącznie naturalne procesy, mogą podlegać opodatkowaniu jako budowla, podczas gdy opodatkowany powinien być wyłącznie grunt pod nimi; 5. art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z poz. 6 załącznika nr [...] przez niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisu w związku z przyjęciem, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2025 r.: a) opodatkowane jako budowla mogą być wszelkie obiekty, w których są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność inne niż wymieniony w poz. 4 i 5, podczas gdy poz. 6 załącznika nr [...] do u.p.o.l. odnosi się wyłącznie do obiektów, co do których w uprzednim stanie prawnym pojawiały się wątpliwości co do zaliczenia do kategorii budynków lub budowli (a osadnik objęty wnioskiem do takich się nie zaliczał), b) osadnik wód brudnych może być opodatkowany jako budowla, podczas gdy w myśl zasady określoności prawa podatkowego, jako budowlę należy zakwalifikować tylko ten obiekt, który został expressis verbis wymieniony w załączniku nr [...], a osadnik wód brudnych nie został. W ocenie strony organ wydał interpretację na jej niekorzyść bez prawidłowej analizy, co stanowi naruszenie zasady proporcjonalności oraz zasady budzenia zaufania do organów podatkowych, skutkowało niewłaściwym zastosowaniem art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z poz. 6 załącznika nr [...]. Organ był natomiast zobowiązany do uwzględnienia kontekstu wprowadzenia zmian od 1 stycznia 2025 r., aby z uwzględnieniem celu ustawodawcy, nie stosować nowych regulacji w sposób rozszerzający. Wójt dopuścił się również naruszenia przepisów postępowania podatkowego przez wydanie interpretacji w oparciu o stan faktyczny nieprzedstawiony we wniosku pomimo tego, że był związany danymi zaprezentowanymi przez skarżącą, jak również przez wydanie interpretacji, która częściowo wykracza poza sformułowane przez spółkę pytanie. W stanie faktycznym spółka bowiem nie wskazała, że osadnik jest związany z prowadzoną przez skarżącą działalnością gospodarczą. Spółka jest w jego posiadaniu, niemniej nie oznacza to automatycznie, że w okolicznościach sprawy realizuje się związek, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. W ocenie skarżącej, organ dopuścił się także nieprawidłowej wykładni słowa "materiał", który należy rozumieć jako budulec, z którego wytwarza się rzecz, a zatem niewątpliwie np. nie wyrób gotowy. W przypadku wód brudnych sytuacja jest o tyle nietypowa, że te nie są ani materiałem (budulcem) ani nawet wyrobem gotowym. To woda pochodząca z odwodnienia zakładów górniczych. Za przyjęciem powyższej wykładni poz. 6 przemawia również to, że gdyby wszystkie obiekty gromadzące ciecz miały być budowlą na podstawie tej pozycji, to nie byłoby potrzeby, aby ustawodawca wymieniał np. zbiornik wody surowej i zbiornik retencyjny wody uzdatnionej w poz. 4 załącznika nr [...], komory i osadniki w poz. 5 załącznika nr [...]. Nie należy zatem twierdzić, że każdy zbiornik zawiera się z poz. 6 i że wszystko jest materiałem, aby tylko każdy z obiektów podlegał opodatkowaniu. Skoro osadnik wód brudnych nie gromadzi materiałów, to choćby z tego względu te nie może podlegać opodatkowaniu jako budowla. Organ dopuścił się również nieprawidłowej wykładni poz. 6 w części dotyczącej przeznaczenia obiektu, tj. gromadzenia materiałów. Opodatkowane na tej podstawie powinny być tylko te obiekty, które służą stricte gromadzeniu, podczas gdy wiodącą funkcją osadnika jest oczyszczanie wód brudnych. Obiekt służy oczyszczaniu, a przejściowe gromadzenie jest wyłącznie wypadkową, nie można zatem przyjąć, że jest przeznaczony do gromadzenia. Skoro dominującą funkcją osadnika nie jest gromadzenie wód brudnych, a ich oczyszczenie, to również z tego względu te nie mogą podlegać opodatkowaniu jako budowla. Kolejnym istotnym błędem organu jest uznanie, że poz. 6 dotyczy obiektu ziemnego, do którego wzniesienia nie użyto materiałów budowlanych (innych niż ziemia), który nie jest wyposażony w jakiekolwiek instalacje i w którym zachodzą wyłącznie naturalne procesy. W przypadku obiektów o charakterystyce osadnika wód brudnych, opodatkowany powinien być wyłącznie grunt. Jest to bowiem zagłębienie w ziemi, nawet jeśli jest efektem pracy ludzkiej. Strona również zarzuciła, że organ nie uwzględnił kontekstu znowelizowanego brzmienia definicji budowli z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. oraz, że ustawodawca wymienił w poz. 6 obiekty, w których są lub mogą być gromadzone materiały, a nie zbiorniki. Organ zatem nieprawidłowo zastosował w sprawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. w zw. z poz. 6 załącznika nr [...]. Ponadto Spółka podkreśliła, że w myśl zasady określoności prawa podatkowego, jako budowlę należy zakwalifikować tylko ten obiekt, który został expressis verbis wymieniony w załączniku nr [...]. Opodatkowany nie może być obiekt jedynie podobny do wymienionych w tej puli. Tymczasem osadnik wód brudnych nie został wymieniony w żadnej pozycji załącznika nr [...]. W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Sąd zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie bowiem z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W ramach tak wyznaczonej kompetencji Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ wydając zaskarżoną interpretację naruszył prawo materialne w sposób zarzucany w skardze. Istota sporu w rozpoznawanej dotyczy kwalifikacji osadnika wód brudnych jako budowli, o której mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Zdaniem spółki osadnik ten nie stanowi budowli w rozumieniu powyższego przepisu. Z kolei Wójt uznał, że sporny osadnik stanowi budowlę, ponieważ jest obiektem wymienionym w poz. 6 załącznika nr [...] do u.p.o.l. Na wstępie wskazać zatem należy, że art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. zawiera definicję legalną budowli przez wyszczególnienie, że oznacza ona: a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr [...] do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, b) elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem – wyłącznie w zakresie ich części budowlanych, c) urządzenie budowlane – przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c – wyłącznie w zakresie jego części budowlanych, e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jasko odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową - wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie. Załącznik nr [...], o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l., zawiera wykaz 28 obiektów, wśród których wyszczególniono: poz. 4 zbiornik wody surowej, hala technologiczna, zbiornik retencyjny wody uzdatnionej, odstojnik wód, odstojnik wód popłucznych – wchodzące w skład stacji uzdatniania wody, poz. 5 stacja zlewna, przepompownia ścieków oczyszczonych, osadnik wstępny, osadnik wtórny, reaktor biologiczny, komora tlenowa, komora rozdziału, komora niedotleniona, komora beztlenowa, zagęszczacz grawitacyjny, instalacja do odwadniania osadów, instalacja do odgazowywania, stacja zagęszczania osadu nadmiernego, stacja dozowania kwasu octowego, zbiornik wyrównawczy cieczy nadosadowej, przepompownia osadu recyrkulowanego i nadmiernego, komora predeintryfikacji – wchodzące w skład oczyszczalni ścieków, poz. 6 obiekt, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, inny niż wymieniony w poz. 4 i poz. 5, poz. 9 obiekt hydrotechniczny: zapora próg, stopień wodny, jaz, śluza wałowa, syfon, brama przeciwpowodziowa, kanał, śluza żeglowna, opaska brzegowa, ostroga brzegowa, rów melioracyjny inny niż ziemny, obiekt zrzutu wody, obiekt zrzuty ścieków, obudowa ujęć wód podziemnych. Z powyższych przepisów wynika, że budowlą jest obiekt niebędący budynkiem, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, inny niż obiekty wchodzące w skład stacji uzdatniania wody (poz. 4) i obiekty wchodzące w skład oczyszczalni ścieków (poz. 5), wzniesiony w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowi część obiektu niewymienionego w ustawie. Obie strony sporu zgadzają się, że osadnik wód brudnych nie jest budynkiem, bowiem oczywistym jest, że nie spełnia on cech budynku wskazanych w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. Organ interpretacyjny przyjął również, że sporny obiekt został wzniesiony w wyniku robót budowlanych, odwołując się do definicji legalnej tego pojęcia wskazanej w art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l., w której zawarto odesłanie do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418; dalej: "P.b."). Wójt zaznaczył, że osadnik został wykonany na podstawie projektu budowlanego i pozwolenia na budowę, a wykonanie osadnika nastąpiło wskutek robót budowlanych obejmujących w szczególności roboty ziemne, wykonanie skarp i wzmocnienia dna folią oraz płytami betonowymi. Spółka okoliczności wzniesienia osadnika w wyniku robót budowlanych w skardze nie kwestionuje, chociaż w przedstawionym we wniosku stanowisku wskazywała, że "wzniesiony" oznacza konieczność budowania do góry, stwierdzając jednocześnie, że osadnik nie został wybudowany przy użyciu materiałów budowlanych, gdyż jest obiektem ziemnym, pozbawionym jakichkolwiek umocnień. Interpretacja w tym zakresie zapewne skarżącą przekonała, skoro nie kwestionuje w skardze tej okoliczności. Zasadniczymi zarzutami dotyczącymi naruszenia prawa materialnego w wyniku błędnej wykładni art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. w zw. z poz. 6 załącznika nr [...] do tej ustawy i niewłaściwej oceny co do zastosowania tego przepisu jest przyjęcie przez Wójta, że w ww. obiekcie mogą być gromadzone wszelkie substancje, a opodatkowaniu podlega każdy taki obiekt, również ziemny. Zdaniem spółki osadnik wód brudnych nie został expressis verbis wymieniony w załączniku nr [...], natomiast nowelizacja u.p.o.l., która weszła w życie 1 stycznia 2025 r. i wprowadziła m. in. wyszczególnienie zawarte w poz. 6 załącznika nr [...], odnosi się wyłącznie do tych obiektów, na tle których we wcześniejszym stanie prawnym dochodziło do powstania wątpliwości co do ich zaliczenia do kategorii budynek lub budowla. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę stwierdza, że powyższe zarzuty są zasadne. Osadnik wód brudnych nie jest budowlą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. w zw. z poz. 6 załącznika nr [...] do tej ustawy. Prowadząc w zaskarżonej interpretacji analizę poz. 6 załącznika nr [...] w kontekście przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Wójt rozważył trzy kwestie: zinterpretował pojęcie materiału, wyjaśnił czy w osadniku zachodzi lub może zachodzić gromadzenie materiałów oraz czy pojemność jest podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie obiektu. Na podstawie dokonanej analizy stwierdził, że sporny osadnik jest obiektem, o którym mowa w poz. 6 załącznika nr [...]. Stanowiska tego Sąd nie podziela. Istotnie, przepisy u.p.o.l. nie zawierają definicji użytego w powyższym przepisie pojęcia "materiał". Słownik języka p. PWN wskazując znaczenie tego słowa stwierdza: "to, z czego się wytwarza lub z czego się składają albo powstają jakieś rzeczy lub obiekty". Synonimami tego słowa są: tworzywo, materia, surowiec, budulec. Zdaniem Sądu nie jest uprawnione twierdzenie organu, że zwrot "inny niż wymieniony w poz. 4 i poz. 5" pozwala na przyjęcie, że zbiorniki, komory i osadniki wymienione w tych pozycjach mogą mieć cechy określone w poz. 6, zatem służą m. in. do gromadzenia materiałów. Obiekt wskazany w poz. 6, to obiekt inny niż wymieniony w poz. 4 i poz. 5. Nie oznacza to jednak, że w obiektach wymienionych w tych dwóch pozycjach (4 i 5) są lub mogą być gromadzone materiały. Jednak wobec wielu znaczeń pojęcia "materiał" istotnie materiałem tym może być również brudna woda pochodząca z wód powierzchniowych, która spływa do osadnika. Nie oznacza to jednak, że osadnik służy do gromadzenia materiału w postaci ciekłej jakim jest brudna woda. Zawarty w poz. 6 opis obiektu rozpatrywać należy jako spójną całość, natomiast dzielenie go poprzez definiowanie poszczególnych użytych w nim pojęć czy zwrotów wypacza zamysł ustawodawcy. Według Słownika języka p. PWN "gromadzenie", to zbieranie i składanie w jednym miejscu jakiejś rzeczy, a zatem mowa o celu dokonywania tej czynności, którym jest właśnie zbieranie i składanie w jednym miejscu. W stanie faktycznym niniejszej sprawy brudna woda, nawet jeśli przyjąć, że jest materiałem, o którym mowa w poz. 6, w osadniku nie jest gromadzona, ponieważ osadnik nie służy do jej zbierania i składania. Organ przyjął, że w osadniku następuje gromadzenie wód brudnych w celu ich oczyszczenia. Z brzmienia poz. 6 nie wynika, że materiał jest gromadzony w obiekcie w jakimś celu, np. w celu jego oczyszczania, choć dodatkowo taki proces może w nim zachodzić, ale nie musi. Materiał ma być w tym obiekcie "zbierany i składany", natomiast sporny osadnik nie służy zbieraniu i składaniu wód brudnych, albowiem służy on ich oczyszczaniu. Podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie danego obiektu, który pozwala na zakwalifikowanie go do poz. 6, jest jego pojemność. Najistotniejsze w niniejszym sporze jest właśnie to, że przeznaczeniem osadnika wód brudnych jest oczyszczanie zbieranych z terenu kopalni brudnych wód powierzchniowych w wyniku procesu sedymentacji (redukowania ilości zawiesiny poprzez filtr roślinny) przed ich odprowadzeniem do sieci rzecznej, a zatem pojemność zbiornika nie wyznacza jego przeznaczenia, którym jest proces sedymentacji a nie gromadzenie wód brudnych. Zdaniem Sądu, aby dany obiekt uznać za obiekt, o którym mowa w poz. 6, jego przeznaczeniem musi być gromadzenie materiałów i z tego powodu tak istotnym (podstawowym) parametrem technicznym to przeznaczenie wyznaczającym jest jego pojemność. Mimo, że w spornym osadniku znajduje się brudna woda, która do niego spłynęła z powierzchni kopalni, to nie jest on przeznaczony do jej gromadzenia, tylko do jej oczyszczania, zatem pojemności nie można uznać za podstawowy parametr osadnika, którego przeznaczeniem nie jest gromadzenie tej wody. Niezależnie od powyższych rozważań przy interpretacji poz. 6 załącznika nr [...] nie można pominąć przemilczanego przez Wójta uzasadnienia do projektu zmian m. in. do u.p.o.l. (druk sejmowy nr [...]). Celem tych zmian, w wyniku których w ustawie podatkowej od 1 stycznia 2025 r. pojawiła się nowa definicja budowli, było wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych przez doprecyzowanie obowiązujących przepisów, w tym wprowadzenia nowych definicji pojęć "budowla" i "budynek". Projektodawca wprowadził autonomiczną definicję pojęcia "budowla" bez odwoływania się do przepisów pozapodatkowych, a także wyszczególnił kategorie obiektów kwalifikowanych jako budowle w ustawie podatkowej. Konieczne było również wprowadzenie do u.p.o.l. autonomicznej definicji pojęcia "budynek" bez odwoływania się do przepisów pozapodatkowych, dla zachowania spójności projektowanych regulacji. W zaproponowanej definicji budynku został wyłączony obiekt, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach, albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność (a zatem obiekt, o którym mowa w poz. 6 załącznika nr [...]). Jak zaznaczył projektodawca, rozwiązanie to ma wyeliminować wątpliwości związane z kwalifikowaniem na potrzeby u.p.o.l. obiektów spełniających ustawowe kryteria budynku i jednocześnie zaliczanych wówczas do budowli na gruncie P.b., tj. obiektów typu: zbiorniki, silosy, elewatory lub inne zbiorniki o podobnym gospodarczo charakterze. Zaproponowane przez projektodawcę rozwiązanie polegało na wykluczeniu z pojęcia budynku obiektów, w których są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach, albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność, nawet wtedy, gdy posiadają wszystkie cechy definicyjne budynku. Projektowana definicja budowli ma na celu zachowanie w jak największym stopniu fiskalnego status quo zakresu opodatkowania. Mimo pierwszeństwa kwalifikacyjnego obiektu budowlanego jako budynku, obiekt o wskazanych w poz. 6 cechach będzie zawsze opodatkowany jako budowla. Powyższe oznacza, że dokonana z dniem 1 stycznia 2025 r. zmiana definicji budynku i budowli związana z wprowadzeniem regulacji zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 lit a w zw. z poz. 6 załącznika nr [...], reklasyfikuje budynek z uwagi na jego przeznaczenie do budowli. Na zakończenie powyższych wywodów dodać należy, że wprowadzone zmiany nie miały prowadzić do rozszerzenia zakresu przedmiotowego opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Natomiast zaskarżona interpretacja, kwalifikując sporny osadnik jako obiekt wyczerpujący znamiona zawarte w poz. 6, zakres ten w nieuprawniony sposób rozszerza. Odnosząc się natomiast do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, Sąd stwierdza, że są one zasadne, ale ich naruszenie jest pochodną naruszenia prawa materialnego. Za zasadny Sąd uznał zarzut naruszenia art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej przez naruszenie zawartych w tych przepisach zasad postępowania podatkowego z uwagi na nieuwzględnienie w zaskarżonej interpretacji celu i kontekstu znowelizowanego brzmienia definicji budowli. Zasady te zostają naruszone, jeżeli w uzasadnieniu prawnym interpretacji indywidualnej podczas dokonania wykładni przepisów prawa materialnego i ich subsumpcji do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego zostają pominięte istotne okoliczności, które wymagają rozważenia. Takimi ważkimi okolicznościami podniesionymi przez skarżącą w przedstawionym we wniosku stanowisku jest zarówno treść uchwały NSA z 29 września 2021 r., III FPS 1/21, jak i związana z nią nowelizacja (z dniem 1 stycznia 2025 r.) przepisów u.p.o.l. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2019 r. II FSK 3968/17, uzasadnienie prawne interpretacji indywidualnej musi stanowić rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczego w jego sprawie znajdują zastosowanie określone przepisy oraz dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie. Skoro w poglądzie tym wspomniana wyżej uchwała NSA i uzasadnienie projektowanej zmiany przepisów u.p.o.l. zostały powołane celem wsparcia stanowiska spółki, to pominięcie ich przez Wójta i nieodniesienie się do nich w ocenie tego stanowiska narusza ww. przepisy, jak i art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. W tym kontekście zasadny jest również trzeci zarzut dotyczący naruszenia przepisów postępowania, albowiem pominięcie ww. uchwały i uzasadnienia projektowanej zmiany u.p.o.l., które przy wyjaśnianiu nowego pojęcia budowli mają bardzo istotne znaczenie, powoduje, że nie można przyjąć, iż zostały w pełni wyjaśnione przesłanki prawne nieuwzględnienia stanowiska spółki. Na uwzględnienie zasługuje również zarzut naruszenia art. 14b § 3 i art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa"). Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 ww. ustawy interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Rację należy przyznać skarżącej, że organ jest związany danymi przez nią przedstawionymi we wniosku. Zakres wydawanej interpretacji zakreśla zawarte w niej pytanie. Natomiast Wójt, stwierdzając w zaskarżonej interpretacji, że sporny osadnik jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, ponieważ stanowi własność spółki – podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą i jest w tej działalności faktycznie wykorzystywany, wyszedł poza granice stanu faktycznego opisanego we wniosku. Co więcej, wyszedł poza zadane mu przez skarżącą pytanie, a także poza problem, który został przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Skarżąca nie pytała organu interpretacyjnego ani o opodatkowanie osadnika jako budowli, ani przedmiotu jej wątpliwości nie stanowił art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. Tymczasem Wójt przekroczył granice zakreślone przez spółkę zamieszczonym w jej wniosku stanem faktycznym i pytaniem, które mu w nim zadała, czym naruszył powołane wyżej przepisy Ordynacji podatkowej. Konkludując całokształt powyższych rozważań, Sąd stwierdza, że zaskarżona interpretacja stanowi wynik błędnej wykładni wskazanych w skardze przepisów u.p.o.l., niewłaściwej oceny co do ich zastosowania. Wydając poddaną kontroli Sądu interpretację organ dopuścił się również naruszenia przepisów postępowania. W toku ponownego rozpatrywania wniosku skarżącej obowiązkiem Wójta będzie uwzględnienie przedstawionej powyżej wykładni prawa oraz dokonanie przez jej pryzmat powtórnej oceny stanowiska skarżącej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, orzekając o kosztach postępowania w oparciu o przepisy art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).